James - យ៉ាកុប 4

1ឯ សេចក្តី ទាស់‌ទែង និង សេចក្តី ឈ្លោះ ប្រកែក ក្នុង ពួក អ្នក រាល់ គ្នា នោះ មក ពី ណា តើ មិន មែន មក ពី សេចក្តី សំរើប ដែល ច្បាំង ក្នុង អវយវៈ របស់ អ្នក រាល់ គ្នាទេ អី 2អ្នក រាល់ គ្នា សង្វាត ចង់ បាន តែ មិន បាន ទេ អ្នក រាល់ គ្នា សំឡាប់ គេ ហើយ មាន ចិត្ត ច្រណែន តែ ពុំ អាច នឹង បាន ឡើយ ក៏ ឈ្លោះ ប្រកែក ហើយ ត‌យុទ្ធ គ្នា តែ មិន បាន អ្វី សោះ ពី ព្រោះ មិន សូម 3អ្នក រាល់ គ្នា ក៏ សូម ដែរ តែ មិន បាន ទេ ដ្បិត សេចក្តី សំណូម នោះ បែប អាក្រក់ សំរាប់ នឹង ចាយ បំពេញ សេចក្តី សំរើប របស់ អ្នក រាល់ គ្នា វិញ 4ឱ ពួក កំផិតទាំង ប្រុស ទាំង ស្រី អើយ តើ មិន ដឹង ទេ ឬ អី ថា ដែល ស្រឡាញ់ ដល់ លោកីយ៍ នោះ គឺ ជា ស្អប់ ដល់ ព្រះ ហើយ ដូច្នេះ អ្នក ណា ដែល ចូល ចិត្ត ចង់ ធ្វើ ជា មិត្រ សំឡាញ់ នឹង លោកីយ៍ នោះ ឈ្មោះ ថា បាន តាំង ខ្លួន ជា ខ្មាំង‌សត្រូវ នឹង ព្រះ វិញ 5ឬ តើ អ្នក រាល់ គ្នា ស្មាន ថា គម្ពីរ សំដែង ចេញ ជា ឥត ប្រយោជន៍ ឬ អី រីឯ ព្រះ‌វិញ្ញាណ ដែល បាន សណ្ឋិត នៅ ក្នុង យើង ទ្រង់ រំឭក ដល់ យើង ដោយ មាន ព្រះ‌ហឫ‌ទ័យ ប្រចណ្ឌ 6តែ ទ្រង់ ផ្តល់ ព្រះ‌គុណ មក កាន់ តែ ខ្លាំង ឡើង ហេតុ នោះ បាន ជា ទ្រង់ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ថា «ព្រះ ទ្រង់ ទាស់ ទទឹង នឹង ពួក មាន ឫក ធំ តែ ទ្រង់ ផ្តល់ ព្រះ‌គុណ មក ពួក រាប សា វិញ» 7ដូច្នេះ ត្រូវ ចុះ ចូល ចំពោះ ព្រះ ហើយ តស៊ូ នឹង អារក្ស វិញ ចុះ នោះ វា នឹង រត់ ចេញ ពី អ្នក រាល់ គ្នា ទៅ 8ត្រូវ ចូល ទៅ ជិត ព្រះ នោះ ទ្រង់ នឹង ចូល មក ជិត អ្នក រាល់ គ្នា ដែរ ឱ ពួក មាន បាប អើយ ចូរ លាង ដៃ ឲ្យ ស្អាត ចុះ ឱ ពួក អ្នក មាន ចិត្ត ២ អើយ ចូរ សំអាត ចិត្ត ឡើង 9ចូរ ឲ្យ មាន សេចក្តី ទុក្ខ ហើយ យំ សោក ទាំង ស្រក់ ទឹក ភ្នែក ចុះ សូម ឲ្យ សំណើច របស់ អ្នក រាល់ គ្នា ត្រឡប់ ជា ដំងូរ ហើយ ឲ្យ សេចក្តី អំណរ ទៅ ជា សេចក្តី ព្រួយ វិញ 10ចូរ បន្ទាប ខ្លួន នៅ ចំពោះ ព្រះ‌អម្ចាស់ នោះ ទ្រង់ នឹង ដំកើង អ្នក រាល់ គ្នា ឡើង។ 11បង ប្អូន អើយ កុំ ឲ្យ និន្ទា គ្នា ឡើយ អ្នក ណា ដែល និន្ទា ហើយ ថ្កោល ទោស បង ប្អូន ខ្លួន នោះ ក៏ និន្ទា ហើយ ថ្កោល ទោស ចំពោះ ក្រឹត្យ‌វិន័យ ដែរ បើ អ្នក ថ្កោល ទោស ក្រឹត្យ‌វិន័យ នោះ អ្នក មិន មែន កាន់ តាម ក្រឹត្យ‌វិន័យ ទេ គឺ ឈ្មោះ ថា ជា អ្នក ថ្កោល ទោស វិញ 12ឯ អ្នក ដែល តែង ក្រឹត្យ‌វិន័យ ហើយ ជំនុំ ជំរះ ផង នោះ មាន តែ ១ ទេ គឺ ជា ព្រះ ដែល ទ្រង់ អាច នឹង ជួយ សង្គ្រោះ ឬ បំផ្លាញ ក៏ បាន ចុះ តើ អ្នក ជា អ្វី ដែល ថ្កោល ទោស អ្នក ដទៃ នោះ។ 13ឥឡូវ នេះ ឯ ពួក អ្នក ដែល ថា ថ្ងៃ នេះ ឬ ថ្ងៃ ស្អែក យើង នឹង ទៅ ឯ ក្រុង ណា មួយ ហើយ នឹង នៅ ស្រុក នោះ អស់ ១ ឆ្នាំ ដើម្បី នឹង រក ស៊ី ឲ្យ បាន ចំណេញ 14អ្នក រាល់ គ្នា មិន ដឹង ជា នឹង កើត មាន យ៉ាង ណា ដល់ ថ្ងៃ ស្អែក ទេ ដ្បិត ជីវិត អ្នក រាល់ គ្នា ជា អ្វី គឺ ជា ចំហាយ ទឹក ទេ តើ ដែល ឃើញ តែ ១ ភ្លែត រួច បាត់ ទៅ 15គួរ តែ បាន និយាយ ដូច្នេះ វិញ ថា បើ យើង រស់ នៅ ហើយ ព្រះ‌អម្ចាស់ ទ្រង់ សព្វ ព្រះ‌ហឫ‌ទ័យ នោះ យើង នឹង ធ្វើ ការ នេះ ឬ ការ នោះ 16តែ ឥឡូវ នេះ អ្នក រាល់ គ្នា មាន សេចក្តី អំនួត អំពី ពាក្យ អួត អាង របស់ ខ្លួន ដូច្នោះ ហើយ គ្រប់ ទាំង សេចក្តី អំនួត យ៉ាង នោះ សុទ្ធ តែ អាក្រក់ ទាំង អស់ 17ដូច្នេះ ឯ អ្នក ណា ដែល ចេះ ធ្វើ ល្អ តែ មិន ធ្វើ សោះ នោះ រាប់ ជា បាប ដល់ អ្នក នោះ វិញ។


Copyright
Learn More

will be added

X\