Матвей 25

1«Тэрэ үедэ Огторгойн хаан түрэ иимэ ушартай адлишуу байха: Нэгэтэ арбан басагад ѳѳһэд ѳѳһэдынгѳѳ зула баряад, хүрьгэн хүбүүе угтахаяа газаашаа гараба гэхэ. 2Тэдэнэй табаниинь сэсэн, табаниинь бодомжогүй тэнэг байгаа һэн гэлэй. 3Бодомжогүй басагадынь зулаяа абаад, тоһо абаагүй. 4Сэсэн басагадынь зулатаяа хамта амһарта соо тоһо абажа гаралсаа. 5Тиигээд хүрьгэн хүбүүнэй удаархада, тэдэ басагад һажажа байһанаа унташаба. 6Һүниин тэн болоходо: „Зай, хүрьгэн хүбүүн эндэ ерэжэ ябана, тэрэнээ угтахаяа гарагты“, – гэжэ хэншьеб шангаар дуугарба. 7Тиихэдэнь арбан басагад булта бодожо, ѳѳһэд ѳѳһэдынгѳѳ зула заһажа оробо. 8Тэнэг басагадынь сэсэн басагадтаа хандажа: „Ѳѳһэдынгѳѳ тоһонһоо манда үгэлсыт, зуламнай унтархаяа байна“, – гэбэ. 9Тиихэдэнь сэсэн басагадынь: „Манда байһан тоһо бултандамнай хүрэхэгүй, тиимэһээ таанар наймаашадта ошоод, ѳѳһэдтѳѳ тоһо худалдажа абагты“, – гэжэ харюусаба. 10Бодомжогүй басагадай тоһо худалдажа абахаяа ошоходонь, хүрьгэн хүбүүн ерэбэ. Зүгѳѳр бэлэн байһан сэсэн басагадынь хүрьгэн хүбүүнтэй хамта түрэ найрта ошобо, тиин үүдэнүүдыньшье хаагдаба. 11Удаань нүгѳѳдэ басагад ерээд: „Эзэн! Эзэн! Манда үүдээ нээгыш“, – гэжэ хашхаралдаба. 12Теэд хүрьгэн хүбүүн: „Үгы даа, би таанарые танихагүйб“, – гэжэ харюусаба». 13Тиигээд Иисус түгэсхэлдэнь: «Тиимэһээ таанар ходо һэргэг байгты, юундэб гэбэл, Хүн түрэлхитэнэй Хүбүүнэй ерэхэ үдэрыешье, сагыешье мэдэнэгүй ха юмта», – гэжэ шабинартаа хэлэбэ. 14«Тэрэ үедэ Огторгойн хаан түрэ иимэ ушартай адлишуу байха: Нэгэ гэрэй эзэн холын аянда гарахынгаа урда тээ зарасанараа дуудажа, тэдэндээ зѳѳри хогшолоо даалгаба. 15Эзэн зарасанарайнгаа абьяас шадабари мэдэжэ байгаад, хүн бүридэнь шадал абьяасайнь зэргээр мүнгэ үгэбэ: нэгэндэнь табан мянган алтан мүнгэ, нүгѳѳдэдэнь хоёр мянган алтан мүнгэ, гурбадахидань нэгэ мянган алтан мүнгэ барюулба. Тиигээд аяндаа мордобо. 16Табан мянган алтан мүнгэ абаһан түрүүшын зарасань мүнгэеэ ашагтайгаар эрьесэдэ оруулжа, үшѳѳ табан мянган алтан мүнгэнэй ашаг олзотой болобо. 17Тэрээндэл тон адляар хоёр мянган алтан мүнгэ абаһан зарасань мүнгэеэ эрьесэдэ оруулаад, үшѳѳ хоёр мянган алтан мүнгэнэй ашаг олзо олобо. 18Харин нэгэ мянган алтан мүнгэ абаһан зарасань эзэнэйгээ мүнгэ газарта булажа нюуба. 19Нилээд удаан сагай үнгэрһэн хойно эзэн гэртээ бусажа ерээд, зарасанартайгаа тоосоо хэбэ. 20Табан мянган алтан мүнгэ абаһан зарасань абаһан мүнгэтэеэ хамта үшѳѳ ондоо табан мянган алтан мүнгэ абажа ерээд: „Эзэн аа! Ши намда табан мянган алтан мүнгэ үгѳѳ бэлэйш. Би тэрээгээршни үшѳѳ табан мянган алтан мүнгэ олооб“, – гэжэ хэлэбэ. 21Эзэниинь тэрээндэ: „Ехэ һайн! Ши бэрхэ, найдабаритай зараса байнаш! Бага юумэ эрхилхэдээ ши найдабаритай байбаш, тиимэһээ би шамда бүришье ехэ юумэ даалгахамни! Орожо, эзэнтэйгээ хамта баярла“, – гэбэ. 22Мүн хоёр мянган алтан мүнгэ абаһан хүниинь ерэжэ: „Эзэн аа! Ши намда хоёр мянган алтан мүнгэ үгѳѳ бэлэйш, би тэрээгээршни үшѳѳ хоёр мянгые олооб“, – гэжэ хэлэбэ. 23Эзэниинь тэрээндэ: „Ехэ һайн! Ши бэрхэ, найдабаритай зараса байнаш! Бага юумэ эрхилхэдээ ши найдабаритай байбаш, тиимэһээ би шамда бүришье ехэ юумэ даалгахамни! Орожо, эзэнтэйгээ хамта баярла“, – гэбэ. 24Мүн нэгэ мянган алтан мүнгэ абаһан зараса ерэжэ: „Эзэн аа! Би шамайе шэрүүн хатуу хүн гэжэ мэдэнэб. Ши таряагүй байһан газарһаа хуряадагши, үрэһэ сасаагүй байһан газарһаа ургаса суглуулдагши. 