Йаптыклар 9

1Саул, таа атеш пӱскӱрерӓк, коркудурду хем ӧлдӱрӱрдӱ Саабинин ӱӱрениӂилерини. О гитти баш попаза 2да истеди ондан кийат Дамаск касабасынын синагогаларына, ки хепсини, кими булаӂэк Христозун йолунда, адамнары-карылары гетирсин баалы Иерусалимӓ. 3Йолда гидӓркӓн, йакын Дамаск касабасына, бирдӓн бир шафк гӧктӓн айдыннатты онун долайыны. 4Саул дӱштӱ ерӓ да ишитти бир сес, ани деди: «Саул, Саул, нечин Бени коолээрсын?» 5«Кимсин Сӓн, Сааби?» – сорду Саул. Сес ӂувап етти: «Бӓн Иисус, Кими сӓн коолээрсын. /Зор сана геери доору казык ӱстӱнӓ басасын». 6Саул, коркудан титирейерӓк, сорду: «Сааби, не йапайым?» Сааби ӂувап етти она: «/Калк да гит касаба ичинӓ, орада сана сӧленеӂек, не лӓӓзым йапасын». 7Адамнар, ани Саулун йолдашларыйды, даптур гелдилӓр. Сеси ишидӓрдилӓр, ама кимсейи гӧрмӓрдилӓр. 8Саул калкты ердӓн, ама, гӧзлерини ачтыйнан, бишей гӧрмӓрди. Туттулар ону еллериндӓн да гӧтӱрдӱлӓр Дамаск касабасына. 9О ӱч гӱн, бишей гӧрмейерӓк, не иди, не дӓ ичти. 10Дамаск касабасында варды бир ӱӱрениӂи, ады Ананийа. Сааби деди она бир гӧрӱнмектӓ: «Ананийа!» «Бурадайым, Сааби», – ӂувап етти Ананийа. 11Сааби деди она: «Калк да гит сокаа, ани ады „Уз Сокак“, Иуданын евинӓ. Орада сор Тарс касабасындан бир адамы, ады Саул. О шинди орада дуа едер. 12Гӧрдӱ гӧрӱнмектӓ бир адам, ады Ананийа, ангысы гелди да койду еллерини онун ӱстӱнӓ, енидӓн гӧрмӓк еденсин дейни». 13«Сааби, – ӂувап етти Ананийа, – чок инсандан ишиттим бу адам ичин, некадар кӧтӱлӱк йапты Сенин айоз халкына Иерусалимдӓ. 14Она верили заабитлик бӱӱк попазлардан, ки бурада да бааласын херкезини, ким Сенин адыннан дуа едер». 15Ама Сааби ӂувап етти: «Гит, зерӓ о бир кап, ангысыны Бӓн айырдым, хаберлесин Беним адымы башка халклара, падишахлара хем Израилин оолларына. 16Бӓн гӧстереӂӓм она, некадар лӓӓзым чексин Беним адым ичин». 17Ананийа гитти, гирди ичери, койду еллерини Саулун ӱстӱнӓ да деди: «Кардаш Саул, Сааби Иисус, Ангысы гӧстерилди сана, бурайы гелиркӓн, йолда, О йоллады бени, ки сӓн енидӓн еденӓсин гӧрмӓк хем доласын Айоз Духлан». 18Чабук дӱштӱ онун гӧзлериндӓн бир сой капчык. О енидӓн башлады гӧрмӓӓ да, калкып, ваатиз олду. 19Ондан сора иди да енидӓн куветленди. Сора калды биркач гӱн ӱӱрениӂилӓрлӓн Дамаск касабасында. 20Саул хемен башлады хаберлемӓӓ синагогаларда, ани Иисус – Аллахын Оолу. 21Хепси, ким ону ишидӓрди, шашып дейӓрди: «Аӂаба диил ми о, ангысы Иерусалимдӓ телеф етти оннары, ким дуа едер бу адлан? Гелмеди ми о бурайы да, ки баалайып гӧтӱрсӱн оннары бӱӱк попазлара?» 22Ама Саул гӱн гӱндӓн каавиленӓрди, да шашырдарды иудейлери, ангылары йашардылар Дамаск касабасында, гӧстерип оннара, ки Иисус – Христос. 