Лука 10

1Бундан сора Сааби сечти таа етмиш ӱӱрениӂи. Йоллады оннары икишӓр-икишӓр Кенди ӧнӱ сора хепси касабалара хем ерлерӓ, нерейи О гитмӓӓ истӓрди. 2Деди оннара: «Берекет бӱӱк, ама ишчи аз! Онуштан дуа един берекедин чорбаӂысына, чыкарсын ишчи екиннерини топламаа. 3Гидин! Йоллээрым сизи, ниӂӓ кузулары йабанылар ичинӓ. 4Алмайын кендинизлӓн не кесӓ, не хийбӓ, не дӓ айак кабы. Кимсейлӓн йолда селӓмнӓшмейин. 5Хербир евдӓ, нерейи гиреӂениз, дейӓсиниз: „Услулук олсун бу евдӓ!“ 6Еер варса орада услулук оолу, сизин селӓминиз калаӂэк онуннан, башка тӱрлӱ дӧнеӂек сизӓ геери. 7О евдӓ калын, ийин хем ичин, не вереӂеклӓр. Зерӓ ишчи кенди иши ичин баашыш каблетсин дӱшер. Евдӓн евӓ гезмейин. 8Хербир касабайа, нерейи гиреӂениз хем нередӓ кабледилеӂениз, ийин не койаӂэклар ӧнӱнӱзӓ. 9Орада алыштырын хасталары, дейип: „Аллахын Падишахлыы йаклашты сизӓ“. 10Ама хербир касабада, нерейи гидеӂениз, да каблетмейеӂеклӓр сизи, орада сокаа чыкын да бӧлӓ дейин: 11„Касабаныздан айакларымыза конан тозу азар гиби силкериз сизӓ каршы, ама хеп окадар билин, Аллахын Падишахлыы йаклашты сизӓ“. 12Сӧлеерим сизӓ, ани даава гӱнӱндӓ Содом касабасына таа илин олаӂэк, некадар о касабайа. 13Вай сана, Хоразин! Вай сана, Вифсаида! Зерӓ, еер бу кудретли ишлӓр, не сиздӓ йапылды, Тир хем Сидон касабаларында йапылайды, чоктан чуваллан гиийимни хем кӱл ӱстӱнӓ отуруп, гӱнахларындан Аллаха дӧнеӂейдилӓр. 14Ама даава гӱнӱндӓ таа илин олаӂэк Тир хем Сидон касабаларына, некадар сизӓ. 15Сӓн, Капернаум, гӧкӓ кадар мы ӱӱсекленеӂӓн? Диил, сӓн ӧлӱлӓр еринӓ дӱшеӂӓн. 16Ким сеслейеӂек сизи, Бени сеслейеӂек. Ким сиздӓн атылаӂэк, Бендӓн атылаӂэк. Ама ким Бендӓн атылаӂэк, о атылаӂэк Ондан, Ким Бени йоллады». 17О етмиш киши дӧндӱлӓр бӱӱк севинмӓклӓн да дедилӓр: «Сааби, артык фена духлар да сеслеерлӓр бизи Сенин адыннан». 18Иисус деди: «Гӧрдӱм шейтаны, ангысы дӱштӱ гӧктӓн, ниӂӓ бир чимчирик. 19Вердим кувет сизӓ, басасыныз йыланнар хем скорпионнар ӱстӱнӓ хем душманын бӱтӱн куведи ӱстӱнӓ. Хич бишей сизӓ зарар йапмайаӂэк. 20Сиз севинмейин, ани фена духлар сизи сеслеер, ама севинин, ани адыныз гӧклердӓ йазылы». 21О саат Иисус Айоз Духлан севинди да деди: «Шӱкӱр едерим Сана, Боба, ани сакладын буннары аариф хем фикирли оланнардан да ачтын евлатлара. Хакына, Боба, будур Сенин истедиин! 