Лука 23

1Ондан сора хепси калктылар да Иисусу Пилата гӧтӱрдӱлӓр. 2Башладылар Ону кабаатландырмаа бӧлӓ лафларлан: «Биз булдук бу Адамы, бизим инсаны кызыштыраркан калкынмаа хем дургударкан, харч ӧдӓмесиннӓр Кесара. О кендини сайэр Христос – Падишах». 3Пилат сорду: «Сӓнсин ми Иудейлерин Падишахы?» «Ӧлӓ, ниӂӓ сӧлеерсин», – ӂувап етти Иисус. 4Пилат деди бӱӱк попазлара: «Бӓн булмээрым бир дӓ кабаат бу адамда». 5Оннар чок чалыштылар, дейип: «О калдырэр инсаны, ӱӱредер бӱтӱн Иудейада, башлайып Галилейадан бурайы кадар». 6Пилат, ишидип буну, сорду: «Бу адам Галилейадан мы?» 7Ачан аннады, ани Иисус Иродун кулланмасындан, Ону Ирода йоллады, ангысы о гӱннердӓ Иерусалимдейди. 8Ирод, гӧрӱп Иисусу, пек севинди, зерӓ чоктан истӓрди Ону гӧрсӱн, чӱнкӱ Онун ичин ишиттийди да умутланарды гӧрсӱн Ону йапаркан бир мераклы нышан. 9Койду Она чок сорушлар, ама Иисус хич ӂувап вермеди. 10Бӱӱк попазлар хем билгичлӓр орада дурардылар да бӱӱк ӱфкейлӓн амазлардылар Ону. 11Ирод кенди аскерлериннӓн ашаалатты хем гӱлмӓӓ алды Иисусу, гиидирди Ону йалабык рубайлан, сора геери йоллады Пилата. 12О гӱндӓн сора Ирод хем Пилат достлаштылар бири-бириннӓн, ама бу гӱнӓ кадар душманнык едӓрдилӓр. 13Пилат топлады бӱӱк попазлары, ӧндерӂилери хем инсаны 14да деди оннара: «Гетирдиниз бана бу Адамы, ниӂӓ бирисини, ангысы кызыштырэр инсаны калкынмаа. Ама аараштырып хепсини сизин ӧнӱнӱздӓ, булмадым бу Адамда бир дӓ кабаат, не сиз сӧлединиз. 15Ирод да булмады, онуштан Ону геери бизӓ йоллады. Гӧрерсиниз, бу Адам бишей йапмады, ки ӧлӱмӓ кабаатлы олсун. 16Онуштан дӱӱдӱрдӱктӓн сора колвереӂӓм Ону». / 17Хер Паскеллӓ йортусунда Пилат лӓӓзымды колверсин капанмышлардан бирисини./ 18Ама хепси оннар баардылар бир сеслӓн: «Ӧлӱмӓ Ону, колвер бизӓ Вараввайы!» 19Вараввайы зындана кападыйдылар калкынмак хем адам ӧлдӱрмӓк бетеринӓ, не о йапмышты касаба ичиндӓ. 20Пилат енидӓн данышты оннара, умутланарак, колверсин Иисусу, 21ама оннар баардылар: «Гер, гер Ону ставроза!» 22Пилат ӱчӱнӂӱ сыра сорду: «Не кӧтӱлӱк О йапты? Бӓн булмадым бир дӓ кабаат Онда ӧлӱм ичин. Ӧлӓ ки, дӱӱдӱрдӱктӓн сора колвереӂӓм Ону». 23Оннар бӱӱк сеслӓн баардылар хем зорладылар, ки Иисус герилсин ставроза. Оннарын /хем бӱӱк попазларын/ баармаклары енседилӓр. 24Пилат карарлады оннарын истедиклерини таманнасын. 25Колверди ону, ким капана капалыйды калкынмак хем адам ӧлдӱрмӓк ичин, ону, кими истедилӓр, ама Иисусу бракты оннарын истедиинӓ. 26Ачан гӧтӱрӓрдилӓр Ону ставроза гермӓӓ, йолда дургуттулар бир адамы, ады Киринели Симон, ангысы кырдан гелӓрди. Койдулар онун омузларына ставрозу, ки Иисусун ардына гӧтӱрсӱн. 27Иисусун ардына гидӓрди бир сӱрӱ инсан хем карылар, ангылары аалардылар хем гӱӱслеринӓ дӱӱйӓрдилӓр. 28Иисус, дӧнӱп оннара, деди: «Иерусалимин кызлары, ааламайын Беним ичин, ама аалайын кендиниз ичин хем ушакларыныз ичин. 29Зерӓ йаклашэр вакыт, ачан инсан дейеӂек: „Не мутлу ушаксыз карылара, ангылары хич дуудурмадылар хем хич емзирмедилӓр!