John - យ៉ូហាន 11

1មាន មនុស្ស ម្នាក់ ឈ្មោះ ឡាសារ មាន ជំងឺ ឈឺ គាត់ នៅ ភូមិ បេ‌ថានី ជា ភូមិ របស់ នាង ម៉ារា និង បង នាង ឈ្មោះ ម៉ាថា 2ឯ នាង ម៉ារា ដែល ប្អូន នាង ឈ្មោះ ឡាសារ មាន ជំងឺ នេះ គឺ នាង នេះ ហើយ ដែល បាន ចាក់ ប្រេង ក្រអូប លាប ថ្វាយ ព្រះ‌អម្ចាស់ រួច យក សក់ នាង ជូត ព្រះ‌បាទ ទ្រង់ 3បង ប្អូន ស្រី ២ នាក់ នោះ ក៏ ចាត់ គេ ឲ្យ ទៅ ឯ ព្រះ‌យេស៊ូវ ទូល ថា ព្រះ‌អម្ចាស់ អើយ មើល អ្នក ដែល ទ្រង់ ស្រឡាញ់ នោះ គាត់ ឈឺ 4កាល ទ្រង់ បាន ឮ ដូច្នេះ នោះ ក៏ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ថា ជំងឺ នេះ មិន មែន ដល់ ស្លាប់ ទេ គឺ សំរាប់ ជា កិត្តិ‌សព្ទ ដល់ ព្រះ វិញ ដើម្បី នឹង លើក ដំកើង ដល់ ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា នៃ ព្រះ ដោយ‌សារ ជំងឺ នេះ ឯង 5រីឯ ព្រះ‌យេស៊ូវ ទ្រង់ ស្រឡាញ់ នាង ម៉ាថា និង ប្អូន ស្រី នាង ហើយ នឹង ឡាសារ ផង 6ដូច្នេះ កាល ទ្រង់ បាន ឮ ថា គាត់ ឈឺ នោះ ទ្រង់ ក៏ គង់ នៅ កន្លែង ដដែល ២ ថ្ងៃ ទៀត 7ក្រោយ នោះ មក ទ្រង់ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ទៅ ពួក សិស្ស ថា ចូរ យើង ត្រឡប់ ទៅ ស្រុក យូដា វិញ 8ពួក សិស្ស ទូល ទ្រង់ ថា លោក គ្រូ ពួក សាសន៍ យូដា ទើប នឹង រក ចោល លោក នឹង ថ្ម ពី មុន នោះ ដូច្នេះ តើ លោក គិត ទៅ ឯ ណោះ ទៀត ឬ 9ព្រះ‌យេស៊ូវ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ឆ្លើយ ថា ក្នុង ១ ថ្ងៃ មាន ១២ ម៉ោង ទេ តើ បើ អ្នក ណា ដើរ នៅ ពេល ថ្ងៃ នោះ មិន ជំពប់ ជើង ទេ ព្រោះ ឃើញ ពន្លឺ លោកីយ៍ នេះ 10តែ បើ អ្នក ណា ដើរ ទៅ ពេល យប់ នោះ ត្រូវ ជំពប់ ជើង វិញ គឺ ព្រោះ គ្មាន ពន្លឺ នៅ ក្នុង ខ្លួន សោះ 11ក្រោយ ដែល ទ្រង់ មាន ព្រះ‌បន្ទូល សេចក្តី ទាំង នេះ ហើយ នោះ ក៏ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ទៀត ថា ឡាសារ ជា សំឡាញ់ យើង គាត់ បាន ដេក លក់ ទៅ ហើយ ខ្ញុំ ទៅ ដើម្បី នឹង ដាស់ គាត់ ឡើង 