Лука 17

1Иисус деди ӱӱрениӂилеринӓ: «Йок ниӂӓ гӱнаха сокан денемеклӓр гелмесин, ама вай она, кимдӓн гелер! 2Таа ии олур, онун бойнусуна бир дермен ташы ассыннар да ону дениз ичинӓ атсыннар, некадар бирисини бу ен кӱчӱклердӓн гӱнаха соксун. 3Есап алын кенди-кендинизӓ! Еер сенин кардашын сана каршы гӱнах йапарсайды, гит да азарла ону. Еер пишман оларсайды, афет ону. 4Еер о гӱнаха гирӓрсейди сана каршы еди сыра гӱндӓ да еди сыра гелӓрсейди, дейип: „Пишман олэрым“, афедӓсин ону». 5Озаман апостоллар дедилӓр Саабийӓ: «Зееделӓ бизим инанымызы!» 6Сааби деди: «Еер сиздӓ олурса инан бир хардал тоому гиби, да дейӓрсейдиниз бу дут фиданына: „Бурадан чык кӧклӓн да дениз ичинӓ дииш!“ – о сеслейеӂек. 7Ким сиздӓн, чыраа кырдан гелдии заман сӱрмектӓн йада койуннары отлатмактан, деер она: „Хызлы гел, отур софрайа!“ 8Демеер мисиниз таа тез: „Хазырла имӓӓ, кушан да измет ет бана, бӓн ийинӂӓ хем ичинӂӓ, сора сӓн дӓ ийеӂӓн хем ичеӂӓн“. 9Шӱкӱр едерсин ми сӓн чыраана, ани йапты, не сымарладын она? /Инанмээрым!/ 10Хеп ӧлӓ сиз дӓ, ачан йапаӂэныз хепсини, не сымарланмыш, дейиниз: „Биз йарамаз чыраклар, йаптык, не лӓӓзымды йапалым“». 11Гидӓркӓн Иерусалимӓ, Иисус гечти Самарийадан хем Галилейадан. 12Гирӓркӓн бир кӱӱ ичинӓ, Она каршы чыктылар он лепралы адам. Оннар узакта дурдулар. 13Сора бӱӱк сеслӓн баардылар: «Иисус, Ӱӱредиӂи, аӂы бизи!» 14Ачан Иисус гӧрдӱ оннары, деди: «Гидин, гӧстерилин попазлара!» Оннар, йолда гидӓркӓн, пакландылар. 15Оннардан бириси, ачан гӧрдӱ саа олмуш кендини, бӱӱк сеслӓн Аллахы метиннейерӓк, геери дӧндӱ. 16О дӱштӱ ӱзӱкойну Иисусун айакларына да шӱкӱр етти. О бир самарийалыйды. 17Иисус деди: «Пакланмады мы он киши? Нередӓ докузу? 18Булунмады мы кимсей, бу йабанӂыдан каарӓ, геери дӧнсӱн да Аллахы метиннесин?» 19Сора деди бу адама: «Калк да гит, сенин инанын сени куртарды». 20Фарисейлӓр сордулар Иисуса: «Незаман гелеӂек Аллахын Падишахлыы?» Иисус ӂувап етти оннара: «Аллахын Падишахлыы гелмейеӂек ӧлӓ, ани гӧзӓ урсун. 21Демейеӂеклӓр сизӓ: „Тӓ орада!“ йада: „Тӓ бурада!“. Зерӓ Аллахын Падишахлыы сиздӓ». 22Сора деди ӱӱрениӂилеринӓ: «Гелеӂек вакыт, ачан пек истейеӂениз гӧрӓсиниз Адам Оолунун гӱннериндӓн бирини, ама гӧрӓмейеӂениз. 23Дейеӂеклӓр сизӓ: „Тӓ орада, тӓ бурада!“ Йола чыкмайын, оннарын ардына гитмейин. 24Зерӓ, ниӂӓ чимчирик чакэр да айдыннадэр гӧкӱ бир кенарындан ӧбӱр кенарынадан, ӧлӓ олаӂэк Адам Оолу да Кенди гӱнӱндӓ. 25Ама бундан ӧнӂӓ лӓӓзым чок зеет чексин хем кабул олмасын бу бой инсандан. 26Ниӂӓ олду Нойун гӱннериндӓ, хеп ӧлӓ олаӂэк Адам Оолунун гӱннериндӓ дӓ. 27Ийӓрдилӓр, ичӓрдилӓр, евленӓрдилӓр о гӱнӓ кадар, незаман Ной гирди геми ичинӓ. Гелди потоп да кайбетти хепсини. 28Енидӓн олаӂэк, ниӂӓ олду Лотун гӱннериндӓ, незаман инсан ийӓрди, ичӓрди, сатын аларды, сатарды, екӓрди хем ев йапарды. 29Ама о гӱнӱ, ачан чыкты Лот Содомдан, гӧктӓн атеш хем кӱкӱрт йаады да хепсини кайбетти. 30Хеп ӧлӓ олаӂэк о гӱнӱ дӓ, незаман Адам Оолу пейдаланаӂэк. 31Ким о гӱндӓ булунаӂэк ев ӱстӱндӓ, инмесин алмаа ев ишлерини ичйандан. Ким олаӂэк кырда, дӧнмесин геери евӓ. 32Аклыныза гетирин Лотун карысыны. 33Ким чалышаӂэк куртарсын йашамасыны, кайбедеӂек ону, ама ким кайбедеӂек йашамасыны, йашамак еденеӂек. 34Сӧлеерим, о геӂӓ ики киши барабар бир патта олаӂэк. Бириси алынаӂэк, ӧбӱрӱ калаӂэк. 35Ики кары барабар ун ӱӱдеӂеклӓр. Бириси алынаӂэк, ӧбӱрӱ калаӂэк. / 36Ики адам олаӂэк кырда. Бириси алынаӂэк, ӧбӱрӱ калаӂэк./» 37Ӱӱрениӂилӓр сордулар: «Нередӓ, Сааби?» О ӂувап етти: «Нередӓ леш олаӂэк, орайы леш карталлары топланаӂэк».

will be added

X\