Матвей 20

1Огторгойн хаан түрэ иимэрхүү юм: Нэгэ хүн үзэмэйнгѳѳ сэсэрлигтэ ажалшадые хүлһэлхэеэ гэрһээ эртэ үглѳѳгүүр гаража ошобо. 2Тиигээд үдэрэй нэгэ динари түлэхѳѳр хүлһэншэдтэеэ хэлсээд, тэдэниие ажаллахыень сэсэрлигтээ эльгээбэ. 3Тэрэл үглѳѳгүүр юһэн сагай багта тэрэ наймаа хэдэг газар ошожо, тэндэ ямаршье ажалгүй хэдэн хүнүүдэй байхые хараба. 4Эзэн тэдэндэ хандажа: „Таанаршье минии үзэмэй сэсэрлигтэ ошожо ажаллагты, хүлһыетнай таанарта зүбѳѳр үгэхэб“, – гэхэдэнь, 5тэдэ хүнүүд ажаллахаяа ошобо. Тэрэ хүн хахаддэр, мүн үдэрэй гурбан сагта дахин наймаанай газар ошожо, баһал ажалгүй хүнүүдые хүлһэлбэ. 6Һүүлэй һүүлдэ табан сагай багаар гарахадаа, үшѳѳ хэдэн хүнэй зугаатай зогсохые хараба, тиигээд тэдэндэ хандажа: „Таанар юундэ ямаршье юумэ хэнгүй бүхэли үдэр эндэ зогсонобта?“ – гэжэ асууба. 7Тэдэнь: „Маниие хэншье хүлһэлѳѳгүйл“, – гэжэ харюусаба. Тиихэдэнь тэрэ хүн: „Зай, тиимэ һаа, таанар минии үзэмэй сэсэрлигтэ ошожо ажаллагты“, – гэжэ хүнүүдтэ хэлэбэ. 8Үдэшэ болоходо, үзэмэй сэсэрлигэй эзэн эрхилэгшэдээ хандажа: „Ши хүдэлмэришэдые дуудажа, һүүлдэ ажаллахаяа гараһан хүнүүдһээ эхилээд, түрүүшээр гараһан хүнүүдээр түгэсэн, ажалайнь хүлһэ түлэ“, – гэбэ. 9Табан сагта хүдэлхэеэ гараһан хүнүүд нэгэ-нэгэ динари ажалай хүлһэ абаба. 10Тиимэһээ түрүүн ажаллажа эхилһэн хүнүүд: „Үлүү ехэ мүнгэ абахабди“, – гэжэ һанаа, теэд тэдэ баһал нэгэ-нэгэ динари ажалай хүлһэ абаба. 11Тэдэ хүлһэеэ абаад, гэрэй эзэнэй урдаһаа гэмэрэлдэбэ. 12„Һүүлдэ ерэһэн эдэ хүнүүд оройдоол нэгэ саг ажалаа, харин ши эдэндэ бүхэли үдэр бүгшэм халуунда зобожо хүдэлһэн бидэндэл адли мүнгэ түлэбэш“, – гэбэ. 13Гэрэй эзэн тэдэнэй нэгэндэнь иигэжэ хэлэбэ: „Нүхэр! Би шамайе мэхэлээгүйлби, нэгэ динари ажалай хүлһэ абахаш гэжэ ши бидэ хоёр зүбшѳѳ бэшэ һэнгүбди? 14Ши ѳѳрынгѳѳ ажалай хүлһэ абаад яба. Һүүлдэ хүлһэлһэн энэ хүндэ би шамда түлэһэнтэй адли мүнгэ үгэхэ һанаатайб. 15Ѳѳрынгѳѳ мүнгэтэй би дуратай юумэеэ хэхэ эрхэтэй бэшэ гүб? Али минии гар бардам байһанда ши атаархахаяа һанаба гүш?“ 16Тон тиигэжэл адагай һүүлдэ байгшад түрүү зэргэдэ гараха, тиин түрүү зэргэдэ байгшад адагай һүүлшын болохо». 17Иисус Иерусалим ошохо замдаа арбан хоёр шабинараа хажуу тээшэнь дуудаад: 18«Мүнѳѳ бидэ Иерусалим орохомнай. Тэндэ Хүн түрэлхитэнэй Хүбүүниие түрүү санаартанай, Хуули заадаг багшанарай гарта тушааха. Тэдэнэр Хүбүүе гэмнэн, үхэлэй саазада хүртѳѳхэ гэжэ шиидэхэ. 19Тиигээд тэрээниие хариин зоной гарта тушааха. Тэдэнь тэрээниие доромжолон наада бариха, сохихо, хэрээһэндэ хадаха. Тиигэбэшье Хүбүүн үхѳѳд, гурбадахи үдэртѳѳ амидырха», – гэбэ. 20Зэбэдэйн хүбүүдэй эхэнь хүбүүдтэеэ хамта Иисуста ерээд, урдань дохин мүргэжэ, тэрээнэй үршѳѳл гуйба. 21«Ши юу хүсэнэбши?» – гэжэ Иисус тэрэ эхэнэрһээ асууба. Тэрэнь Иисуста: «Ши Хаан шэрээдээ һуухадаа, эдэ хоёр хүбүүдэймни нэгыень баруун таладаа, нүгѳѳдыень зүүн таладаа һуулгажа хайрлыш даа», – гэбэ. 22Иисус харюудань: «Таанад юун тухай гуйжа байһанаа үнэхѳѳрѳѳ ойлгоногүйт. Минии амсаха ёһотой зоболонгой аягаһаа таанад уужа амсажа шадаха аалта?» – гэбэ. Тиихэдэнь Яков Иоанн хоёр: «Шадахабди», – гэжэ тэрээндэ харюусаба. 23Иисус тэдэндэ: «Үнэхѳѳрѳѳ таанад минии зоболонгой аягаһаа амсахат. Теэд баруун таладамни, зүүн таладамни һууха хүнүүдые һунгахань минии мэдэлдэ бэшэ юм. Эдэ һууринуудта минии Эсэгын табиһан хүнүүд һууха юм», – гэжэ хэлэбэ. 24Бусад арбан шабинарынь энээн тухай дуулахадаа, аха дүү хоёрто сухалаа ехээр хүрэбэ. 25Тиимэһээ Иисус тэдэниие дуудажа: «Хариин захирагшад ѳѳһэдынгѳѳ арад зониие зонхилхо дуратай байдаг, мүн түшэмэд һайдуудыньшье албатанаа захирха бүрин засагтай байдаг гэжэ таанар мэдэнэт. 26Харин таанад тэдэндэл адляар бэеэ абажа бү ябагты. Агууехэ болохо һанаатай хүнтнай бусадайнгаа бултанайнь зараса болохо ёһотой. 27Али таанарай дунда түрүү зэргэдэ гараха һанаатай хүнтнай бусадайнгаа бултанайнь барлаг болохо ёһотой. 28Хүн түрэлхитэнэй Хүбүүн хүнүүдые зарахаяа ерээ бэшэ, харин бусад уладта алба хэхэеэ, мүн үнэтэ ами наһанайнгаа сэнгээр олон хүнүүдые абархаяа ерээ», – гэбэ. 29Иисусай шабинартайгаа Иерихонһоо гаража ябахада, тэдэнэй хойноһоо үй түмэн зон дахажа ябаба. 30Тэрэ үедэ харгын захада һууһан хоёр һохор хүн хажуугаарнь Иисусай гаража ябаһан тухай дуулаад: «Эзэн, Давидай үри һадаһан, маниие үршѳѳжэ хайрлыш!» – гэжэ хашхаралдаба. 31Улад зоной тэдэ хоёрто дуугүй бологты гэбэшье, тэдэ хоёрынь бүри шангаар: «Эзэн, Давидай үри һадаһан! Маниие үршѳѳн хайрлыш», – гэжэ хашхаралдаба. 32Иисус зогсожо, тэдэниие дуудаад: «Таанад намһаа юу хүсэнэбта?» – гэжэ һураба. 33Тэдэ хоёрынь: «Эзэн! Хараатай болохые хүсэнэбди», – гэжэ харюусаба. 34Иисус тэдэниие хайрлажа, нюдэнүүдтэнь халта хүрѳѳд абаа. Тэрэ дороо нюдэнүүдынь харадаг боложо, тэдэ хоёр Иисусай хойноһоо ябаба.

will be added

X\