Йаптыклар 21

1Ачан биз айырылдык оннардан, ӱзӱп гемийлӓн гиттик Кос адасына доору, икинӂи гӱнӱ Родос адасына, орадан да Патара касабасына гиттик. 2Булдук орада бир геми, ани ӱзӓрди Финикийа еринӓ, пиндик она да йола чыктык. 3Кипру адасыны гӧрӱп, ӱӱлен тарафындан гечтик, ӱздӱк Сирийайа доору да етиштик Тир касабасына, зерӓ бурада лӓӓзымды ӱкӱ гемидӓн индирсиннӓр. 4Орада ӱӱрениӂилери булдук да калдык еди гӱн оннарда. Оннар, гӱдӱлмӱш Айоз Духтан, дедилӓр Павлийӓ гитмесин Иерусалимӓ. 5Ачан орада вакыдымыз гечти, йола чыкып гиттик. Бизи хепси гечирдилӓр карыларыннан хем ушакларыннан касабанын кенарынадан. Етиштийнӓн дениз бойуна, диз чӧктӱк да дуа еттик. 6Бундан сора бири-биримиздӓн айырылдык. Биз пиндик гемийӓ, ама оннар дӧндӱлӓр геери евӓ. 7Тир касабасындан гемийлӓн илери доору гидерӓк, етиштик Птолемаида касабасына, нередӓ селӓмнедик кардашлары да оннарда калдык бир гӱн. 8Икинӂи гӱнӱ /Павлийлӓн билӓ/ йола йолландык да етиштик Кесарийа касабасына. Гирдик евангелистин, Филипин евинӓ, ани еди йардымӂынын бирисийди, да калдык онда. 9Онун варды дӧрт евленмемиш кызы, ангылары пророклук едӓрдилӓр. 10Орайы бир парча вакыттан Иудейадан гелди бир пророк, ады Агав. 11О гелди йанымыза, алды Павлинин кушааны, баалады кенди еллерини хем айакларыны да деди: «Тӓ, не деер Айоз Дух: „Бӧлӓ иудейлӓр баалайаӂэклар Иерусалимдӓ бу адамы, кимин бу кушак, да вереӂеклӓр тайфӓннарын елинӓ“». 12Буну ишидип, биз хем орадакылар йалвардык Павлийӓ, гитмесин Иерусалимӓ. 13Ама Павли деди: «Не йапэрсыныз, нечин аалээрсыныз хем беним ӱрееми кырэрсыныз? Бӓн хазырым диил саде бааланайым, ама ӧлейим да Иерусалимдӓ Сааби Иисусун ады ичин». 14Биз ону дӧндӱрӓмедик, онун ичин, усланып, дедик: «Олсун Саабинин истедии!» 15Бир парча вакыттан сора, хазырландык да йолландык Иерусалимӓ доору. 16Бизимнӓн барабар гелди биркач ӱӱрениӂи Кесарийа касабасындан. Оннар гӧтӱрдӱлӓр бизи бир ески ӱӱрениӂийӓ, Мнасона Кипрудан, ангысынын евиндӓ лӓӓзымды конакланалым. 17Ачан етиштик Иерусалимӓ, кардашлар бизи севинмеликлӓн каблеттилӓр. 18Икинӂи гӱнӱ Павли бизимнӓн гитти гӧрмӓӓ Иакову. Хепси пресвитерлӓр дӓ орада топлуйдулар. 19Павли селӓмнеди оннары, сора хепсини аннатты, не йапты Аллах тайфӓннарын арасында онун изметчилииннӓн. 20Оннар сеследилӓр, метиннедилӓр Аллахы да дедилӓр: «Гӧрерсин ми, кардаш, кач бин инсан инанды иудейлердӓн, оннар да хепси чалышкан Закон ичин. 21Оннар сенин ичин ишиттилӓр, ани сӓн хепси иудейлери, ким тайфӓннарда йашээрлар, ӱӱредерсин, ки Моисейдӓн атылсыннар, хем деерсин, кесиклик ушаклара йапмасыннар хем адетлеримизӓ гӧрӓ йашамасыннар. 22Шинди не йапалым? /Инсан топланаӂэк, зерӓ/ оннар мутлак ишидеӂеклӓр, ани сӓн гелдин. 23Онуштан йап, ниӂӓ сана дейеӂез. Биздӓ вар дӧрт адам, ангылары адамак ададылар Аллаха. 24Ал оннары сениннӓн, паклан оннарлан барабар, сӓн харӂан оннар ичин, ки оннар кырктырсыннар башларыны, да херкези аннайаӂэк, ани не ишиттилӓр сенин ичин, диил аслы, ама сӓн дӓ кендин Закону тутарак йашээрсын. 25Ама тайфӓннар ичин, ани инана гелдилӓр, биз карарладык хем йаздык, ки корунсуннар имеклердӓн, ани баашланмыш идоллара, кандан, буулмуш хайван етиндӓн хем ороспулуктан». 26Озаман Павли алды бу адамнары да ертеси гӱнӱ пакланды оннарлан билӓ. Сора гирди Айоз бинайа, ки хаберлесин, незаман пакланмак гӱннери битер хем незаман лӓӓзым херкези кендиси ичин курбан гетирсин. 27Еди гӱн битӓркӓн, Асийадан иудейлӓр гӧрдӱлӓр Павлийи Айоз бинанын аулунда. Дебрештирдилӓр хепси инсаны да туттулар ону. 28Оннар баарардылар: «Израилин адамнары, йардым един! Бу адам хепсини херердӓ ӱӱредер халкымыза, Закона хем бу ерӓ каршы. Бундан каарӓ, урумнары да сокту Айоз бина ичинӓ да мындарлады айоз ери». 29Оннар гӧрмӱштӱлӓр Ефестӓн Трофими касаба ичиндӓ Павлийлӓн барабар да санмыштылар, ани Павли ону да сокту Айоз бина ичинӓ. 30Бӱтӱн касаба есирди, топланды инсан хер тарафтан, туттулар Павлийи да сӱрӱдӱлӓр Айоз бинадан дышары. Осаат Айоз бинанын капулары капанды. 31Ачан бакардылар ону ӧлдӱрмӓӓ, ромалы полкун бинбашына етишти хабер, ани бӱтӱн Иерусалим калкынды. 32Аскер бинбашы ойаланмайарак алды аскерлери хем аскер ӱзбашларыны, да алатладылар калабалаа доору. Инсан, гӧрӱп аскер бинбашыны хем аскерлери, дургунду Павлийи дӱӱмектӓн. 33Аскер бинбашы, йаклашып, тутту ону да сымарлады, бааласыннар ики синӂирлӓн. Сора сорду: «Кимдир о хем не йапты?» 34Инсан баарарды, кимиси бир тӱрлӱ, башкасы башка тӱрлӱ. Чӱнкӱ бинбашы аннайамады ишин аслысыны гӱрӱлтӱ бетеринӓ, сымарлады, гӧтӱрсӱннӓр ону калейӓ. 35Ачан Павли етишти мердивенӓ, аскерлӓр лӓӓзымды ташысыннар ону калабалыын сыкышмалыындан. 36Чок инсан гидӓрди онун ардына да баарарды: «Ӧлӱмӓ ону!» 37Гиреӂейкӓн калейӓ, Павли сорду аскер бинбашына: «Вар мы ниӂӓ сӧлейим сана бишей?» Бинбашы сорду: «Не, урумӂӓ мы билерсин? 38Диилсин ми сӓн о мысырлы, ким бир парча вакыт таа илери калкынты йапты да гӧтӱрдӱ чол ерӓ дӧрт бин хайдут?» 39Павли деди: «Бӓн иудейлердӓним, Киликийанын Тарс касабасындан, ани билинир бир касаба. Йалварэрым сана, салвер лафедейим инсаннан». 40Ачан о изин етти, Павли дурарды айакча мердивендӓ, елиннӓн йапты нышан инсана. Дерин бир сусунту олду. Павли башлады чыфыт дилиндӓ бӧлӓ лафетмӓӓ:

will be added

X\