22Хепсини Бобам Беним елимӓ верди. Кимсей билмеер, кимдир Оол, Бобадан каарӓ, хем кимсей билмеер, кимдир Боба, Оолдан каарӓ, хем оннардан, кимӓ Оол истеер ачмаа». 23Сора дӧндӱ ӱӱрениӂилеринӓ да салт оннара деди: «Мутлу гӧзлӓр, ани гӧрерлӓр, не сиз гӧрерсиниз! 24Зерӓ сӧлеерим сизӓ, ани чойу пророклардан хем падишахлардан истедилӓр гӧрмӓӓ, не сиз гӧрерсиниз, хем ишитмӓӓ, не сиз ишидерсиниз, ама гӧрмедилӓр хем ишитмедилӓр». 25Бир закон ӱӱредиӂиси калкты денесин Иисусу да деди: «Ӱӱредиӂи, не йапайым, ки дивеч йашамак еденейим?» 26Иисус деди: «Не вар йазылы Законда? Насыл окуйэрсын?» 27О ӂувап етти: «Севӓсин Сааби Аллахыны бӱтӱн ӱрӓӓннӓн, бӱтӱн ӂаныннан, бӱтӱн кувединнӓн хем бӱтӱн аклыннан хем севӓсин йакын оланыны, ниӂӓ кендини». 28Иисус деди она: «Доору ӂувап еттин, йап ӧлӓ да йашайаӂан». 29Ама о истеди кендини доорутсун да Иисуса сорду: «Кимдир йакын оланым?» 30Иисус енидӓн лафетти да деди: «Бир адам Иерусалимдӓн Иерихона гидӓрди, хайдутларын елинӓ дӱштӱ. Оннар ону сойдулар, дӱӱйӱп, йары ӧлӱ брактылар, сора гиттилӓр. 31Разгелӓ, бир попаз о йолдан гечӓрди. Ону гӧрӱп, йолун ӧбӱр тарафына гечти. 32Хеп ӧлӓ бир левийли орадан гечӓрди. Ону гӧрӱп, йолун ӧбӱр тарафына гечти. 33Ама бир самарийалы, бу йолдан гечӓркӓн, йаклашты, ону гӧрӱп, ӂаны аӂыды. 34Йанына гелди, зейтин йаайы хем шарап дӧктӱ да йараларыны баалады. Сора пиндирди ешек ӱстӱнӓ, гӧтӱрдӱ бир конак евинӓ да заамет гӱттӱ она. 35Икинӂи гӱнӱ, ачан йолланды, чыкарды ики динар да верди конак евинин чорбаӂысына, дейип: „Бакасын ону, не харӂайаӂан таа зеедӓ, дӧнмемдӓ ӧдейеӂӓм сана“. 36Ким буннарын ӱчӱндӓн, сайэрсын, хайдутларын елинӓ дӱшмӱшӱн йакын оланыйды?» 37О ӂувап етти: «О, ким йардым етти она». Озаман Иисус ӂувап етти: «Гит, сӓн дӓ ӧлӓ йап». 38Ачан Иисус йолда булунарды, ӱӱрениӂилериннӓн гирди бир кӱӱйӓ. Бир кары, ады Марфа, каблетти Ону кенди евинӓ. 39Онун варды кызкардашы Марийа, ангысы, отуруп Саабинин айаклары йанында, сеслӓрди Онун сӧзӱнӱ. 40Марфа чок чалышарды, ки измет етсин. Иисуса йаклашып, деди: «Сааби, сенин касаветин йок му, ани кызкардашым бени бракты, йалныз измет едейим. Десӓнӓ она, йардым етсин бана». 41Сааби ӂувап етти она: «Марфа, Марфа, чок ишлӓр ичин сӓн заамет хем кахыр гӱдерсин. 42Саде бир иш лӓӓзым сана. Марийа сечти ии тарафыны, ани хич алынмайаӂэк ондан».

will be added

X\