12ដូច្នេះ ពួក សិស្ស ទូល ថា ព្រះ‌អម្ចាស់ អើយ បើ គាត់ ដេក លក់ នោះ គាត់ នឹង បាន ជា វិញ 13ឯ ព្រះ‌យេស៊ូវ ទ្រង់ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ពី គាត់ ស្លាប់ ទេ តែ គេ ស្មាន ថា ទ្រង់ មាន ព្រះ‌បន្ទូល អំពី គាត់ គ្រាន់ តែ ដេក សំរាក ប៉ុណ្ណោះ 14ព្រះ‌យេស៊ូវ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ទៅ គេ ជា យ៉ាង ច្បាស់ ថា ឡាសារ ស្លាប់ ហើយ 15ខ្ញុំ ក៏ អរ ណាស់ ដោយ យល់ ដល់ អ្នក រាល់ គ្នា ព្រោះ ខ្ញុំ មិន បាន នៅ ឯ ណោះ ដើម្បី ឲ្យ អ្នក រាល់ គ្នា បាន ជឿ ឥឡូវ ចូរ យើង ទៅ ឯ គាត់ ចុះ 16ដូច្នេះ ថូម៉ាស ដែល ហៅ ថា ឌីឌីម គាត់ និយាយ ទៅ ពួក សិស្ស ជា គូ‌កន គាត់ ថា ចូរ យើង រាល់ គ្នា ទៅ ដែរ ដើម្បី នឹង ប្តូរ ស្លាប់ ជា មួយ នឹង លោក។ 17កាល ព្រះ‌យេស៊ូវ យាង ទៅ ដល់ ហើយ នោះ បាន ឮ ថា ឡាសារ នៅ ក្នុង ផ្នូរ អស់ ៤ ថ្ងៃ ហើយ 18រីឯ ភូមិ បេ‌ថានី នោះ នៅ ជិត ក្រុង យេរូ‌សា‌ឡិម ប្រហែល ជា ៣ គីឡូ ម៉ែត្រ ទេ 19ហើយ មាន ពួក សាសន៍ យូដា ជា ច្រើន បាន មក ដើម្បី ជួយ កំសាន្ត ទុក្ខ នាង ម៉ាថា និង ម៉ារា ពី ដំណើរ ប្អូន ស្លាប់ 20កាល ម៉ាថា បាន ឮ ថា ព្រះ‌យេស៊ូវ យាង មក ហើយ នោះ នាង ក៏ ទៅ ទទួល ទ្រង់ តែ ម៉ារា អង្គុយ នៅ ឯ ផ្ទះ 21ម៉ាថា ទូល ព្រះ‌យេស៊ូវ ថា ព្រះ‌អម្ចាស់ អើយ បើ សិន ជា ទ្រង់ បាន គង់ នៅ ទី នេះ នោះ ប្អូន ខ្ញុំ ម្ចាស់ មិន បាន ស្លាប់ ទេ 22ប៉ុន្តែ ខ្ញុំ ម្ចាស់ ដឹង ថា ទោះ ទាំង នៅ គ្រា ឥឡូវ នេះ នោះ ការ អ្វី ដែល ទ្រង់ នឹង សូម ពី ព្រះ គង់ តែ ព្រះ នឹង ប្រទាន មក ទ្រង់ ជា មិន ខាន 23ព្រះ‌យេស៊ូវ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ទៅ នាង ថា ប្អូន នាង នឹង រស់ ឡើង វិញ 24ម៉ាថា ទូល ទ្រង់ ថា ខ្ញុំ ដឹង ថា នៅ ថ្ងៃ ចុង បំផុត កាល ណា មនុស្ស ត្រូវ រស់ ពី ស្លាប់ ឡើង វិញ នោះ ប្អូន ខ្ញុំ ម្ចាស់ នឹង រស់ ឡើង វិញ ដែរ 25ព្រះ‌យេស៊ូវ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ទៅ នាង ថា ខ្ញុំ ជា សេចក្តី រស់ ឡើង វិញ ហើយ ជា ជីវិត អ្នក ណា ដែល ជឿ ដល់ ខ្ញុំ ទោះ បើ បាន ស្លាប់ ហើយ គង់ តែ នឹង រស់ ឡើង វិញ ដែរ 26ឯ អ្នក ណា ដែល រស់ នៅ ហើយ ជឿ ដល់ ខ្ញុំ នោះ មិន ត្រូវ ស្លាប់ ឡើយ នាង ជឿ សេចក្តី នេះ ឬ ទេ 27នាង ទូល ឆ្លើយ ថា ព្រះ‌ពរ ព្រះ‌អម្ចាស់ ខ្ញុំ ម្ចាស់ ជឿ ហើយ ថា ទ្រង់ ជា ព្រះ‌គ្រីស្ទ គឺ ជា ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា នៃ ព្រះ ដែល ត្រូវ យាង មក ក្នុង លោកីយ៍ មែន។ 28កាល នាង បាន ពោល ពាក្យ ដូច្នោះ ហើយ នោះ ក៏ ទៅ ហៅ ម៉ារា ប្អូន នាង មក ដោយ សំងាត់ ប្រាប់ ថា លោក គ្រូ អញ្ជើញ មក ដល់ ហើយ លោក ហៅ រក ឯង 29កាល នាង ម៉ារា បាន ឮ ពាក្យ នោះ ក៏ ក្រោក ឡើង ជា ប្រញាប់ ទៅ ឯ ទ្រង់ 30ឯ ព្រះ‌យេស៊ូវ ទ្រង់ មិន ទាន់ យាង ចូល ក្នុង ភូមិ នៅ ឡើយ គឺ ទ្រង់ គង់ នៅ ត្រង់ កន្លែង ដែល ម៉ាថា បាន ជួប នោះ 31កាល ពួក សាសន៍ យូដា ដែល នៅ ក្នុង ផ្ទះ កំពុង តែ ជួយ កំសាន្ត ចិត្ត នាង ម៉ារា បាន ឃើញ ថា នាង ក្រោក ឡើង ចេញ ទៅ ជា ប្រញាប់ ដូច្នេះ គេ ក៏ តាម នាង ទៅ ដោយ និយាយ គ្នា ថា នាង គិត ទៅ យំ ឯ ផ្នូរ ហើយ។ 32នាង ម៉ារា ក៏ ទៅ ដល់ កន្លែង ដែល ព្រះ‌យេស៊ូវ គង់ នៅ កាល បាន ឃើញ ទ្រង់ នោះ នាង ក្រាប នៅ ទៀប ព្រះ‌បាទ ទូល ថា ព្រះ‌អម្ចាស់ អើយ បើ ទ្រង់ បាន គង់ នៅ ទី នេះ នោះ ប្អូន ខ្ញុំ ម្ចាស់ មិន បាន ស្លាប់ ទេ 33កាល ព្រះ‌យេស៊ូវ ឃើញ នាង យំ ព្រម ទាំង ពួក សាសន៍ យូដា ដែល មក ជា មួយ នឹង នាង ផង នោះ ទ្រង់ មាន សេចក្តី រំជួល ទាំង ក្នាញ់ ក្នុង ព្រះ‌ហឫ‌ទ័យ 34ហើយ មាន ព្រះ‌បន្ទូល សួរ ថា អ្នក រាល់ គ្នា បាន យក រូប បុគ្គល ទៅ ទុក ឯ ណា គេ ទូល ឆ្លើយ ថា ព្រះ‌អម្ចាស់ សូម យាង ទៅ ទត មើល 35ព្រះ‌យេស៊ូវ ក៏ ទ្រង់ ព្រះ‌កន្សែង 36ដូច្នេះ ពួក សាសន៍ យូដា និយាយ ថា មើល លោក ស្រឡាញ់ គាត់ ណាស់ ហ្ន៎ 37ហើយ ពួក ខ្លះ និយាយ ថា លោក នេះ ដែល បាន ប្រោស មនុស្ស ខ្វាក់ ឲ្យ ភ្លឺ តើ ពុំ អាច នឹង ឃាត់ មិន ឲ្យ មនុស្ស នេះ ស្លាប់ បាន ដែរ ឬ។ 38នោះ ព្រះ‌យេស៊ូវ យាង ទៅ ដល់ ផ្នូរ ទាំង មាន សេចក្តី ក្នាញ់ ក្នុង ព្រះ‌ហឫ‌ទ័យ ម្តង ទៀត ឯ ផ្នូរ នោះ ជា រអាង ភ្នំ ហើយ មាន ថ្ម ១ បិទ សន្ធប់ 39ព្រះ‌យេស៊ូវ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ថា ចូរ យក ថ្ម ចេញ តែ ម៉ាថា ជា បង របស់ រូប បុគ្គល នោះ ទូល ថា ព្រះ‌អម្ចាស់ អើយ ខ្មោច នេះ ធុំ ក្លិន ហើយ ព្រោះ ស្លាប់ កន្លង មក បាន ៤ ថ្ងៃ 40ព្រះ‌យេស៊ូវ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ទៅ នាង ថា តើ ខ្ញុំ មិន បាន ប្រាប់ នាង ថា បើ សិន ជា នាង ជឿ នោះ នាង នឹង ឃើញ សិរី‌ល្អ នៃ ព្រះ ទេ ឬ អី 41ដូច្នេះ គេ ក៏ យក ថ្ម ចេញ រួច ព្រះ‌យេស៊ូវ ងើប ព្រះ‌នេត្រ ទៅ លើ ទូល ថា ឱ ព្រះ‌វរ‌បិតា អើយ ទូល‌បង្គំ អរ ព្រះ‌គុណ ដល់ ព្រះ‌អង្គ ដោយ ព្រោះ ទ្រង់ បាន អនុញ្ញាត តាម ទូល‌បង្គំ 42ទូល‌បង្គំ ដឹង ថា ទ្រង់ អនុញ្ញាត តាម ទូល‌បង្គំ ជា ដរាប តែ ដែល ទូល‌បង្គំ ទូល ដូច្នេះ គឺ ដោយ ព្រោះ តែ បណ្តា មនុស្ស ដែល ឈរ នៅ ជុំ‌វិញ ទេ ដើម្បី ឲ្យ គេ ជឿ ថា ទ្រង់ បាន ចាត់ ឲ្យ ទូល‌បង្គំ មក មែន 43កាល ទ្រង់ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ដូច្នេះ ហើយ ក៏ បន្លឺ វាចា ថា ឡាសារ អើយ ចូរ ចេញ មក 44នោះ អ្នក ដែល បាន ស្លាប់ ក៏ ចេញ មក មាន ទាំង សំពត់‌ស្នប រុំ ជាប់ នៅ ជើង ដៃ ផង ហើយ មាន កន្សែង គ្រប មុខ ដែរ ព្រះ‌យេស៊ូវ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ទៅ គេ ថា ចូរ ស្រាយ គាត់ ឲ្យ ទៅ ចុះ។ 45ដូច្នេះ កាល ពួក សាសន៍ យូដា ដែល មក តាម នាង ម៉ារា បាន ឃើញ ការ ដែល ព្រះ‌យេស៊ូវ ធ្វើ នោះ មាន គ្នា ជា ច្រើន ជឿ ដល់ ទ្រង់ 46តែ មាន ខ្លះ ទៅ ជំរាប ដល់ ពួក ផារិ‌ស៊ី ពី ការ ដែល ព្រះ‌យេស៊ូវ បាន ធ្វើ 47នោះ ពួក សង្គ្រាជ និង ពួក ផារិ‌ស៊ី គេ ប្រមូល ក្រុម ប្រឹក្សា មក និយាយ ថា តើ យើង ត្រូវ ធ្វើ ដូច ម្តេច ព្រោះ មនុស្ស