Hebrews - ហេប្រឺ 3

1ដូច្នេះ បង ប្អូន បរិសុទ្ធ ដែល មាន ចំណែក ក្នុង ការ‌ងារ ស្ថាន‌សួគ៌ អើយ ចូរ ពិចារណា ពី ព្រះ‌យេស៊ូវ ជា សាវ័ក និង ជា សម្ដេច សង្ឃ ដែល យើង ថា យើង ជឿ តាម នោះ ចុះ 2គឺ ដែល ទ្រង់ ស្មោះ‌ត្រង់ ដល់ ព្រះ ដែល តាំង ទ្រង់ ដូច ជា លោក ម៉ូសេ ក៏ ស្មោះ‌ត្រង់ ក្នុង ដំណាក់ នៃ ព្រះ ទាំង មូល ដែរ 3ដ្បិត ដែល មនុស្ស សង់ ផ្ទះ តែង មាន កេរ្តិ៍ ឈ្មោះ លើស ជាង ផ្ទះ នោះ យ៉ាង ណា នោះ ទ្រង់ ក៏ បាន រាប់ ជា គួរ នឹង សិរី‌ល្អ លើស ជាង លោក ម៉ូសេ យ៉ាង នោះ ដែរ 4ព្រោះ គ្រប់ ទាំង ផ្ទះ តែង មាន គេ ធ្វើ តែ ឯ អ្នក ដែល បាន ធ្វើ គ្រប់ របស់ ទាំង អស់ នោះ គឺ ជា ព្រះ វិញ 5ហើយ លោក ម៉ូសេ ក៏ ស្មោះ‌ត្រង់ នៅ ក្នុង ដំណាក់ នៃ ទ្រង់ ទាំង មូល មែន ទុក ដូច ជា អ្នក បំរើ សំរាប់ ជា ទី បន្ទាល់ ពី ការ ដែល ត្រូវ ថ្លែង ប្រាប់ មក តាម ក្រោយ 6តែ ព្រះ‌គ្រីស្ទ ទ្រង់ ស្មោះ‌ត្រង់ ទុក ដូច ជា ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា ដែល ត្រួត លើ ដំណាក់ ទ្រង់ វិញ គឺ យើង រាល់ គ្នា នេះ ជា ដំណាក់ នោះ បើ យើង កាន់ ចិត្ត មោះ‌មុត និង សេចក្តី អំនួត ចំពោះ សេចក្តី សង្ឃឹម នេះ យ៉ាង ខ្ជាប់‌ខ្ជួន ដរាបដល់ ចុង បំផុត មែន។ 7ដូច្នេះ ចូរ ប្រយ័ត្ន បង ប្អូន អើយ ក្រែង មាន ពួក អ្នក រាល់ គ្នា ណា មួយ មាន ចិត្ត អាក្រក់ ដោយ មិន ជឿ ព្រម ទាំង បោះ បង់ ចោល ព្រះ ដ៏ មាន ព្រះ‌ជន្ម រស់ នៅ 8ដូច ជា ព្រះ‌វិញ្ញាណ បរិសុទ្ធ បាន មាន ព្រះ‌បន្ទូល ថា «នៅ ថ្ងៃ នេះ បើ ឯង រាល់ គ្នា ឮ សំឡេង ទ្រង់ 9នោះ កុំ ឲ្យ តាំង ចិត្ត រឹង‌រូស ឡើយ ដូច កាល គ្រា បះ‌បោរ នៅ ថ្ងៃ ដែល មាន សេចក្តី ល្បួង នៅ ក្នុង ទី រហោ‌ស្ថាន 10ជា កន្លែង ដែល ពួក ឰយុកោ ឯង រាល់ គ្នា បាន ល្បង អញ ទាំង សាក អញ មើល ហើយ ក៏ ឃើញ ការ អញ ធ្វើ នៅ រវាង ៤០ ឆ្នាំ ផង នោះ 11ដូច្នេះ អញ ក៏ គ្នាន់‌ក្នាញ់ នឹង មនុស្ស ដំណ នោះ ហើយ និយាយ ថា វា រាល់ គ្នា ចេះ តែ មាន ចិត្ត វង្វេង ជា ដរាប ហើយ មិន បាន ស្គាល់ ផ្លូវ របស់ អញ សោះ 12បាន ជា អញ ស្បថទាំង កំហឹង ថា វា រាល់ គ្នា មិន ត្រូវ ចូល ទៅ ក្នុង សេចក្តី សំរាក របស់ អញ សោះ ឡើយ» 13តែ ចូរ កំឡា ចិត្ត គ្នា ទៅ វិញ ទៅ មក ជា រាល់ ថ្ងៃ វិញ ក្នុង កាល ដែល នៅ តែ ហៅ ថា «ថ្ងៃ នេះ»នៅ ឡើយ ក្រែង អ្នក រាល់ គ្នា ណា មួយ មាន ចិត្ត រឹង‌រូស ដោយ សេចក្តី បញ្ឆោត របស់ អំពើ បាប 14ដ្បិត បើ យើង រាល់ គ្នា កាន់ ខ្ជាប់ តាម សេចក្តី ជំនឿ ដើម ដរាប ដល់ ចុង បំផុត មែន នោះ ពិត ជា យើង បាន ត្រឡប់ ជា អ្នក មាន ចំណែក ជា មួយ នឹង ព្រះ‌គ្រីស្ទ ហើយ 15កំពុង ដែល នៅ មាន សេចក្តី ថា «នៅ ថ្ងៃ នេះ បើ ឯង រាល់ គ្នា ឮ សំឡេង ទ្រង់ នោះ កុំ ឲ្យ តាំង ចិត្ត រឹង‌រូស ដូច កាល គ្រា បះ‌បោរ នោះ ឡើយ» 16ចុះ តើ អ្នក ណា ដែល ឮ រួច កើត បះ‌បោរ នោះ តើ មិន មែន ជា អស់ អ្នក ដែល លោក ម៉ូសេ បាន នាំ ចេញ ពី ស្រុក អេស៊ីព្ទ ទេ ឬ អី 17តើ ឯ ទ្រង់ គ្នាន់‌ក្នាញ់ នឹង អ្នក ណា នៅ រវាង ៤០ ឆ្នាំ នោះ តើ មិន មែន នឹង អស់ អ្នក ដែល បាន ធ្វើ បាប ដែល សាក សព របស់ គេ បាន ដួល នៅ ទី រហោ‌ស្ថាន ទេ ឬ អី 18ហើយ តើ ទ្រង់ បាន ស្បថ នឹង អ្នក ណា ថា «វា រាល់ គ្នា មិន ត្រូវ ចូល ទៅ ក្នុង សេចក្តី សំរាក របស់ អញ សោះ ឡើយ» បើ មិន មែន នឹង អស់ អ្នក ដែល មិន ស្តាប់ បង្គាប់ ទេ 19ដូច្នេះ យើង ឃើញ ថា អ្នក ទាំង នោះ ពុំ អាច នឹង ចូល បាន ទេ ដោយ ព្រោះ គេ មិន ជឿ។


Copyright
Learn More

will be added

X\