23Биркач вакыттан сора иудейлӓр аннаштылар, ки ӧлдӱрсӱннӓр Саулу. 24Саул ишитти оннарын бу дӱшӱнмеклери ичин. Касабанын токатларыны беклӓрдилӓр геӂӓ-гӱндӱз, ону ӧлдӱрӓбилсиннӓр дейни. 25Ама онун ӱӱрениӂилери бир геӂӓ ону алып, ашаа индирдилӓр касабанын дуварындан, саркыдарак ону бӱӱк читен ичиндӓ. 26Ачан гелди Иерусалимӓ, Саул чалышты йаннашсын ӱӱрениӂилерӓ, ама хепси ондан коркардылар хем инанамардылар, ани о ӱӱрениӂи. 27Озаман Варнава алды ону, гӧтӱрдӱ апостоллара да аннатты, ниӂӓ о йолда гӧрдӱ Саабийи, Ангысы лафетти онуннан. Сӧледи, несой Дамаск касабасында о гиргинниклӓн насаат етти Иисусун адыннан. 28Бундан сора Саул оннарлан барабар гезӓрди херери Иерусалим ичиндӓ, насаат едерӓк гиргинниклӓн Саабинин адыннан. 29Лафедӓрди хем чекишӓрди урумӂа лафедӓн иудейлӓрлӓн, ама оннар аарардылар, несой ӧлдӱрсӱннӓр ону. 30Ачан аннадылар кардашлар буну, гӧтӱрдӱлӓр Саулу Кесарийа касабасына да орадан йолладылар ону Тарс касабасына. 31Клисӓ услулук ичиндейди бӱтӱн Иудейада, Галилейада хем Самарийада, духча каавиленӓрди, да, йашайарак Саабидӓн коркуйлан, Айоз Духун йардымыннан зееделенӓрди. 32Разгелди, ачан Петри долашарды хер тарафы, етишти Аллахын айоз халкына, ким йашарды Лидда касабасында. 33Орада булду кӧтӱрӱм бир адам, ады Еней, ангысы секиз йыл йаталак калмышты. 34«Еней, – деди Петри, – Иисус Христос сени алыштырэр, калк да топла дӧшеени». Еней чабук калкты. 35Хепси, ким йашарды Лидда хем Шарон касабаларында, гӧрдӱлӓр ону да дӧндӱлӓр Саабийӓ. 36Иоппийа касабасында варды бир ӱӱрениӂи кары, ады Тавифа, ани аннамасы Серна. О херзаман иилик йапарды хем фукааралара йардым едӓрди. 37Ама о вакыт хасталанды да ӧлдӱ. Онун гӱӱдесини йыкадылар да койдулар икинӂи каттакы одайа. 38Чӱнкӱ Лидда йакын Иоппийа касабасына, ӱӱрениӂилӓр, ишидип, ани Петри орада, йолладылар она ики киши, ани йалвардылар: «Ойаланма, гел бизӓ!» 39Петри калкты да гитти оннарлан барабар. Ачан гелди, ону чыкардылар икинӂи каттакы одайа, нередӓ хепси дуллар долайладылар ону, аалайарак хем гӧстерерӓк гӧлмеклери хем ӱст рубалары, ани йапарды Серна, ачан оннарлан йашарды. 40Петри чыкартты хепси инсаны дышары да, диз чӧкӱп, дуа етти. Сора дӧндӱ ӧлӱ гӱӱдейӓ доору да деди: «Тавифа, калк!» Кары ачты гӧзлерини да, ачан гӧрдӱ Петрийи, доорулуп-отурду. 41Петри узатты елини да йардым етти, калксын айакча. Сора чаарды айоз адамнары хем дуллары да чыкарды карыйы оннарын каршысына дири. 42Бу олуш ичин хабер даалды бӱтӱн Иоппийа касабасына, да чойу инанды Саабийӓ. 43Петри чок гӱн калды Иоппийада бир сепиӂидӓ, ани ады Симон.

will be added

X\