Galatians - កាឡាទី 2

1លុះ កន្លង ក្រោយ មក ១៤ ឆ្នាំ នោះ ខ្ញុំ បាន ឡើង ទៅ ឯ ក្រុង យេរូ‌សា‌ឡិម ម្តង ទៀត ជា មួយ នឹង បាណា‌បាស ក៏ យក ទីតុស ទៅ ជា មួយ ដែរ 2ខ្ញុំ បាន ឡើង ទៅ តាម សេចក្តី ដែល បើក សំដែង មក ហើយ បាន បង្ហាញ ដំណឹង ល្អ ដែល ខ្ញុំ ថ្លែង ប្រាប់ នៅ ក្នុង ពួក សាសន៍ ដទៃ ឲ្យ ពួក អ្នក មុខ បាន ស្គាល់ ដោយ‌ឡែក ក្រែង ខ្ញុំ កំពុង តែ រត់ ឬ បាន រត់ ពី ដើម នោះ ជា បែប ឥត ប្រយោជន៍ យ៉ាង ណា 3(តែ គេ មិន បង្ខំ ឲ្យ ទីតុស ជា សាសន៍ ក្រេក ដែល នៅ ជា មួយ នឹង ខ្ញុំ បាន កាត់ ស្បែក ទេ) 4ដែល បង្ហាញ គេ ដូច្នេះ គឺ ដោយ ព្រោះ ពួក បង ប្អូន ក្លែង‌ក្លាយ ដែល បាន ស៊ក សៀត ចូល មក ដោយ លួច លាក់ គេ បាន លួច ចូល ដើម្បី នឹង លប មើល សេរី‌ភាព នៃ យើង ខ្ញុំ ដែល នៅ ក្នុង ព្រះ‌គ្រីស្ទ យេស៊ូវ ដោយ ចង់ នាំ ឲ្យ យើង ខ្ញុំ ជាប់ ចំណងវិញ 5តែ យើង ខ្ញុំ មិន ព្រម ចុះ ចូល នឹង ពួក នោះ សូម្បី តែ ១ ភ្លែត ផង ដើម្បី ឲ្យ សេចក្តី ពិត របស់ ដំណឹង ល្អ បាន នៅ ស្ថិត‌ស្ថេរ ជាប់ នឹង អ្នក រាល់ គ្នា 6តែ ពួក អ្នក ដែល គេ រាប់ ទុក ជា ប្រសើរ ទោះ បើ គេ ជា អ្វី ក៏ ដោយ នោះ ឥត មាន អំពល់ អ្វី ដល់ ខ្ញុំ ទេ ព្រោះ ព្រះ ទ្រង់ មិន រើស មុខ អ្នក ណា ឡើយ ពួក អ្នក មុខ នោះ មិន បាន បន្ថែម ចំណេះ អ្វី ឲ្យ ខ្ញុំ សោះ 7តែ កាល គេ បាន ឃើញ ថា ដំណឹង ល្អ សំរាប់ ពួក មិន កាត់ ស្បែក បាន ផ្ញើ ទុក នឹង ខ្ញុំ ដូច ជា ដំណឹង ល្អ សំរាប់ ពួក កាត់ ស្បែក បាន ផ្ញើ ទុក នឹង លោក ពេត្រុស ដែរ 8(ដ្បិត ព្រះ ដែល បណ្តាល ឲ្យ លោក ពេត្រុស ធ្វើ ជា សាវ័ក ដល់ ពួក កាត់ ស្បែក នោះ បាន បណ្តាល ឲ្យ ខ្ញុំ ធ្វើ ជា សាវ័ក ដល់ ពួក សាសន៍ ដទៃ ដែរ) 9ហើយ កាល បាន ឃើញ ព្រះ‌គុណ ដែល ទ្រង់ ប្រទាន មក ខ្ញុំ នោះ លោក យ៉ាកុប លោក កេផាស និង លោក យ៉ូហាន ដែល គេ រាប់ ទុក ជា សសរ ទ្រូង លោក បាន លូក ដៃ ស្តាំ មក ទទួល ខ្ញុំ និង បាណា‌បាស ក្នុង សេចក្តី ប្រកប គ្នា ដើម្បី ឲ្យ យើង ខ្ញុំ ទៅ ឯ សាសន៍ ដទៃ ហើយ លោក ទៅ ឯ ពួក កាត់ ស្បែក វិញ 10លោក ផ្តាំ ឲ្យ តែ យើង ខ្ញុំ នឹង ចាំ ពី ពួក អ្នក ក្រ ជា ការ ដែល ខ្ញុំ ឧស្សាហ៍ ខំ ធ្វើ ដែរ។ 11ប៉ុន្តែ កាល លោក ពេត្រុស បាន មក ដល់ អាន់‌ទី‌យ៉ូក នោះ ខ្ញុំ បាន ទាស់ ទទឹង នឹង លោក នៅ ប្រទល់ មុខ ពី ព្រោះ លោក គួរ ឲ្យ បន្ទោស បាន 12ដ្បិត មុន ដែល មាន អ្នក ខ្លះ មក ពី លោក យ៉ាកុប នោះ លោក បាន បរិភោគ ជា មួយ នឹង ពួក សាសន៍ ដទៃ តែ លុះ គេ មក ដល់ ហើយ នោះ លោក ដក ខ្លួន ថយ ចេញ ដោយ កោត‌ខ្លាច ដល់ ពួក កាត់ ស្បែក 13ឯ ពួក សាសន៍ យូដា ឯ ទៀត ក៏ ធ្វើ ជា ពើ ជា មួយ នឹង លោក ដែរ ដល់ ម៉្លេះ បាន ជា បាណា‌បាស ត្រូវ បណ្តោយ តាម អំពើ កំពុត របស់ គេ ទៀត 14កាល ខ្ញុំ ឃើញ ថា គេ មិន ដើរ ត្រង់ តាម សេចក្តី ពិត នៃ ដំណឹង ល្អ ទេ នោះ ខ្ញុំ ក៏ សួរ លោក ពេត្រុស នៅ មុខ មនុស្ស ទាំង អស់ ថា បើ លោក ដែល ជា សាសន៍ យូដា មិន ប្រព្រឹត្ត តាម ទំនៀម‌ទំលាប់ របស់ សាសន៍ យូដា ទេ គឺ ប្រព្រឹត្ត តាម ទំនៀម‌ទំលាប់ សាសន៍ ដទៃ វិញ នោះ ហេតុ អ្វី បាន ជា បង្ខំ ឲ្យ សាសន៍ ដទៃ ប្រព្រឹត្ត ដូច ជា សាសន៍ យូដា ដូច្នេះ 15ឯ យើង ដែល ជា សាសន៍ យូដា ពី កំណើត ហើយ មិន មែន ជា អ្នក ដែល មាន បាប ក្នុង សាសន៍ ដទៃ 16យើង ដឹង ថា មនុស្ស មិន បាន រាប់ ជា សុចរិត ដោយ ប្រព្រឹត្ត តាម ក្រឹត្យ‌វិន័យ នោះ ឡើយ គឺ ដោយ សេចក្តី ជំនឿ ជឿ ដល់ ព្រះ‌យេស៊ូវ គ្រីស្ទ វិញ ហេតុ នោះ បាន ជា យើង ជឿ ដល់ ព្រះ‌គ្រីស្ទ យេស៊ូវ ដើម្បី ឲ្យ បាន រាប់ ជា សុចរិត ដោយ‌សារ សេចក្តី ជំនឿ ជឿ ដល់ ព្រះ‌គ្រីស្ទនោះ មិន មែន ដោយ ប្រព្រឹត្ត តាម ក្រឹត្យ‌វិន័យ ទេ ពី ព្រោះ គ្មាន មនុស្ស ណា បាន រាប់ ជា សុចរិត ដោយ ប្រព្រឹត្ត តាម ក្រឹត្យ‌វិន័យ ឡើយ 17រីឯ កាល យើង ខ្ញុំ កំពុង តែ សែ្វង‌រក ឲ្យ បាន រាប់ ជា សុចរិត ក្នុង ព្រះ‌គ្រីស្ទ នោះ បើ សិន ជា គេ ឃើញ យើង មាន បាប វិញ ដូច្នេះ តើ ព្រះ‌គ្រីស្ទ ជា អ្នក ចែក ចាយ អំពើ បាប ឬ អី ទេ មិន មែន ឡើយ 18ដ្បិត បើ សិន ជា ខ្ញុំ តាំង ការ ទាំង នោះ ឡើង វិញ ដែល ខ្ញុំ បាន រំលំ ពី ដើម នោះ ឈ្មោះ ថា ខ្ញុំ តាំង ខ្លួន ខ្ញុំ ជា អ្នក រំលង ច្បាប់ហើយ 19ពី ព្រោះ ខ្ញុំ បាន ស្លាប់ ខាង ឯ ក្រឹត្យ‌វិន័យ ដោយ‌សារ ក្រឹត្យ‌វិន័យនោះ ឯង ដើម្បី ឲ្យ ខ្ញុំ បាន រស់ ខាង ឯ ព្រះ វិញ 20ខ្ញុំ បាន ជាប់ ឆ្កាង ជា មួយ នឹង ព្រះ‌គ្រីស្ទ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំ រស់ នៅ មិន មែន ជា ខ្ញុំ ទៀត គឺ ជា ព្រះ‌គ្រីស្ទ ទ្រង់ រស់ ក្នុង ខ្ញុំ វិញ ហើយ ដែល ខ្ញុំ រស់ ក្នុង សាច់ ឈាម ឥឡូវ នេះ នោះ គឺ រស់ ដោយ សេចក្តី ជំនឿ ជឿ ដល់ ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា នៃ ព្រះ ដែល ទ្រង់ ស្រឡាញ់ ខ្ញុំ ក៏ បាន ប្រគល់ ព្រះ‌អង្គ ទ្រង់ ជំនួស ខ្ញុំ ហើយ 21ខ្ញុំ មិន លើក ព្រះ‌គុណ នៃ ព្រះ ចោល ទេ ដ្បិត បើ សិន ជា សេចក្តី សុចរិត មក ដោយ‌សារ ក្រឹត្យ‌វិន័យ នោះ ព្រះ‌គ្រីស្ទ បាន សុគត ជា ឥត ប្រយោជន៍ សោះ។


Copyright
Learn More

will be added

X\