Лука 2

1Тэрэ үедэ Римэй хаан Август гэгшэ орон дайдынгаа бүхы зоной тоо бүридхэхэ гэһэн зарлиг гаргаба һэн ха. 2Тэрэнь Сири уласые Квириниин зонхилжо байха үедэ хэгдэһэн хүн зоной анха түрүүшын тоо бүридхэл бэлэй. 3Хүн зон булта нэрээ бэшүүлхэеэ ѳѳһэдынгѳѳ түрэһэн хото ошожо байгаа. 4Давидай обогһоо уг гарбалтай Иосиф гэгшэ Галилейн Назарет хотоһоо гаража, Давид хаанай тоонто нютаг болохо Иудейн Вифлеем хото руу мүн лэ нэрээ бэшүүлхэеэ ошобо. 5Тиихэдээ үхибүү түрэхѳѳ байһан, һамганиинь болохо Мариятайгаа хамта ошобо. 6Вифлеемдэ ерээд байхадань, Мариягай хүнгэрхэ сагынь ерэжэ, 7тэрэ ууган хүбүүгээ түрѳѳ һэн. Тэрэнээ мансылаад, малай эдюур соо абаашажа табиба, юундэб гэхэдэ, зоной буудаг газарта тэдээндэ һуури хүртѳѳгүй һэн. 8Тэрэ сагта Вифлеемһээ холо бэшэ талада малшад һүниндѳѳ малаа манажа хонодог һэн ха. 9Тэдээндэ гэнтэ Бурханай Эльгээмэл буужа, Эзэн Бурханай алдарай гэрэлэй туяархада, малшад айхын ехээр айн һүрдэбэ. 10Бурханай Эльгээмэл тэдээндэ хэлэбэ: «Бү айгты! Би бүхы арад зониие ехэтэ баясуулха һайн мэдээсэл таанадта дуулгахаяа ерээб: 11мүнѳѳдэр Давид хаанай хотодо танай Абарагша түрэбэ, Бурханай табисуурта Дээдын Эзэн мүндэлбэ. 12Тэрэниие иимэ дүлгэ тэмдэгээр танихат: мансытай тэрэ хүбүүхэнэй малай эдюур соо хэбтэхые харахат». 13Гэнтэ дээрэһээ үй түмэн Бурханай Эльгээмэлнүүд буужа: «Дээдын огторгойдо Бурхан алдаршаһай! Бурханай хайра дура татадаг хүн бүхэн Газар дэлхэй дээрэ амгалан тэнюун ажаһууһай!» – гэжэ Бурханда магтаал соло дуудаба. 15Бурханай Эльгээмэлнүүдэй огторгойдо бусахадань: «Вифлеем хото ошожо, энэ ушарһан бүхэниие хараял, Дээдын Эзэнэй хэлээшыень үзэел!» – гэжэ малшад бэе бэедээ хэлэбэ. 16Тиигээд тэдэнэр яаралтайгаар хото ошожо, Мария Иосиф хоёрые, мүн малай эдюур соо хэбтэһэн хүбүүхэниие хараба. 17Иисусые хараад, тэдэ малшад энэ хүбүүн тухай Бурханай Эльгээмэлэй хэлээшые хүн зондо хѳѳрэбэ. 18Малшадай хэлэһэн юумэ дуулаһан хүнүүд булта гайхажа байгаа. 19Тиин Мария эдэ үгэнүүдыень сэдьхэл зүрхэндѳѳ бүхѳѳр хадуужа, һанажа дурдажа ябадаг һэн. 20Малшад Бурханай Эльгээмэлэй дуулгаһые нюдѳѳрѳѳ хараһанайнгаа, шэхээрээ дуулаһанайнгаа түлѳѳ Бурханаа алдаршуулан, магтан гэртээ харибад. 21Хүбүүхэнэй түрэһѳѳр найман үдэрэй үнгэрһэн хойно бэлгэ отолуулха ёһололой болоходо, эхынь хээлитэй болохын урда тээ Бурханай Эльгээмэлэй айладхаһан ёһоор нарай нялхада Иисус гэжэ нэрэ үгтѳѳ һэн. 22Моисейн Хуулида бэшэгдэһэнэй ёһоор: «Эхын хээлиһээ гараһан түрүүшын хүбүүн бүхэниие Эзэн Бурханда зорюулха ёһотой». Тиихэдээ хоёр түүтэй шубуу гү, али гулабхаагай хоёр дальбараа тахил болгон үргэхэ зэргэтэй. Тиин Моисейн Хуулиин ёһоор арюудхалгын ёһолол хэхэ болзор Мария Иосиф хоёртошье тудаба. Тэдэ хоёр Иисус хүбүүгээ Дээдын Эзэндэ зорюулха гэжэ Иерусалим абажа ерэбэ. 25Боди һайхан сэдьхэлтэй, Бурханда бэшэрэн һүгэдэдэг, Нангин Һүлдэдэ хүртэһэн Симеон гэжэ хүн Иерусалим хотодо ажаһуугаа. Тэрэ хүн Израилиин абарагдахые хүлеэжэ байгаа. 26«Дээдын Эзэн Христосые хараагүйдѳѳ ши үхэхэгүйш!» – гэжэ Нангин Һүлдѳѳр Симеондо элирхэйлэгдэһэн байгаа. 