1 ព្រះបាទហ៊ីរ៉ាមជាស្តេចក្រុងទីរ៉ុស និង ជាមិត្តភក្តិដ៏ជិតស្និទ្ធរបស់ព្រះបាទដាវីឌ ជ្រាបថាគេបានអភិសេកព្រះបាទសាឡូម៉ូនអោយស្នងរាជ្យរបស់ព្រះបាទដាវីឌ ជាបិតាស្តេចក៏ចាត់រាជបំរើទៅគាល់ព្រះបាទសាឡូម៉ូន។ 2 ព្រះបាទសាឡូម៉ូនចាត់អ្នកនាំសារ អោយទៅទូលព្រះបាទហ៊ីរ៉ាមដូចតទៅ៖ 3 «ព្រះករុណាជ្រាបហើយថាព្រោះតែសង្គ្រាមកើតមានឥតស្រាកស្រាន្ត ពីគ្រប់ទិសទីព្រះបាទដាវីឌជាបិតារបស់ទូលបង្គំ ពុំអាចសង់ព្រះដំណាក់ថ្វាយព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះរបស់លោកបានទេរហូតទាល់តែព្រះអម្ចាស់បង្ក្រាបខ្មាំងសត្រូវអោយនៅក្រោមបាទារបស់លោក។ 4 ឥឡូវនេះ ព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះរបស់ទូលបង្គំប្រោសប្រទានសេចក្តីសុខសាន្តនៅគ្រប់ទិសទី គឺគ្មានមារសត្រូវ គ្មានគ្រោះកាចទៀតទេ។ 5 ដូច្នេះ ទូលបង្គំមានបំណងសង់ព្រះដំណាក់មួយថ្វាយព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះរបស់ទូលបង្គំ ស្របតាមព្រះបន្ទូល ដែលព្រះអម្ចាស់ថ្លែងមកកាន់ព្រះបាទដាវីឌជាបិតារបស់ទូលបង្គំថា "បុត្ររបស់អ្នក ដែលយើងនឹងតែងតាំងអោយឡើងស្នងរាជ្យបន្តពីអ្នកនឹងសង់ដំណាក់សំរាប់យើង"។ 6 សូមព្រះករុណាបញ្ជាគេកាប់ដើមតាត្រៅ នៅភ្នំលីបង់អោយទូលបង្គំផង។ អ្នកបំរើរបស់ទូលបង្គំនឹងធ្វើការរួមជាមួយអ្នកបំរើរបស់ព្រះករុណា ដ្បិតព្រះករុណាជ្រាបហើយថា ក្នុងចំណោមពួកទូលបង្គំគ្មាននរណាម្នាក់ប្រសប់កាប់ឈើ ដូចអ្នកស្រុកស៊ីដូនទេ។ ទូលបង្គំនឹងបង់ប្រាក់ឈ្នួលអោយអ្នកបំរើរបស់ព្រះករុណា តាមព្រះករុណាបង្គាប់ »។ 7 កាលព្រះបាទហ៊ីរ៉ាមទទួលសារពីព្រះបាទសាឡូម៉ូន ទ្រង់មានអំណរជាខ្លាំង រួចមានរាជឱង្ការថា៖ «ថ្ងៃនេះ សូមលើកតម្កើងព្រះអម្ចាស់ដែលបានប្រោសប្រទានបុត្រមួយអង្គប្រកបដោយប្រាជ្ញាឈ្លាសវៃ ដល់ព្រះបាទដាវីឌដើម្បីគ្រប់គ្រងលើប្រជាជនដ៏ច្រើននេះ»។ 8 បន្ទាប់មកព្រះបាទហ៊ីរ៉ាមចាត់គេ អោយទៅទូលព្រះបាទសាឡូម៉ូនថា៖ «ទូលបង្គំបានទទួលសាររបស់ព្រះករុណាហើយ ទូលបង្គំនឹងផ្តល់ឈើទាំងប៉ុន្មានដែលព្រះករុណាត្រូវការគឺឈើតាត្រៅ និង ឈើកកោះ។ 9 ពួកអ្នកបំរើរបស់ទូលបង្គំនឹងដឹកឈើហ៊ុបទាំងនោះ ពីភ្នំលីបង់ទៅដល់មាត់សមុទ្រហើយចងជាក្បូន បណ្តែតតាមសមុទ្រ រហូតដល់កន្លែងដែលព្រះករុណាកំណត់ទុក។ នៅទីនោះពួកអ្នកបំរើរបស់ទូលបង្គំនឹងស្រាយក្បូន ហើយអ្នកបំរើរបស់ព្រះករុណា មកទទួលយកឈើហ៊ុបទាំងនោះ។ រីឯថ្លៃឈ្នួលវិញ សូមព្រះករុណាផ្គត់ផ្គង់ស្បៀងអាហារ ដែលទូលបង្គំត្រូវការសំរាប់ចិញ្ចឹមអ្នកបំរើក្នុងវាំងរបស់ទូលបង្គំផង»។ 10 ព្រះបាទហ៊ីរ៉ាមថ្វាយឈើតាត្រៅ និង ឈើកកោះទាំងប៉ុន្មាន តាមសេចក្តីត្រូវការរបស់ព្រះបាទសាឡូម៉ូន។ 11 ព្រះបាទសាឡូម៉ូនបានផ្តល់ស្បៀងអាហាររៀងរាល់ឆ្នាំ មានស្រូវចំនួនប្រាំមួយពាន់តោន និង ប្រេងឆាគុណភាពល្អចំនួនប្រាំបួនពាន់លីត្រ សំរាប់ផ្គត់ផ្គង់សេចក្តីត្រូវការក្នុងវាំងរបស់ព្រះបាទហ៊ីរ៉ាម។ 12 ព្រះអម្ចាស់ប្រទានប្រាជ្ញាដល់ព្រះបាទសាឡូម៉ូនតាមព្រះបន្ទូលសន្យា។ ព្រះបាទសាឡូម៉ូន និង ព្រះបាទហ៊ីរ៉ាមចងសម្ពន្ធមិត្តជាមួយគ្នា ហើយមានទំនាក់ទំនងទៅវិញទៅមក ដោយសុខសាន្ត។ 13 ព្រះបាទសាឡូម៉ូនកេណ្ឌមនុស្សចំនួនបីម៉ឺននាក់ ក្នុងស្រុកអ៊ីស្រាអែលទាំងមូល មកធ្វើពលកម្ម 14 ស្តេចចាត់ពួកគេអោយទៅធ្វើការនៅភ្នំលីបង់តាមវេនចំនួនមួយម៉ឺននាក់ក្នុងមួយខែ ក្រោមការត្រួតត្រារបស់លោកអដូនីរ៉ាម។ ពួកគេធ្វើការនៅភ្នំលីបង់មួយខែ ហើយវិលមកនៅផ្ទះវិញពីរខែ។ 15 ព្រះបាទសាឡូម៉ូនប្រើមនុស្សចំនួនប្រាំពីរម៉ឺននាក់ សំរាប់លីសែង និង ប្រាំបីម៉ឺននាក់សំរាប់ដាប់ថ្មនៅលើភ្នំ។ 16 ក្រៅពីពួកពលករ ព្រះបាទសាឡូម៉ូនតែងតាំងអ្នកទទួលខុសត្រូវ ចំនួនបីពាន់បីរយនាក់ទៀត សំរាប់ត្រួតត្រាលើការងាររបស់ពលករផង។ 17 ព្រះរាជាបង្គាប់អោយគេគាស់ថ្មធំៗ យកមកដាប់យ៉ាងល្អប្រណីត សំរាប់ធ្វើគ្រឹះព្រះដំណាក់។ 18 ពួកពលកររបស់ព្រះបាទសាឡូម៉ូន និង ព្រះបាទហ៊ីរ៉ាមព្រមទាំងជាងពីស្រុកកេបាលនាំគ្នាដាប់ថ្មហើយរៀបចំត្រៀមឈើ និង ថ្មសំរាប់សង់ព្រះដំណាក់។
