Иоан 11

1Варды бир хаста адам, ады Лазар, Вифанийа кӱӱйӱндӓн, нередӓнди Марийа хем кызкардашы Марфа. 2Марийа о карыйды, ани йаалады Саабийи ии кокулуклан да силди айакларыны кенди сачларыннан. Хаста Лазар Марийанын кардашыйды. 3Бу кызкардашлар йолладылар, сӧлесиннӓр Иисуса: «Сааби, кими Сӓн северсин, хасталанды». 4Иисус, ачан ишитти бу хабери, деди: «Бу хасталык диил ӧлӱмӓ дейни, ама Аллахын метиннии ичин олду, ки бунун ашыры Аллахын Оолу метинненсин». 5Иисус севӓрди Марфайы, онун кызкардашыны хем Лазары. 6Ачан ишитти, ани Лазар хаста, таа ики гӱн ойаланды орада, нередӓ булунарды. 7Сонда деди ӱӱрениӂилеринӓ: «Хайдийин, дӧнелим Иудейа ерлеринӓ!» 8«Ӱӱредиӂи, шинди диил чоктан иудейлӓр Сени бакардылар ӧлдӱрмӓӓ ташлан, Сӓн дӓ геери дӧнерсин орайы мы?» – деди ӱӱрениӂилӓр. 9Иисус ӂувап етти: «Бир гӱндӓ диил ми оники саат? Ким гезер гӱндӱз, о сӱрчмеер, зерӓ гӧрер бу дӱннейин айдынныыны, 10ама ким гезер геӂӓ, о сӱрчер, зерӓ онда йок айдыннык». 11Бу лафлардан сора деди: «Лазар, бизим достумуз, уйуду, ама Бӓн гидерим, уйкудан уйандырайым ону». 12Ӱӱрениӂилӓр дедилӓр: «Сааби, еер уйуйарсайды, алышаӂэк». 13Иисус лафеттийди онун ӧлӱмӱ ичин, ама оннар сандылар, ани лафедер хакына уйку ичин. 14Озаман Иисус ачык сӧледи: «Лазар ӧлдӱ. 15Бӓн севинерим, ани йоктум орада, ки инанасыныз. Хайдийин, гиделим она». 16Озаман Фома, ангысына денер Икиз, деди калан ӱӱрениӂилерӓ: «Хайдийин, гиделим биз дӓ Онуннан ӧлелим». 17Ачан гелди Иисус, аннады, ани Лазар дӧрт гӱн шиндӓн сора мезар ичиндӓ. 18Вифанийа кӱӱйӱ йакынды Иерусалим касабасына, узаклыы бир онбеш стади. 19Чойу иудейлердӓн гелдийдилӓр Марфайа хем Марийайа, ки иилендирсиннӓр оннары кардашын ӧлӱмӱ ичин. 20Ачан ишитти Марфа, ани Иисус гелер, чыкты Она каршы, ама Марийа калды ичердӓ. 21Марфа деди Иисуса: «Сааби, еер Сӓн олайдын бурада, ӧлмейеӂейди беним кардашым! 22Ама шинди билерим, ани не истейеӂӓн Аллахтан, О вереӂек Сана». 23Иисус деди: «Сенин кардашын дирилеӂек». 24Марфа деди: «Билерим, ани дирилеӂек битки гӱндӓ, ӧлӱлерин дирилмесиндӓ». 25Иисус деди: «Бӓним дирилмӓк хем йашамак. Ким инанэр Бана, еер ӧлӱрсейди дӓ, хеп окадар йашайаӂэк. 26Ким Бана йашаркан инанэр, о хич ӧлмейеӂек. Инанэрсын мы сӓн буну?» 27Марфа деди Она: «Инанэрым, Сааби, ани Сӓнсин Христос, Аллахын Оолу, Ангысы лӓӓзымды гелсин бу дӱннейӓ». 28Ачан деди бу лафлары, гидип, саклы чаарды кызкардашыны да деди: «Ӱӱредиӂи бурада, О чаарэр сени». 29Марийа ишиттии гиби буну, хызлы калкты да чыкты Иисуса каршы. 30Иисус кӱӱ ичинӓ таа гирмедийди, О дурарды хеп орада, нередӓ каршы етти Ону Марфа. 31Иудейлӓр, ани ичердӓ булунардылар Марийайлан билӓ да иилендирӓрдилӓр ону, гӧрӱп, ани о хызлы калкты да чыкты дышары, гиттилӓр онун ардына. Сандылар, ани о гидер мезара, ааламаа. 