1 CORINTO 15

1Karon ginapahibalo ko kaninyo, mga igsoon, ang Maayong Balita nga giwali ko kaninyo, nga gidawat usab ninyo, nga mao usab ang inyong gibarugan; 2Nga pinaagi usab kaniya mga nangaluwas kamo, kong batonan ninyo nga makanunayon ang pulong nga giwali ko kaninyo, gawas kong kamo mingtoo nga walay pulos. 3Kay una sa tanan gitugyan ko kaninyo ang akong nadawat usab, nga si Cristo namatay tungod sa atong mga sala, sumala sa mga Kasulatan; 4Ug nga gilubong siya ug nga nabanhaw sa ikatolo ka adlaw, sumala sa mga Kasulatan; 5Ug nga siya mitungha kang Cefas; unya sa napulo ug duha. 6Unya mitungha siya sa kapin sa lima ka gatus ka mga igsoon sa tingub; nga ang kadaghanan kanila mga buhi pa hangtud karon, apan ang uban nangatulog na; 7Unya mitungha siya kang Jacobo; unya sa tanang mga apostoles; 8Ug sa katapusan sa tanan, nagpakita siya kanako, ingon ako sa bata nga natawo sa dili panahon. 9Kay ako mao ang labing diyutay sa mga apostoles, nga dili ako takus nga paganganlan nga usa ka apostol kay gilutos ko ang iglesia sa Dios. 10Apan tungod sa gracia sa Dios, ako mao ang ako karon; ug ang iyang gracia nga gihatag kanako, wala magawalay kapuslanan; kondili nagabuhat ako ug labaw pa kanilang tanan: ugaling dili ako, kondili ang gracia sa Dios, nga nag-uban kanako. 11Busa bisan ako, kun bisan sila, ingon niana ang among pagwali, ug ingon niana ang inyong pagtoo. 12Karon, kong si Cristo giwali nga siya nabanhaw gikan sa mga minatay, nganong moingon ang uban kaninyo, nga walay pagkabanhaw gikan sa mga minatay? 13Apan kong walay pagkabanhaw sa mga minatay, si Cristo wala usab mabanhaw. 14Ug kong si Cristo wala banhawa, nan kawang lamang ang among pagwali, ug kawang lamang usab ang inyong pagtoo. 15Oo; ug kami hikaplagan nga mga saksi nga bakakon sa Dios; kay nagapamatuod kami mahatungod sa Dios, nga gibanhaw niya si Cristo; nga wala niya mabanhaw, kong sa pagkamatuod, ang mga minatay wala banhawa. 16Kay kong ang mga minatay wala banhawa, si Cristo wala usab banhawa. 17Ug kong si Cristo wala banhawa, ang inyong pagtoo kawang lamang; anaa pa kamo sa inyong mga sala. 18Unya sila usab nga mga nangatulog kang Cristo, nangawala. 19Kong niining kinabuhia kita may paglaum lamang kang Cristo, nan kita mao ang labing makalolooy sa tanang mga tawo. 20Apan karon si Cristo gibanhaw gikan sa mga minatay, ang unang mga bunga kanila nga mga nangatulog. 21Tungod kay pinaagi sa usa ka tawo miabut ang kamatayon, pinaagi usab sa usa ka tawo miabut ang pagkabanhaw sa mga minatay. 22Kay ingon nga kang Adam ang tanan nangamatay, ingon man usab kang Cristo ang tanan mangabuhi. 23Apan ang tagsatagsa sa iyang kaugalingon nga pagkasunodsunod: si Cristo ang unang bunga; unya ang mga iya ni Cristo, sa iyang pag-abut. 24Unya moabut ang katapusan, sa diha igatugyan niya ang gingharian ngadto sa Dios, ug Amahan: sa diha nga mawagtang na niya ang tanang pamunoan, ug ang tanang pagbulot-an, ug kagamhanan. 25Kay kinahanglan nga siya maghari, hangtud nga ikabutang ang tanan niyang mga kaaway sa ilalum sa iyang mga tiil. 26Ang katapusan nga kaaway nga pagawagtangon mao ang kamatayon. 27Kay ang tanan gibutang niya sa ilalum sa iyang mga tiil. Apan sa nagaingon siya: Ang tanang mga butang gipasakup kaniya, mahayag nga wala ilakip ang nagsakup sa tanan nga mga butang ngadto kaniya, 28Ug sa diha nga ang tanang mga butang masakup na niya, unya usab ang Anak sa iyang kaugalingon masakup niya nga nagsakup sa tanan nga mga butang ngadto kaniya, aron ang Dios mamao ang tanan sa tanan. 29Sa lain nga pagkaagi, unsa ba ang pagabuhaton sa mga nanagpabautismo sunod sa mga minatay? Kong ang mga minatay dili gayud mangabanhaw, ngano man nga nanagpabautismo sila sunod kanila? 