Йаптыклар 22

1«Кардашлар хем бобалар! Сеслейин шинди, не дейеӂӓм сизӓ корунмак ичин». 2Ишиттилӓр, ани о лафедер чыфытча, оннар таа чок усландылар. Павли бӧлӓ лафетти: 3«Бӓн иудейим, дуудум Киликийанын Тарс касабасында, ама бӱӱдӱм бу касабада, Гамалиилин айаклары уӂунда. Ӱӱредилдим сыкы таманнайым бизим бобаларымызын законуну. Бӓн Аллахын бир кыйак изметчисийдим, ниӂӓ дӓ сиз хепсиниз бӱӱн. 4Кооладым артык ӧлӱмӓ кадар оннары, ким бу йолу излӓрди, адам-кары, баалайып, зындана капардым. 5Баш попаз хем хепси аксакаллар артык дири шаат олабилирлӓр, не сӧлеерим. Оннардан артык кийат алдым, верейим иудей кардашларыма Дамаскта. Гиттим, ки орадакылары баалы гетирейим Иерусалимӓ да ӂезалансыннар. 6Йолда гидӓркӓн, йаклашып Дамаска, ӱӱленӓ йакын, ап-ансыздан бӱӱк бир шафк гӧктӓн айдыннатты долайымы. 7Бӓн дӱштӱм ерӓ да ишиттим бир сес, ани деди бана: „Саул, Саул! Нечин Бени коолээрсын?“ 8Озаман сордум: „Кимсин Сӓн, Саабим?“ О деди: „Бӓн Иисус Назареттӓн, Кими сӓн коолээрсын“. 9Беним йолдашларым шафкы гӧрдӱлӓр /да корктулар/, ама аннамадылар, не деди О, Ким бенимнӓн лафедӓрди. 10Енидӓн сордум: „Сааби, не йапайым?“ Сааби ӂувап етти бана: „Калк да гит Дамаска, орада сана сӧленеӂек хепси, не дӱшер йапасын“. 11Бӓн бишей гӧрӓмӓрдим шафкын бетеринӓ. Йолдашларым туттулар бени еллеримдӓн да гӧтӱрдӱлӓр Дамаска. 12Орада гелди бана бир адам, Аллахтан коркан, ады Ананийа, ангысы йашарды Закона гӧрӓ. Хепси иудейлӓр, ани йашардылар орада, онун ичин ии лафедӓрди. 13О, гелип, йанымда дурду да деди бана: „Кардаш Саул, каблет енидӓн гӧрмӓк“. Хемен гӧрмӓӓ башладым да бактым она. 14Сора деди: „Бизим бобаларымызын Аллахы сени айырды, ки таныйасын Онун истедиини хем гӧрӓсин Кабаатсызы хем ишидӓсин Онун лафларыны Кенди аазындан. 15Зерӓ сӓн Онун шаады олаӂан хепси инсанын ӧнӱндӓ буннар ичин, не гӧрдӱн хем ишиттин. 16Шинди нечин ойаланэрсын? Калк, ваатиз ол, паклан кенди гӱнахларындан, чаарып Саабинин адыны“. 17Ачан гелдим геери Иерусалимӓ да дуа едӓрдим Айоз бина ичиндӓ, гӧзлерим дӧндӱ да 18гӧрдӱм Кабаатсыз Оланы, Ангысы деди бана: „Алатла да тез чык Иерусалимдӓн, зерӓ каблетмейеӂеклӓр шаатлыыны Беним ичин“. 19Бӓн дедим: „Сааби, оннар билерлӓр, ани бӓн капардым зындана хем дӱӱйӓрдим синагогаларда оннары, ким Сана инанэр. 20Ачан сенин шаадынын, Стефанын, дӧкӱлдӱ каны, бӓн дӓ орадайдым. Кайыл олдум оннарлан, ким ӧлдӱрдӱ ону, оннарын рубаларыны бекледим“. 21О деди бана: „Гит, Бӓн сени йоллайаӂам узаа, тайфӓннара“». 22Бу лафа кадар Павлийи сеследилӓр, ама бундан сора баардылар: «Йок ет ер ӱзӱндӓн ону, дӱшмеер йашасын!» 23Баараркан, савурдардылар рубаларыны хем атардылар тоз лӱзгерӓ. 24Аскер бинбашы сымарлады, гӧтӱрсӱннӓр Павлийи калӓ ичинӓ. Сымарлады, соруша чексиннӓр ону, дӱӱйерӓк камчыйлан, ки аннасын, не бетерӓ ӧлӓ баарардылар она каршы. 25Ама, ачан бааладылар ону кайышларлан, Павли деди йанында дуран аскер ӱзбашына: «Вар мы сиздӓ хак дӱӱмӓӓ камчыйлан Рома ватандашыны, даава она йапмайынӂа?» 26Ишидип буну, ӱзбашы йаклашты да хабер верди бинбашына, дейип: «Бак, не йапаӂан? Бу адам – Рома ватандашыймыш». 27Бинбашы, йаклашып Павлийӓ, сорду: «Сӧлӓ бана, сӓн Рома ватандашы мыйсын?» Павли ӂувап етти: «Доору, ӧлӓ». 28Бинбашы деди: «Бӓн чок парайлан бу ватандашлыы едендим». Павли ӂувап етти: «Ама бӓн дуумактан Рома ватандашыйым». 29Озаман оннар, ким хазырландыйды ону соргуйа чекмӓӓ, вазгечтилӓр. Бинбашы коркту, аннайып, ани баалады бу адамы, ким Рома ватандашы. 30Икинӂи гӱнӱ бинбашы истеди ии аннасын, не бетерӓ кабаатлээрлар Павлийи иудейлӓр. Чыкартты ону зындандан да сымарлады топлансын бӱӱк попазлар хем бӱтӱн Синедрион. Сора, гетирип Павлийи, чыкарды оннарын ӧнӱнӓ.

will be added

X\