“ 30Озаман дейеӂеклӓр байыр канараларына: „Дӱшӱн бизим ӱстӱмӱзӓ!“ хем байырлара: „Ӧртӱн бизи!“ 31Еер бу йапыларсайды ешил фиданнан, не олаӂэк озаман, ачан куруйаӂэк?» 32Иисуслан барабар гӧтӱрӱрдӱлӓр ики хайдут, ангыларыны лӓӓзымды ӧлдӱрсӱннӓр Онуннан барабар. 33Етишип ерӓ, нересинӓ денилер «Баш Кемии», орада ставроза гердилӓр Ону хем ики хайдуду: бирисини саа, ӧбӱрӱнӱ сол тарафына. 34Иисус дейӓрди: «Боба, афет оннары, зерӓ билмеерлӓр, не йапэрлар!» Аттылар четелӓ, пайедип рубаларыны бири-биринин арасында. 35Инсан дурарды орада да сииредӓрди. Ӧндерӂилӓр гӱлмӓӓ алардылар Иисусу хем дейӓрдилӓр: «О башкаларыны куртарды; еер О Христоссайды, Аллахын Сечилмиши, ко Кендини куртарсын!» 36Аскерлӓр гӱлмӓӓ алдылар Ону. Йаклаштылар да вердилӓр ииши шарап, 37дейип: «Еер Сӓнсейдин Иудейлерин Падишахы, куртар Кендини!» 38Онун башы ӱстӱндӓ йазылыйды /латин, урум хем чыфыт дилиндӓ/: «Иудейлерин Падишахы». 39Ставрозда герили хайдутлардан бириси кӧтӱлӓрди Ону, дейип: «Еер сӓн Христоссайдын, куртар Кендини хем бизи дӓ!» 40Ама ӧбӱрӱ азарлады ону, дейерӓк: «Коркмээрсын мы Аллахтан, ачан кендин дӓ булунэрсын хеп бу ӂеза алтында? 41Бизим ичин доору кабледелим йарашыр ӂезайы кабаатымыз ичин, ама бу Адам йапмады бир дӓ кӧтӱлӱк». 42Сора данышты Иисуса: «Сааби, аклына гетир бени, ачан гелеӂӓн Сенин падишахлыына». 43Иисус ӂувап етти: «Доору сӧлеерим сана, бӱӱн олаӂан Бенимнӓн райда». 44Алтынӂы саадын долайындайды. Олду бӱӱк караннык бӱтӱн мемлекеттӓ, ани тутту ӱч саат, докузунӂу саада кадар. 45Гӱн карарды, Айоз бинанын ичйанкы пердеси йыртылды ортадан. 46Иисус бӱӱк сеслӓн баарды: «Боба, Сенин елинӓ верерим духуму!» Дейип бу лафлары, салверди духуну. 47Аскер ӱзбашы, гӧрӱп, не олду, метиннеди Аллахы, дейип: «Хакына, ани бу Адам кабаатсызды!» 48Ачан хепси инсан, ким гелдийдилӓр сииретмӓӓ, гӧрдӱлӓр, не олду, даалыштылар, херкези дӱӱйерӓк кенди гӱӱсӱнӱ. 49Хепси, ким Иисусу таныйарды, хем карылар, ангылары Галилейадан гелдийдилӓр, дурурдулар узакта да бакардылар, не олэр. 50Орада варды Синедрион азаларындан бир ии хем доору адам, ады Иосиф, 51ангысы пай алмадыйды оннарын неетлериндӓ хем йаптыкларында. Бу адам иудейлерин Аримафейа касабасынданды, Аллахын Падишахлыыны беклӓрди. 52Бу адам гитти Пилата, Иисусун гӱӱдесини истеди. 53Индирди Ону ставроздан, сарды бир кетен чаршафлан да койду бир ени, ойулмуш канара ичиндӓ мезара, нередӓ таа гӧмӱлмедийди кимсей. 54Бир ӂумаа гӱнӱйдӱ, йаклашарды ӂумертеси. 55Карылар, ангылары гелдийдилӓр Иисуслан Галилейадан, гиттилӓр Иосифин ардына, гӧрдӱлӓр мезары хем насыл ерлештирилди Иисусун гӱӱдеси мезар ичинӓ. 56Сора дӧндӱлӓр геери, хазырладылар кокулары хем паалы йаалары, да ӂумертеси гӱнӱ диннендилӓр Закона гӧрӓ.

will be added

X\