John - យ៉ូហាន 20

1នៅ ថ្ងៃ ទី ១ ក្នុង អាទិត្យ នោះ ម៉ារា ជា អ្នក ស្រុក ម៉ាក់‌ដាឡា នាង ទៅ ឯ ផ្នូរ ពី ព្រលឹម កាល កំពុង នៅ ងងឹត នៅ ឡើយ ក៏ ឃើញ ថ្ម បាន យក ចេញ ពី មាត់ ផ្នូរ ហើយ 2នោះ នាង រត់ ទៅ ប្រាប់ ដល់ ស៊ីម៉ូន-ពេត្រុស និង សិស្ស ១ នោះ ដែល ទ្រង់ ស្រឡាញ់ ថា គេ បាន យក ព្រះ‌អម្ចាស់ ចេញ ពី ផ្នូរ ហើយ យើង ខ្ញុំ មិន ដឹង ជា គេ យក ទៅ ទុក ឯ ណា ទេ 3នោះ ពេត្រុស និង សិស្ស ១ នោះ ក៏ ចេញ ទៅ ឯ ផ្នូរ 4អ្នក ទាំង ២ រត់ ទៅ ជា មួយ គ្នា តែ សិស្ស ១ នោះ រត់ លឿន ជាង ពេត្រុស បាន ដល់ ផ្នូរ មុន 5រួច គាត់ ឱន ខ្លួន ទៅ មើល ឃើញ មាន តែ សំពត់‌ស្នប នៅ ក្នុង នោះ តែ គាត់ មិន បាន ចូល ទេ 6ឯ ស៊ីម៉ូន-ពេត្រុស ដែល មក តាម ក្រោយ គាត់ ក៏ ចូល ទៅ ក្នុង ផ្នូរ ឃើញ សំពត់‌ស្នប នៅ ក្នុង នោះ ដែរ 7ហើយ ឃើញ កន្សែង ដែល គ្រប ព្រះ‌សិរ ទ្រង់ មិន នៅ ជា មួយ នឹង សំពត់‌ស្នប នោះ ទេ គឺ បាន បត់ ដាក់ នៅ ទី កន្លែង ដោយ ខ្លួន វិញ 8សិស្ស មួយ នោះ ដែល មក ដល់ ផ្នូរ មុន គាត់ ក៏ ចូល ទៅ ឃើញ ដូច្នោះ ដែរ រួច គាត់ ជឿ 9ដ្បិត គេ មិន ទាន់ យល់ បទ គម្ពីរ នៅ ឡើយ ដែល ថា ទ្រង់ ត្រូវ រស់ ពី ស្លាប់ ឡើង វិញ 10សិស្ស ទាំង ២ ក៏ ត្រឡប់ ទៅ ឯ ផ្ទះ គេ វិញ។ 11ឯ ម៉ារា នាង ឈរ យំ ពី ខាង ក្រៅ ផ្នូរ ហើយ កំពុង ដែល នាង យំ នោះ ក៏ ឱន ខ្លួន មើល ទៅ ក្នុង ផ្នូរ 12ឃើញ ទេវតា ២ រូប ស្លៀក‌ពាក់ ស អង្គុយ ១ ខាង ក្បាល ១ ចុង ជើង ត្រង់ កន្លែង ដែល បាន ផ្តេក ព្រះ‌សព ព្រះ‌យេស៊ូវ 13ទេវតា នោះ សួរ ថា នាង អើយ ហេតុ អ្វី បាន ជា យំ នាង ឆ្លើយ ថា ពី ព្រោះ គេ បាន យក ព្រះ‌អម្ចាស់ ខ្ញុំ ទៅ បាត់ ហើយ ខ្ញុំ មិន ដឹង ជា គេ ទុក ទ្រង់ នៅ ឯ ណា ទេ 14នាង និយាយ ដូច្នោះ រួច បែរ ខ្លួន ទៅ ក្រោយ ឃើញ ព្រះ‌យេស៊ូវ ទ្រង់ ឈរ តែ មិន ដឹង ជា ព្រះ‌យេស៊ូវ ទេ 15ព្រះ‌យេស៊ូវ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ថា នាង អើយ ហេតុ អ្វី បាន ជា យំ នាង រក អ្នក ណា ឯ នាង ក៏ ស្មាន ថា ជា អ្នក ថែ ច្បារ ទើប និយាយ ទៅ ថា លោក នាយ អើយ បើ លោក បាន យក ព្រះ‌សព ចេញ ទៅ ឯ ណា នោះ សូម ប្រាប់ ខ្ញុំ ឲ្យ ដឹង កន្លែង ដែល បាន ទុក ផង ខ្ញុំ នឹង ទៅ នាំ យក ទៅ 16ព្រះ‌យេស៊ូវ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ទៅ នាង ថា ម៉ារា អើយ នោះ នាង បែរ ខ្លួន ទៅ ទូល ទ្រង់ ជា ភាសា ហេព្រើរ ថា រ៉ាបូនី ដែល ស្រាយ ថា លោក គ្រូ អើយ 17ព្រះ‌យេស៊ូវ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ទៅ នាង ថា កុំ ពាល់ ខ្ញុំ ព្រោះ ខ្ញុំ មិន ទាន់ ឡើង ទៅ ឯ ព្រះ‌វរ‌បិតា ខ្ញុំ នៅ ឡើយ ចូរ នាង ទៅ ឯ ពួក បង ប្អូន ខ្ញុំ ប្រាប់ គេ ថា ខ្ញុំ ឡើង ទៅ ឯ ព្រះ‌វរ‌បិតា ខ្ញុំ ជា ព្រះ‌វរ‌បិតា នៃ អ្នក រាល់ គ្នា គឺ ជា ព្រះ នៃ ខ្ញុំ ហើយ ជា ព្រះ នៃ អ្នក រាល់ គ្នា ដែរ 18នោះ ម៉ារា-ម៉ាក់‌ដាឡា ក៏ នាំ ដំណឹង ទៅ ប្រាប់ ដល់ ពួក សិស្ស ថា នាង បាន ឃើញ ព្រះ‌អម្ចាស់ ហើយ ទ្រង់ បាន មាន ព្រះ‌បន្ទូល សេចក្តី ទាំង នេះ មក នាង។ 19នៅ ថ្ងៃ ដំបូង ក្នុង អាទិត្យ នោះ ឯង លុះ ព្រលប់ ហើយ កាល ទ្វារ ទាំង អស់ នៅ កន្លែង ដែល ពួក សិស្ស ប្រជុំ គ្នា បាន បិទ ដោយ ព្រោះ ខ្លាច សាសន៍ យូដា នោះ ព្រះ‌យេស៊ូវ ទ្រង់ យាង មក ឈរ នៅ កណ្តាល ពួក សិស្ស មាន ព្រះ‌បន្ទូល ថា សូម ឲ្យ អ្នក រាល់ គ្នា បាន ប្រកប ដោយ សេចក្តី សុខ ចុះ 20កាល ទ្រង់ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ដូច្នោះ ហើយ នោះ ក៏ បង្ហាញ ព្រះ‌ហស្ត និង ចំហៀង ទ្រង់ ឲ្យ គេ មើល ដូច្នេះ ពួក សិស្ស មាន ចិត្ត ត្រេក‌អរ ដោយ បាន ឃើញ ព្រះ‌អម្ចាស់ 21រួច ព្រះ‌យេស៊ូវ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ទៅ គេ ម្តង ទៀត ថា សូម ឲ្យ អ្នក រាល់ គ្នា បាន ប្រកប ដោយ សេចក្តី សុខ សាន្ត ខ្ញុំ ចាត់ អ្នក រាល់ គ្នា ឲ្យ ទៅ ដូច ជា ព្រះ‌វរ‌បិតា បាន ចាត់ ឲ្យ ខ្ញុំ មក ដែរ 22ទ្រង់ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ដូច្នោះ រួច ក៏ ផ្លុំ លើ គេ ទាំង មាន ព្រះ‌បន្ទូល ថា ចូរ ទទួល ព្រះ‌វិញ្ញាណ បរិសុទ្ធ ចុះ 23បើ អ្នក រាល់ គ្នា នឹង អត់ ទោស បាប