30Ug ngano man usab nga magalatay kita sa kapildihan sa tanang takna? 31Mitutol ako nianang paghimaya kaninyo, mga igsoon, nga akong gibatonan kang Cristo Jesus nga atong Ginoo. Namatay ako adlaw-adlaw. 32Kong ingon sa pagkaagi sa tawo nakig-away ako sa Efeso batok sa mga mananap nga mapintas, unsay kapuslanan niini kanako? Kong ang mga minatay dili pagabanhawon, mangaon kita ug manginum, kay ugma, mangamatay kita. 33Dili kamo magpalimbong: Ang dautan nga mga panag-uban makadaut sa mga maayong batasan. 34Pagmata kamo sa pagkamatarung gayud, ug dili kamo magpakasala; kay ang uban wala makaila sa Dios. Ginasulti ko kini aron kamo mobati ug kaulaw. 35Apan magaingon ang uban: Giunsa pagkabanhaw ang mga minatay? Ug sa unsang lawas sila moabut? 36Buang! ang imong gipugas dili hatagan ug kinabuhi, gawas kong kana mamatay. 37Ug kana nga imong gipugas, imong gipugas dili ang lawas nga mogula, kondili ang liso gayud, tingali sa trigo, kun sa uban nga mga binhi. 38Apan ang Dios magahatag niini ug lawas, sumala sa nakapahamuot kaniya, ug sa tagsatagsa ka binhi, ang iyang kaugalingong lawas. 39Ang tanan nga unod dili managsama ang ilang unod; kondili may usa nga unod sa mga tawo, ug usa nga unod sa mga mananap, ug usa nga unod sa mga isda, ug usa nga sa mga langgam. 40Ug may mga lawas nga langitnon, ug mga lawas nga yutan-on; apan, ang himaya sa mga langitnon usa, ug ang himaya sa mga yutan-on lain. 41May usa nga himaya sa adlaw, ug may usa nga himaya sa bulan, ug may usa nga himaya sa mga bitoon; kay ang usa ka bitoon lahi ug himaya sa lain nga bitoon. 42Ingon man usab niini ang pagkabanhaw sa mga minatay. Ginapugas sa pagkamadunoton, ginabanhaw sa pagka-dilimadunoton. 43Ginapugas sa kaulawan, ginabanhaw sa himaya; ginapugas sa kahuyang, ginabanhaw sa gahum. 44Ginapugas nga lawas sa kinaiya, ginabanhaw sa lawas nga espirituhanon. Kong may lawas nga sa kinaiya, may lawas usab nga espirituhanon. 45Ingon man usab niini ang nahasulat: Ang nahauna nga tawo, nga si Adam, nahimo nga kalag nga buhi; ang katapusan nga Adam, usa ka espiritu nga maghahatag sa kinabuhi. 46Apan ang espirituhanon dili mao ang nahauna, kondili ang lawasnon; sa human niini ang espirituhanon. 47Ang nahauna nga tawo iya sa yuta, yutan-on; ang ikaduha nga tawo, ang Ginoo, gikan sa langit. 48Kong unsa ang yutan-on, mao usab sila kadtong mga yutan-on: ug kong unsa ang langitnon, mao usab sila kadtong mga langitnon. 49Ug ingon nga gidala nato ang dagway sa yutan-on, pagadad-on ta usab ang dagway sa langitnon. 50Karon ginaingon ko kini, mga igsoon, nga ang unod ug dugo dili makapanunod sa gingharian sa Dios; bisan ang pagkamadunoton dili makapanunod sa pagka-dilimadunoton. 51Ania karon, ginasulti ko kaninyo ang usa ka tinago: Kitang tanan dili mangatulog, apan kitang tanan pagaalid-an, 52Sa kalit, sa usa ka pagpamilok, sa katapusan nga budyong; kay pagapatunggon ang budyong, ug ang mga minatay pagapabangonon nga mga dili madunoton, ug kita pagaalid-an. 53Kay kining madunoton kinahanglan pagasul-oban sa pagkadili-madunoton, ug kining may kamatayon kinahanglan pagasul-oban sa walay kamatayon. 54Apan unya kong kining madunoton masul-oban sa dilimadunoton, ug kining may kamatayon, masul-oban sa walay-kamatayon, unya matuman ang pulong nga nahasulat: Ang kamatayon gilamoy sa pagdaug. 55O kamatayon, hain na ang imong udyong? O kamatayon hain na ang imong pagdaug? 56Ang udyong sa kamatayon mao ang sala; ug ang gahum sa sala mao ang Kasugoan. 57Apan salamat sa Dios nga nagahatag kanato sa pagdaug pinaagi sa atong Ginoong Jesucristo. 58Busa, mga igsoon ko nga hinigugma, magmalig-on kamo, dili matarug, magmadagayaon sa kanunay sa buhat sa Ginoo, sanglit hingbaloan ninyo nga ang inyong paghago dili makawang diha sa Ginoo.

will be added

X\