នេះ ធ្វើ ទី សំគាល់ ច្រើន ណាស់ 48បើ យើង ទុក ឲ្យ ធ្វើ តែ យ៉ាង ដូច្នេះ ទៅ នោះ មុខ ជា មនុស្ស ទាំង អស់ នឹង ជឿ តាម វា ហើយ រួច សាសន៍ រ៉ូម នឹង មក ចាប់ យក ទាំង ស្រុក និង ជាតិ យើង ផង 49មាន ក្រុម‌ជំនុំ ម្នាក់ ឈ្មោះ កៃផា ដែល ធ្វើ ជា សម្ដេច សង្ឃ ក្នុង ឆ្នាំ នោះ លោក មាន ប្រសាសន៍ ថា អ្នក រាល់ គ្នា មិន ដឹង អ្វី សោះ 50ក៏ មិន គិត ពិចារណា ឃើញ ថា បើ មាន មនុស្ស ម្នាក់ ស្លាប់ ជំនួស បណ្តា‌ជន នោះ មាន ប្រយោជន៍ ដល់ អ្នក រាល់ គ្នា ជា ជាង ដើម្បី កុំ ឲ្យ ជាតិ យើង នេះ ត្រូវ វិនាស ទាំង អស់ ឡើយ 51តែ លោក មិន និយាយ សេចក្តី នោះ ដោយ អាង តែ ខ្លួន លោក ទេ គឺ ដោយ ព្រោះ លោក ជា សម្ដេច សង្ឃ នៅ ឆ្នាំ នោះ បាន ជា លោក ទាយ ថា ព្រះ‌យេស៊ូវ ត្រូវ សុគត ជំនួស សាសន៍ នោះ 52ហើយ មិន ជំនួស ត្រឹម តែ សាសន៍ នោះ ប៉ុណ្ណោះ គឺ សុគត ដើម្បី ឲ្យ អស់ ទាំង កូន នៃ ព្រះ ដែល ខ្ចាត់‌ខ្ចាយ ទៅ បាន ប្រមូល រួម មក ជា សាសន៍ តែ ១ ដែរ 53ដូច្នេះ ចាប់ តាំង ពី ថ្ងៃ នោះ មក គេ ក៏ ពិគ្រោះ គ្នា នឹង សំឡាប់ ទ្រង់ ចេញ 54ហេតុ នោះ បាន ជា ព្រះ‌យេស៊ូវ មិន បាន យាង នៅ ក្នុង ពួក សាសន៍ យូដា ឲ្យ គេ ឃើញ ទៀត ទេ គឺ ទ្រង់ យាង ទៅ ឯ ស្រុក ស្រែ ក្បែរ ទី រហោ‌ស្ថាន វិញ ដល់ ភូមិ ១ ហៅ ថា អេប្រា‌អិម ក៏ គង់ នៅ ទី នោះ ជា មួយ នឹង ពួក សិស្ស។ 55រីឯ បុណ្យ រំលង របស់ សាសន៍ យូដា នោះ ជិត ដល់ ហើយ ក៏ មាន មនុស្ស ជា ច្រើន ចេញ ពី ស្រុក ស្រែ ឡើង ទៅ ឯ ក្រុង យេរូ‌សា‌ឡិម មុន បុណ្យ នោះ ដើម្បី ឲ្យ បាន ញែក ខ្លួន ជា បរិសុទ្ធ 56ពួក អ្នក ទាំង នោះ កំពុង តែ ឈរ នៅ ក្នុង ព្រះ‌វិហារ សួរ គ្នា រក ព្រះ‌យេស៊ូវ ថា លោក នោះ មិន មក ឯ បុណ្យ នេះ ទេ ឬ អី តើ គិត ដូច ម្តេច 57ឯ ពួក សង្គ្រាជ និង ពួក ផារិ‌ស៊ី បាន បង្គាប់ មក ថា បើ អ្នក ណា ដឹង ជា ទ្រង់ គង់ នៅ ឯ ណា នោះ ត្រូវ ប្រាប់ ឲ្យ គេ ដឹង ផង ដើម្បី ឲ្យ គេ បាន ទៅ ចាប់ ទ្រង់។


Copyright
Learn More

will be added

X\