Иоан 8

1Иисус гитти Зейтин байырына. 2Чин-сабаалӓн енидӓн гелди Айоз бинайа, да хепси инсан топланды Онун долайына. О отурду да башлады оннары ӱӱретмӓӓ. 3Озаман билгичлӓр хем фарисейлӓр гетирдилӓр бир кары, ангысы тутулду ороспулукта, да, чыкарып ону орта ерӓ, 4дедилӓр Иисуса: «Ӱӱредиӂи, бу кары тутулду таман ороспулук йапаркан. 5Моисей сымарлады бӧлелерини ташлан ӧлдӱрелим, Сӓн не деерсин?» 6Сӧледилӓр буну, ки денесиннӓр Ону да кабаатландырабилсиннӓр. Ама Иисус ашаа иилди да пармааннан ердӓ йазарды. 7Чӱнкӱ вазгечмӓрдилӓр сормактан Она, Иисус калдырды башыны да деди: «Ким сизин араныздан гӱнахсыз, о илк урсун ташлан она». 8Сора енидӓн иилди да ердӓ йазарды. 9Ачан ишиттилӓр бу лафлары, /дуйдулар азарланмыш кендилерини кенди неетлериндӓ да/ бири-бири арды сора гиттилӓр, башлайып ен ихтӓрдан /ен кӱ- чӓӓдӓн/. Иисус калды йалныз карыйлан, ангысы дурарды каршыда. 10Ачан Иисус калдырды башыны /да бакты, гӧрмейип кимсейи, карыдан каарӓ/, деди: «Кары, нередӓ оннар, /ангылары сени кабаатлардылар/? Не, кимсей кабаатламээр мы сени?» 11«Кимсей, Чорбаӂы», – ӂувап етти о. Озаман Иисус деди: «Бӓн дӓ сени кабаатламээрым, гит да бундан зеедӓ гӱнах йапма». 12Иисус енидӓн лафетти инсана. «Бӓн дӱннейин айдынныыйым, – деди. – Ким гелер Беним ардыма, гезмейеӂек каранныкта, ама онда йашамак айдынныы олаӂэк». 13Озаман фарисейлӓр дедилӓр: «Сӓн Кенди-Кендин ичин сӧлеерсин, онуштан Сенин шаатлыын диил аслы». 14Иисус ӂувап етти: «Еер Бӓн Кенди-Кендим ичин сӧлӓрсейдим, хеп окадар Беним шаатлыым доору, зерӓ Бӓн билерим, нередӓн гелдим хем нерейи гидерим, ама сиз билмеерсиниз, нередӓн Бӓн гелдим хем нерейи гидерим. 15Сиз даава кесерсиниз гӧзӓ гӧрӓ. Бӓн кимсейӓ даава кесмеерим. 16Еер кесӓрсейдим даава, даавам доору олаӂэйды, зерӓ диилим йалныз: Боба, ани Бени йоллады, О Бенимнӓн. 17Сизин законунузда вар йазылы: „Ики адамын шаатлыы доору“. 18Беним ичин шаатлык едерим Бӓн, хем Беним ичин шаатлык едер Боба, Ангысы Бени йоллады». 19Озаман оннар сордулар: «Нередӓ Сенин Бобан?» Иисус ӂувап етти: «Сиз танымээрсыныз не Бени, не Бобамы. Еер таныйайдыныз Бени, таныйаӂэйдыныз Бобамы да». 20Иисус сӧледи бу лафлары, ачан ӱӱредӓрди инсаны Айоз бина ичиндӓ, нередӓ хазна булунарды. Кимсей Ону тутмады, зерӓ вакыды таа гелмедийди. 21Иисус лафетти илери доору: «Бӓн гидерим. Сиз аарайаӂэныз Бени, ама ӧлеӂениз гӱнахларынызда, орайы, нерейи Бӓн гидерим, сиз йок насыл гелӓсиниз». 22Озаман иудейлӓр дедилӓр: «Аӂаба йок му неетиндӓ, ӧлдӱрсӱн Кендини? Нечин бӧлӓ деер: „Нерейи Бӓн гидерим, сиз йок насыл гелӓсиниз“?» 23«Сиз ашаадан, Бӓн йукардан, сиз бу дӱннедӓн, Бӓн диилим бу дӱннедӓн, – ӂувап етти Иисус. – 24Онун ичин сизӓ дедим, ани ӧлеӂениз гӱнахларынызда, зерӓ еер инанмарсайдыныз, ани Бӓним, озаман гӱнахларынызда ӧлеӂениз». 25«Кимсин Сӓн?» – сорду оннар. Иисус ӂувап етти: «Баштан не дедим сизӓ, Ойум. 26Вар чок сӧлейим сизӓ хем кабаатландырайым сизи, ама Йоллайан бени хаклы, бӓн не ишиттим Ондан, ону сӧлеерим дӱннейӓ». 27Оннар аннамадылар, ани О лафедер Бобасы ичин. 28Ӧлӓ ки, Иисус оннара деди: «Ачан калдыраӂэныз йукары Адам Оолуну, озаман аннайаӂэныз, ани Бӓним, хем ани йапмээрым бишей Кенди башыма, ама лафедерим ону, не ӱӱредер Бени Бобам. 29Ким Бени йоллады, О Бенимнӓн. О бракмады Бени йалныз, зерӓ херзаман йапэрым, не беенилмиш Она». 30Ачан Иисус бутӱрлӱ лафедӓрди, чойу Она инанды. 