2 Corinthians - ២ កូរិនថូស 5

1ពី ព្រោះ យើង ខ្ញុំ ដឹង ថា បើ ត្រសាល ដែល ជា ទី លំនៅ របស់ យើង ខ្ញុំ នៅ ផែន‌ដី នេះ ត្រូវ បំផ្លាញ វេលា ណា នោះ យើង ខ្ញុំ មាន វិមាន ១ ដែល មក ពី ព្រះ មិន មែន ធ្វើ នឹង ដៃ ទេ គឺ នៅ លើ ស្ថាន‌សួគ៌ វិញ ជា វិមាន នៅ ជាប់ អស់ កល្ប ជានិច្ច 2ដ្បិត នៅ ក្នុង ត្រសាល នេះ យើង ខ្ញុំ តែង តែ ថ្ងូរ ដោយ សង្វាត នឹង ចង់ ប្រដាប់ ខ្លួន ដោយ ទី លំនៅ របស់ យើង ខ្ញុំ ជា ទី លំនៅ ដែល មក ពី ស្ថាន‌សួគ៌ ណាស់ 3ឲ្យ តែ យើង ខ្ញុំ បាន ប្រដាប់ ខ្លួន ចុះ ដើម្បី កុំ ឲ្យ មាន ឃើញ យើង ខ្ញុំ នៅ អាក្រាត ឡើយ 4ដ្បិត យើង ខ្ញុំ ដែល នៅ ក្នុង ត្រសាល នេះ យើង ថ្ងូរ មែន ដោយ មាន បន្ទុក យ៉ាង ធ្ងន់ ពី ព្រោះ យើង មិន ចង់ ដោះ សំលៀក‌បំពាក់ នេះ ចេញ ទេ គឺ ចង់ តែ ស្លៀក‌ពាក់ វិញ ដើម្បី ឲ្យ ជីវិត បាន លេប របស់ ដែល តែង តែ ស្លាប់ ឲ្យ បាត់ ទៅ នោះ 5រីឯ អ្នក ដែល បាន បង្កើត យើង ខ្ញុំ សំរាប់ ការ នោះ ឯង ជា ព្រះ ដែល ទ្រង់ ក៏ ប្រទាន ព្រះ‌វិញ្ញាណ មក បញ្ចាំ ចិត្ត យើង ខ្ញុំ ដែរ។ 6ដូច្នេះ យើង ខ្ញុំ មាន ចិត្ត ជឿ‌ជាក់ ជា ដរាប ហើយ ដឹង ថា ដែល យើង ខ្ញុំ នៅ ក្នុង រូប‌កាយ នេះ នោះ យើង ខ្ញុំ នៅ ឃ្លាត ពី ព្រះ‌អម្ចាស់ 7ដ្បិត យើង ខ្ញុំ ដើរ ដោយ ជំនឿ មិន មែន ដោយ មើល ឃើញ ទេ 8ដូច្នេះ យើង ខ្ញុំ មាន ចិត្ត ជឿ‌ជាក់ ហើយ ក៏ សុខ ចិត្ត ស៊ូ ចេញ ពី រូប‌កាយ នេះ ទៅ នៅ ជា មួយ នឹង ព្រះ‌អម្ចាស់ ជា ជាង 9ហេតុ នោះ បាន ជា យើង ខ្ញុំ សង្វាត ឲ្យ បាន គាប់ ដល់ ព្រះ‌ហឫ‌ទ័យ ទ្រង់ ទោះ នៅ ក្នុង រូប‌កាយ ឬ ឃ្លាត ពី រូប‌កាយ ក្តី 10ដ្បិត យើង ទាំង អស់ គ្នា ត្រូវ ទៅ នៅ មុខ ទី ជំនុំ‌ជំរះ របស់ ព្រះ‌គ្រីស្ទ ដើម្បី ឲ្យ គ្រប់ គ្នា បាន ទទួល តាម ការ ដែល បាន ធ្វើ ពី កាល នៅ ក្នុង រូប‌កាយ រៀង ខ្លួន ទោះ ល្អ ឬ អាក្រក់ ក្តី។ 11ដូច្នេះ ដែល ស្គាល់ សេចក្តី ស្ញែង ខ្លាច របស់ ព្រះ‌អម្ចាស់ នោះ យើង ខ្ញុំ ក៏ ខំ បញ្ចុះ បញ្ចូល មនុស្ស ឲ្យ ជឿ តែ យើង ខ្ញុំ ជា អ្នក ប្រាកដ ច្បាស់ ដល់ ព្រះ ហើយ ខ្ញុំ ក៏ សង្ឃឹម ថា ដល់ បញ្ញា ចិត្ត របស់ អ្នក រាល់ គ្នា ដែរ 12ដ្បិត យើង ខ្ញុំ មិន មែន ផ្ទុក‌ផ្តាក់ ខ្លួន នឹង អ្នក រាល់ គ្នា ម្តង ទៀត គឺ យើង ខ្ញុំ ឲ្យ អ្នក រាល់ គ្នា មាន ឱកាស នឹង អួត ពី យើង ខ្ញុំ វិញ ដើម្បី ឲ្យ អ្នក រាល់ គ្នា មាន ពាក្យ តប ឆ្លើយ ដល់ អស់ អ្នក ដែល អួត តែ ពី ចរិត ខាង ក្រៅ មិន មែន ពី សណ្ឋាន ក្នុង ចិត្ត នោះ ទេ 13ដ្បិត ទោះ បើ យើង ខ្ញុំ វង្វេង ស្មារតី ក្តី នោះ គឺ វង្វេង សំរាប់ ព្រះ‌អង្គ ឬ បើ មាន គំនិត នឹង‌ធឹង ក្តី ក៏ សំរាប់ អ្នក រាល់ គ្នា វិញ 14ដ្បិត សេចក្តី ស្រឡាញ់ របស់ ព្រះ‌គ្រីស្ទ បង្ខំ យើង ខ្ញុំ ដោយ យើង ខ្ញុំ ពិចារណា ឃើញ ថា បើ ម្នាក់ បាន ស្លាប់ ជំនួស អ្នក ទាំង អស់ នោះ ទាំង អស់ ឈ្មោះ ថា បាន ស្លាប់ ហើយ 15ទ្រង់ ក៏ បាន សុគត ជំនួស មនុស្ស ទាំង អស់ យ៉ាង នោះ គឺ ដើម្បី ឲ្យ ពួក អ្នក ដែល រស់ នៅ មិន រស់ សំរាប់ តែ ខ្លួន ឯង ទៀត គឺ រស់ សំរាប់ ព្រះ‌អង្គ ដែល សុគត ជំនួស គេ ហើយ បាន រស់ ឡើង នោះ វិញ 16បាន ជា ពី នេះ ទៅ មុខ យើង ខ្ញុំ មិន ស្គាល់ អ្នក ណា ខាង ឯ សាច់ ឈាម ទៀត ទេ តែ បើ យើង ខ្ញុំ បាន ស្គាល់ ព្រះ‌គ្រីស្ទ ខាង សាច់ ឈាម ហើយ គង់ តែ ឥឡូវ នេះ មិន ស្គាល់ ទ្រង់ យ៉ាង នោះ ទៀត ឡើយ 17បាន ជា បើ អ្នក ណា នៅ ក្នុង ព្រះ‌គ្រីស្ទ នោះ ឈ្មោះ ថា បាន កើត ជា ថ្មី ហើយ អស់ ទាំង សេចក្តី ចាស់ បាន កន្លង បាត់ ទៅ មើល គ្រប់ ទាំង អស់ បាន ត្រឡប់ ជា ថ្មី វិញ 18គ្រប់ ទាំង អស់ ក៏ មក ពី ព្រះ ដែល ទ្រង់ បាន ផ្សះ‌ផ្សា យើង នឹង ព្រះ‌អង្គ ទ្រង់ ដោយ‌សារ ព្រះ‌យេស៊ូវ គ្រីស្ទ ហើយ បាន ប្រទាន ការ‌ងារ ផ្សះ‌ផ្សា នោះ មក យើង ខ្ញុំ ដែរ 19គឺ ពី ដំណើរ ដែល ព្រះ ទ្រង់ គង់ ក្នុង ព្រះ‌គ្រីស្ទ កំពុង ផ្សះ‌ផ្សា លោកីយ៍ នឹង ព្រះ‌អង្គ ទ្រង់ ឥត ប្រកាន់ ទោស គេ ទៀត ហើយ ទ្រង់ បាន ប្រគល់ ព្រះ‌បន្ទូល ពី ការ ផ្សះ‌ផ្សា នោះ មក យើង ខ្ញុំ។ 20ដូច្នេះ យើង ខ្ញុំ ជា ទូត ដំណាង ព្រះ‌គ្រីស្ទ ហាក់ ដូច ជា ព្រះ ទ្រង់ អង្វរ ដោយ‌សារ យើង ខ្ញុំ គឺ យើង ខ្ញុំ អង្វរ គេ ជំនួស ព្រះ‌គ្រីស្ទ ថា ចូរ ឲ្យ បាន ជា មេត្រី នឹង ព្រះ ចុះ 21ដ្បិត ឯ ព្រះ‌អង្គ ដែល មិន បាន ស្គាល់ បាប សោះ នោះ ទ្រង់ បាន ធ្វើ ឲ្យ ត្រឡប់ ជា តួ បាប ជំនួស យើង រាល់ គ្នា វិញ ដើម្បី ឲ្យ យើង រាល់ គ្នា បាន ត្រឡប់ ទៅ ជា សេចក្តី សុចរិត របស់ ព្រះ ដោយ នូវ ព្រះ‌អង្គ នោះ ឯង។


Copyright
Learn More

will be added

X\