ដល់ អ្នក ណា នោះ បាប គេ នឹង បាន អត់ ទោស ឲ្យ តែ បើ អ្នក រាល់ គ្នា នឹង ប្រកាន់ ទោស បាប ចំពោះ អ្នក ណា នោះ បាប គេ នឹង ត្រូវ ប្រកាន់ ជាប់ វិញ។ 24រីឯ ថូម៉ាស ជា ម្នាក់ ក្នុង ពួក ១២ ដែល គេ ហៅ ថា ឌីឌីម គាត់ មិន នៅ ជា មួយ ក្នុង កាល ដែល ព្រះ‌យេស៊ូវ យាង មក នោះ ទេ 25ដូច្នេះ ពួក សិស្ស ឯ ទៀត ប្រាប់ គាត់ ថា យើង បាន ឃើញ ព្រះ‌អម្ចាស់ តែ គាត់ ឆ្លើយ ថា បើ ខ្ញុំ មិន ឃើញ ស្នាម ដែក គោល នៅ ព្រះ‌ហស្ត ទ្រង់ ទាំង លូក ម្រាម ទៅ ក្នុង ស្នាម ដែក គោល នោះ ហើយ លូក ដៃ ខ្ញុំ ទៅ ក្នុង ចំហៀង ទ្រង់ នោះ ខ្ញុំ មិន ព្រម ជឿ ទេ 26ដល់ ៨ ថ្ងៃ ក្រោយ មក ពួក សិស្ស ទ្រង់ នៅ ក្នុង ផ្ទះ ម្តង ទៀត ហើយ ថូម៉ាស ក៏ នៅ ជា មួយ ដែរ នោះ ព្រះ‌យេស៊ូវ ទ្រង់ យាង មក ឈរ កណ្តាល ពួក គេ ទាំង ទ្វារ នៅ បិទ ហើយ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ថា សូម ឲ្យ អ្នក រាល់ គ្នា បាន ប្រកប ដោយ សេចក្តី សុខ សាន្ត 27រួច ទ្រង់ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ទៅ ថូម៉ាស ថា ចូរ លូក ម្រាម ដៃ អ្នក មក ស្ទាប មើល ដៃ ខ្ញុំ ឯ ណេះ ហើយ លូក ដៃ មក ក្នុង ចំហៀង ខ្ញុំ ផង កុំ ឲ្យ មាន ចិត្ត មិន ជឿ ឡើយ ត្រូវ ឲ្យ ជឿ ចុះ 28នោះ ថូម៉ាស ទូល ឆ្លើយ ថា ឱ ព្រះ‌អម្ចាស់ ទូល‌បង្គំ ឱ ព្រះ នៃ ទូល‌បង្គំ អើយ 29ព្រះ‌យេស៊ូវ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ទៅ គាត់ ថា ថូម៉ាស អើយ អ្នក ជឿ ដោយ ព្រោះ បាន ឃើញ ខ្ញុំ ទេ តើ មាន ពរ ហើយ អ្នក ណា ដែល ជឿ ឥត ឃើញ សោះ។ 30ព្រះ‌យេស៊ូវ ក៏ ធ្វើ ទី សំគាល់ ជា ច្រើន ទៀត នៅ មុខ ពួក សិស្ស ទ្រង់ ដែល មិន បាន ចែង ទុក ក្នុង សៀវភៅ នេះ ទេ 31បាន ចែង ទុក តែ ប៉ុណ្ណេះ ដើម្បី ឲ្យ អ្នក រាល់ គ្នា បាន ជឿ ថា ព្រះ‌យេស៊ូវ ជា ព្រះ‌គ្រីស្ទ គឺ ជា ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា នៃ ព្រះ ពិត ហើយ ឲ្យ អ្នក រាល់ គ្នា បាន ជីវិត ដោយ‌សារ ព្រះ‌នាម ទ្រង់ ដោយ មាន សេចក្តី ជំនឿ។


Copyright
Learn More

will be added

X\