32Марийа, ачан етишти орайы, нередейди Иисус, гӧрӱп Ону, дӱштӱ Онун айакларына да деди: «Сааби, еер Сӓн олайдын бурада, ӧлмейеӂейди беним кардашым». 33Ачан Иисус гӧрдӱ ону ааларкан хем иудейлери, ани гелдилӓр онуннан, гӱӂенди ӂанында да кахырланды. 34Сора сорду: «Нередӓ ону койдунуз?» «Сааби, – ӂувап еттилӓр оннар, – гел да гӧр». 35Иисус ааларды. 36Озаман иудейлӓр дедилӓр: «Йа бак, О не севӓрди ону!» 37Ама кимиси оннардан дедилӓр: «О, ани ачты кӧӧрларын гӧзлерини, не йокту му ниӂӓ йапсын, ки бу адам да ӧлмесин?» 38Сора Иисус, ӧлӓ кахырлы, гелди мезара. Мезар бир лаамды, аазына да бир таш койулуйду. 39«Актарын ташы бир тарафа», – деди Иисус. Марфа, ӧлӱнӱн кызкардашы, деди: «Сааби, о бет кокэр, зерӓ шиндӓн сора дӧрт гӱн, ниӂӓ ӧлдӱ». 40Иисус деди: «Бӓн сана сӧлӓмедим ми, ани еер инанарсайдын, гӧреӂӓн Аллахын метинниини?» 41Актардылар ташы /лаам аазындан, нередейди ӧлӱ/. Иисус, калдырып бакышыны гӧкӓ, деди: «Боба, шӱкӱр едерим, ани ишиттин Бени. 42Билерим, ани херзаман ишидерсин Бени, ама буну деерим бу инсан ичин, ани бурада дурэр, ки оннар инансыннар, ани Сӓн Бени йолладын». 43Бу лафлардан сора баарды бӱӱк сеслӓн: «Лазар, чык дышары!» 44Ӧлӱ чыкты, еллери хем айаклары баалы безлӓрлӓн, сураты да сарылы пешкирлӓн. Иисус деди: «Чӧзӱн ону, да гидӓбилсин». 45Чойу иудейлердӓн, ангылары гелдийдилӓр Марийайа, гӧрӱп не йапты Иисус, инандылар Она. 46Ама кимиси гиттилӓр фарисейлерӓ да сӧледилӓр, не йапты Иисус. 47Озаман бӱӱк попазлар хем фарисейлӓр топладылар Синедриону да дедилӓр: «Не йапалым? Бу Адам йапэр чок мераклы нышан. 48Еер бракарсак ӧлӓ Ону, хепси Она инанаӂэклар, гелеӂек ромалылар да телеф едеӂеклӓр хем бизим айоз ери, хем миллетимизи». 49Бириси оннардан, Кайафа, ангысы о йыл баш попазды, деди: «Сиз бишей билмеерсиниз. 50Аннамээрсыныз, ани таа ислӓӓ сизин ичин, бир адам ӧлсӱн хепси инсан ичин, некадар хепси инсан кайыба калсын?» 51Бу лафы о сӧлӓмеди кендиндӓн, ама чӱнкӱ о йыл баш попазды, пророклук етти, ани Иисус лӓӓзым ӧлсӱн хепси иудей миллети ичин, 52да диил саде бу миллет ичин, ама топласын бирери хепси даалмыш Аллахын ушакларыны. 53О гӱндӓн сора неетлендилӓр, ки ӧлдӱрсӱннӓр Ону. 54Онун ичин Иисус гезмӓрди ачыкта иудейлӓр арасында. Гитти орадан бир ерӓ, ани йакын чола, бир касабайа, ады Ефраим, да орада калды ӱӱрениӂилериннӓн. 55Иудейлерин Паскеллӓ йортусу йаклашарды. Чок инсан долайдан гелдилӓр Иерусалимӓ Паскелледӓн илери, паклансыннар дейни. 56Оннар аарардылар Иисусу да бири-биринӓ сорардылар Айоз бинада: «Не деерсиниз, хич гелмейеӂек ми О йортуйа?» 57Ама бӱӱк попазлар хем фарисейлӓр сымарладыйдылар, ани ким аннайаӂэк, нередӓ Иисус, хаберлесин оннара, ки оннар тутсуннар Ону.

will be added

X\