25Айһандаа би шинии үгэһэн мянган алтан мүнгэ газарта булажа нюугааб. Энэ мүнгэншни байна“, – гэбэ. 26Эзэниинь тэрээндэ: „Хара һанаатай, залхуу зараса! Ши намайе таряагүй байһан газарһаа хуряадаг, үрэһэ сасаагүй байһан газарһаа ургаса суглуулдаг гэжэ мэдэжэ байгааш, тиимэ гү? 27Тиимэһээ ши минии мүнгэ ядахадаа наймаашадта үгэжэ эрьесэдэ оруулха байгааш, тиигээ һаашни би бусажа ерэхэдээ мүнгэеэ нэмэритэйгээр абаха бэлэйб“, – гэбэ. 28Тиигээд эзэн: „Энээнһээ мүнгыень абаад, арбан мянган алтан мүнгэтэй хүндэ үгэгты. 29Ушарынь хэлэбэл, юумэтэй хүндэ үшѳѳ ехэ юумэн үгтэхэ, тиимэ хүн бүри элбэг дэлбэг юумэтэй байха; харин юумэгүй байһан хүнһѳѳ һүүлшынхинь абтаха. 30Харин энэ хэндээш хэрэггүй зарасые газаашань, шэб харанхыда абаашаад хаягты: тэндэ хүнүүд бархиралдаха, шүдѳѳ хабиралдаха“, – гэбэ». 31«Хүн түрэлхитэнэй Хүбүүн алдар солотойгоор бүхы Эльгээмэлнүүдтэйгээ хамта ерэхэдээ, ѳѳрынгѳѳ алдарта шэрээдэ һууха. 32Бүхы арадуудые тэрэнэй урда суглуулха. Тиихэдэнь хонишоной хонидые ямаануудһаа илгадагтал адляар тэрэ хүнүүдые бэе бэеһээнь илгажа, хоёр бүлэг болгожо хубааха. 33Тиигээд хонидые баруун таладаа, харин ямаануудые зүүн таладаа байлгаха. 34Тиигээд хаан тэрэнэй баруун талада байгаашадта хандажа: „Минии Эсэгын үршѳѳл хайрада хүртэгшэ таанад ерэжэ, юртэмсэ дэлхэйн бии болохоһоо нааша таанарта бэлдэгдэһэн хаан түрэ халан абагты. 35Минии үлэн хооһон ябахада, таанар намда эдихэ юумэ үгѳѳт; ундаа хүрѳѳд ябахадамни, ууха юумэ үгѳѳт; аяншалжа ябахадамни, намайе гэртээ угтажа абаат; 36нюсэгэн байхадамни, үмдэхэ хубсаһа хунар үгѳѳт; үбшэн байхадамни, хойноһоомни харууһалаат; түрмэдэ һуухадамни, намтай уулзахаяа ерээт“, – гэжэ үнэн зүбтэндэ хэлэхэ. 37Тиихэдэнь үнэн зүбтэн тэрээндэ: „Дээдын Эзэн! Хэзээ бидэ шамайе үлэн хооһон ябаһыешни хараад, эдихэ юумэ үгѳѳбибди? Али хэзээ ундаа хүрѳѳд ябахадашни, ууха юумэ үгѳѳбибди? 38Хэзээ шинии аяншалжа ябахада, бидэ шамайе гэртээ угтажа абаабибди? Али нюсэгэн байхадашни, үмдэхэ хубсаһа хунар үгѳѳбибди? 39Хэзээ шинии үбдѳѳд байхада гү, али түрмэдэ һуухадашни гү, бидэ шамтай уулзахаяа ошообибди?“ – гэжэ һураха. 40Тиихэдэнь хаан: „Эгээлэй юрын минии дахагшадай нэгэндэнь тиимэ һайн юумэ хэхэдээ, таанад намдашье һайниие хээ гээшэт“, – гэжэ харюусаха. 41Тиигээд хаан тэрэнэй зүүн талада байгаашадта хандан: „Бурханай хараалда хүртэгшэ таанад, намһаа холо бологты! Шолмосто, мүн тэрэнэй эльгээгдэмэлнүүдтэ бэлдээтэй хэтэ заяанай гал тамада ошогты! 42Минии үлэн хооһон ябахада, намда эдихэ юумэ һарбайгаагүй һэнта; ундаа хүрѳѳд ябахадамни, ууха юумэ үгѳѳгүй һэнта; 43аяншалжа ябахадамни, гэртээ угтажа абаагүй һэнта; нюсэгэн байхадамни, үмдэхэ хубсаһа хунар үгѳѳгүй һэнта; үбдѳѳд байхадамни, түрмэдэ һуухадамни, намтай уулзахаяа ерээгүй һэнта“, – гэжэ буруутаһан зондо хэлэхэ. 44Тиихэдэнь тэдэнь: „Дээдын Эзэн! Хэзээ бидэ шинии үлэн хооһон, ундаа хүрѳѳд ябахые, аяншалжа ябахые, нюсэгэн байхые, үбдэхые, түрмэдэ һуухые хараад, шамда туһалаагүй гээшэбибди?“ – гэжэ хаанһаа һураха. 45Тиихэдэнь хаан тэдэндэ: „Тон эгээлэй юрын хүнүүдэймни нэгэндэньшье тиимэ туһа хүргэхэеэ арсахадаа, таанар намдашье туһалхаяа арсаба гээшэт“, – гэжэ харюусаха. 46Тиигээд тэдэ буруутаһан зон хэтэ заяандаа хэһээгдэхэ, харин Бурханай һайшаалда хүртэһэн зон мүнхын амидаралда хүртэхэ».

will be added

X\