31О деди иудейлерӓ, ангылары инандыйдылар Она: «Еер таманнарсайдыныз Беним сӧзлерими илери доору, хакына олаӂэныз Беним ӱӱрениӂилерим. 32Сиз аслылыы таныйаӂэныз, да аслылык вереӂек сизӓ сербестлик». 33Оннар ӂувап еттилӓр: «Биз Авраамын сенселесиндӓниз да бир сыра билӓ кимсейӓ чырак олмадык. Несой аннамаа Сени, ани деерсин: „Сербест олаӂэныз“?» 34«Доору, доору сӧлеерим сизӓ, – ӂувап етти Иисус. – Херкез, ани гӱнах йапэр, о гӱнаха чырак булунэр. 35Чырак калмээр херзаман ичердӓ, ама оол херзаман калэр. 36Онуштан, еер Оол верӓрсейди сербестлик сизӓ, озаман хакына сербест олаӂэныз. 37Билерим, ани сиз Авраамын сенселеси, ама бакэрсыныз ӧлдӱрмӓӓ Бени, зерӓ Беним сӧзӱм ерлешмеер сиздӓ. 38Бӓн сӧлеерим, не гӧрдӱм Беним Бобамдан, сиз йапэрсыныз, не ишиттиниз сизин бобаныздан». 39«Бизим бобамыз – Авраам», – ӂувап етти оннар. Иисус деди: «Олайдыныз Авраамын ушаклары, йапаӂэйдыныз Авраамын ишлерини. 40Ама шинди бакэрсыныз ӧлдӱрмӓӓ Бени, Адамы, Ангысы лафетти сизӓ аслылык ичин, ону, не ишитти Аллахтан. Авраам бӧлӓ йапмады. 41Сиз йапэрсыныз сизин бобанызын ишлерини». Оннар дедилӓр: «Биз диилиз ороспулук ушаклары. Бизим салт бир Бобамыз вар, Аллах». 42Иисус ӂувап етти оннара: «Олайды Аллах сизин Бобаныз, озаман севеӂейдиниз Бени, зерӓ Бӓн Аллахтан чыкып гелдим. Гелмедим Кенди башыма, ама О Бени йоллады. 43Нечин аннамээрсыныз, не сӧлеерим? Онуштан, зерӓ сеслӓмеерсиниз Беним сӧзӱмӱ. 44Сизин бобаныз – диавол, да истеерсиниз таманнайасыныз сизин бобанызын шефклерини. О баштан инсан ӧлдӱрӱӂӱсӱйдӱ, дурмээр аслылыкта, зерӓ онда йок аслылык. Кач сыра сӧлеер бирӓр йалан, сӧлеер кенди табеетинӓ гӧрӓ, зерӓ о йаланӂы хем йаланын бобасы. 45Ама Бӓн доору сӧлеерим, онун ичин инанмээрсыныз Бени. 46Ким сиздӓн вар ниӂӓ гӧстерсин Бана, ани гӱнах йаптым? Еер сӧлӓрсейдим доору, нечин инанмээрсыныз Бени? 47Ким – Аллахтан, о сеслеер Аллахын сӧзлерини. Сиз сеслӓмеерсиниз, зерӓ диилсиниз Аллахтан». 48Иудейлӓр буна ӂувап еттилӓр: «Доору демедик ми биз, ани Сӓн самарийалыйсын, хем ани Сендӓ вар фена дух?» 49«Йок Бендӓ фена дух, – ӂувап етти Иисус. – Бӓн икрамнээрым Бобамы, ама сиз Бени кӧтӱлеерсиниз. 50Бӓн бакмээрым Беним метинниими, вар Ким баксын хем даава кессин. 51Доору, доору сӧлеерим сизӓ, ким таманнээр Беним сӧзӱмӱ, о хич ӧлмейеӂек». 52«Шинди хализ аннээрыз, ани Сендӓ вар фена дух, – деди иудейлӓр. – Авраам ӧлдӱ, пророклар ӧлдӱлӓр, ама Сӓн деерсин: „Ким таманнээр Беним сӧзӱмӱ, о хич ӧлмейеӂек“. 53Не, Сӓн таа бӱӱксӱн мӱ бизим бобадан, Авраамдан, ангысы ӧлдӱ? Пророклар да ӧлдӱлӓр. Кимин еринӓ Сӓн Кендини койэрсын?» 54Иисус ӂувап етти: «Еер Бӓн Кендими метиннӓрсейдим, озаман Беним метинниим диил бишей. Бени метиннейӓн Беним Бобам, Ангысына сиз деерсиниз, ки О – сизин Аллахыныз. 55Ама сиз Ону танымээрсыныз. Бӓн Ону таныйэрым. Еер дейӓрсейдим, ани танымээрым, озаман йаланӂы калаӂэйдым, ниӂӓ дӓ сиз. Ама Бӓн Ону таныйэрым да таманнээрым Онун сӧзӱнӱ. 56Сизин бобаныз, Авраам, чок севинди ани гӧреӂейди Беним гӱнӱмӱ, да, гӧрӱп, шенненди». 57«Сӓн йоксун баарлем елли йашында, – деди иудейлӓр, – да Сӓн гӧрдӱн Авраамы мы?» 58Иисус деди оннара: «Доору, доору сӧлеерим сизӓ, ани ачан таа Авраам йокту, Бӓн варым». 59Озаман алдылар таш, ки ташлан урсуннар Она, ама Иисус сакланды, сора чыкты Айоз бинадан, /гечип оннарын арасындан, гитти/.

will be added

X\