27Нангин Һүлдѳѳр хүтэлэгдэн, Симеоной Бурхан Һүмэ соо ороод байхада, эхэ эсэгэ хоёр Хуулида бэшэгдэһэн ёһо бүтээхэ гэжэ нарай нялха Иисус хүбүүгээ асарба. 28Симеон тэрэ хүбүүень гар дээрээ абажа, Бурханда баяр баясхалан хүргэбэ: 29«Дээдын Эзэмни, ши амалһанаа дүүргэбэш, богоол намайгаа мүнхэдѳѳ амархыемни мүнѳѳ табижа байнаш. 30Эльгээһэн Абарагшыешни би нюдѳѳрѳѳ үзэбэб. 31Бусад арадуудшье булта тэрэ абаралыешни харахал: 32Тэрэшни бүхы угсаатаниие гэгээрүүлхэ гэрэл болохол, Израилииншни арадта алдар соло асархал». 33Иисус тухай Симеоной хэлэһэн эдэ үгэнүүдые дуулахадаа, Иосиф Мария хоёр ехээр гайхаба. 34Симеон тэдэ хоёрые адислаад, Иисусай эхэ Марияда хэлэбэ: «Израильда олониие унагаажа һүнѳѳхын, мүн олониие һэргээжэ абархын тула Бурхан энэ хүбүүниие шэлэжэ абаа юм. Энэ хүбүүн һэргылһэн һүлдэ тэмдэг болохо. Олон зон энээниие буруушаажа, 35сэдьхэл һаналаа элирхэйлхэ. Мүн шиниишье зүрхэ сэдьхэлые уйдхар зоболон хурса жадаар хадхаһандал адляар зобоохо». 36Һүмэ соо Асир обогой Фануил гэдэг хүнэй удам болохо Анна лүндэншэн байгаа. Тэрэ наян дүрбэтэй хүгшэн залуудаа хадамда гарабашье, долоон жэл нүхэртэеэ һуугаад, һүүлдэнь бэлбэһэн боложо үлѳѳ. 37Мүнѳѳ тэрэ үдэр һүнигүй Бурханда мүргэжэ, масаг сахижа, Бурхан Һүмэһѳѳ холододоггүй һэн. 38Энэшье үедэ эндэ ерэжэ, Бурханда магтаал соло дуудажа, Иерусалим хотын эрхэ сүлѳѳтэй болохые хүлеэжэ найдажа байһан хүн бүхэндэ Иисус нялха тухай хѳѳрэжэ үгэбэ. 39Дээдын Эзэнэй Хуулида тогтоогдоһон бүхы юумые хэжэ дүүргээд, Мария Иосиф хоёр Галилейн Назарет хото гэртээ бусажа ерэбэ. 40Хүбүүниинь боргожон бэежэжэ, һүбэлгэн, хурса ухаатай, Бурханай буян хэшэгтэй үхибүүн ургажа байба. 41Жэл бүри Паасхын һайндэртэ Иисусай аба эжынь Иерусалим хото ошодог байгаа. 42Хүбүүнэйнгээ арбан хоёртойдо тэдэ жэл бүри һайндэртэ ошодог заншалаараа Иерусалим ошобо. 43Һайндэрэй дүүрэхэдэ Иисус Иерусалимда үлэбэ, гэбэшье гэртээ бусажа ябаһан түрэлхидынь хүбүүнэйнгээ үлэшэһые ойлгоогүй бэлэй. 44Хүбүүмнай суг ябаһан хүнүүдээрээ ябаа юм ааб даа гэжэ һанаад, бүхэли үдэртѳѳ замда ябаһанайнгаа һүүлээр түрэл гарал болон танил хүнүүдэйнгээ дунда тэрэнэйнгээ үгы байхые ойлгожо, 45бэдэрхэеэ һѳѳргѳѳ Иерусалим хото бусаа һэн. 46Хэдэн хоног бэдэрээд, гурбадахи үдэртѳѳ Иисус хүбүүгээ Бурхан Һүмэ соо олобо. Тэрэнь багшанарай дунда һуушанхай, номнолынь шагнажа, ѳѳрѳѳ тэдэнһээ юумэ һуража байгаа. 47Ѳѳртэнь табигдаһан асуудалнуудта хурса тодо харюу үгэхыень шагнаад, Бурхан Һүмэ соо байгшад булта сэсэн ухаатайень гайхажа байба. 48Хүбүүгээ хараад, Иосиф Мария хоёр ехэтэ гайхаба. «Хүбүүмни, юундэ бидэниие иигэжэ зобообош? Эсэгэ бидэ хоёршни шамайгаа үгы болгоод, һанаагаа зобоһон, бэдэрһэн гээшэмнай!» – гэжэ эхэнь хэлэбэ. 49«Юундэ намайе бэдэрээ зомта? Намайе Эсэгынгээ гэртэ байха ёһотой гэжэ мэдэхэгүй юм аалта?» – гэжэ хүбүүниинь харюусаба. 50Түрэлхидынь хүбүүнэйнгээ хэлэһэн үгэнүүдэй үнэн удха ойлгобогүй. 51Иисус аба эжытэйгээ Назарет хотодоо бусажа ерээд, үгѳѳрнь байба. Мария эхэнь тэрэ болоһон ушар мартахагүйгѳѳр ой ухаандаа хадуун абаа. 52Харин Иисус сэсэн ухаагаараа, энэрхы сэдьхэлээрээ Бурхандашье, хүн зондошье һайшаагдан үдэжэ, ехэ боложо байгаа һэн.

will be added

X\