Лука 19

1Иисус Иерихон хото ороод, гудамжаар ябаа. 2Тэрэ хотодо алба татагшадай дарга Закхей гэжэ ехэ баян хүн байгаа һэн ха. 3Тэрэ Иисусые хэн юм ааб гэжэ харахаяа ехэтэ хүсэжэ, набтар бэетэй байһан дээрэһээ хүн зоной араһаа яашье хаража ядаба. 4Закхей баян гүйдэлѳѳр зоной урда ороод, һалаархуу модондо абиржа гараба. Иисус энэ харгыгаар лэ хажуугаарнь гараха байгаа. 5Иисус хажуугаарнь үнгэрхэдѳѳ, ѳѳдѳѳ хаража: «Закхей, модонһоо түргѳѳр буу! Би мүнѳѳ танайда орохо ёһотойб», – гэбэ. 6Закхей тэрэ дороо модонһоо буужа, ехэл баяртайгаар Иисусые гэртээ оруулжа хүндэлбэ. 7Тиихэдэнь хүн зон булта: «Иисус нүгэлтэй хүнэйдэ орожо айлшалхань гээшэ гү?» – гэжэ дураа гутаба. 8«Эзэн аа! Би хахад зѳѳриеэ үгытэйшүүлдэ хубаажа үгэхэм. Хэрбээ зарим хүнүүдһээ татари буруу нэхэжэ абаһан байгаа һаа, тэрэнээ дүрбэ нугалан бусаахаб», – гэжэ Закхей Иисусай урда зогсон хэлэбэ. 9«Шишье Абраһамай жэнхэни үри һадаһан байнаш. Мүнѳѳдэр шинии гэр бүлэ абарагдаба. 10Хүн түрэлхитэнэй Хүбүүн хосорһон хүнүүдые бэдэржэ абархын тула ерээ юм», – гэжэ Иисус тэрээндэ хэлэбэ. 11Хүн зоной хэлэһыень шагнажа байхада Иисус үшѳѳ нэгэ һургаалта үгэ хѳѳрэбэ. Тэрэ Иерусалимда дүтэ ерэшэнхэй байгаа, тиимэһээ хүнүүд Бурханай хаан түрэ һаядаа оршохо гэжэ һанажа байгаа һэн. 12Иисус хѳѳрэбэ: «Нэгэ дээгүүр уг изагууртан хаан шэрээ эзэлхэ эрхэдэ хүртэжэ ерэхын тулада холын орон худар мордобо ха. 13Ябаха дээрээ арбан барлагуудаа дуудаад, хүн бүхэндэнь мүнгэ үгэжэ: „Минии бусажа ерэтэр энээниие мүнгэнэй эрьесэдэ оруулжа байгаарайгты“, – гээ һэн. 14Харин албата зониинь тэрээниие үзэн ядадаг ушарһаа: „Энэ хүниие дээрээ хаан болгожо табиха дурагүйбди“, – гэжэ хэлэхыень элшэн сайдые хойноһоонь эльгээбэ гэхэ. 15Хаан шэрээ эзэлхэ эрхэтэй болоһон хаан бусажа ерэһээр мүнгэ үгэһэн барлагуудаа дуудажа, хэн хэды шэнээн олзо олооб гэжэ һонирхобо. 16Түрүүшынь барлаг ерэжэ: „Эзэмни, үгэһэн мүнгыешни арба дахин ехэ болгооб“, – гэжэ хэлэбэ. 17„Һайнаар ашаглабаш, бэрхэ барлаг байнаш. Багахан юумэндэ үнэн сэхэ байһанайш түлѳѳ шамайе арбан хотын захирагшаар табинаб“, – гэжэ эзэн хаан хэлэбэ. 18Хоёрдохи барлагынь ерэжэ: „Эзэмни, үгэһэн мүнгыешни таба дахин ехэ болгооб“, – гэбэ. 19„Ши табан хото зонхилжо байхаш“, – гэжэ эзэниинь хэлэбэ. 20Удаадахи барлагынь ерэжэ: „Эзэмни, шинии үгэһэн энэ мүнгэ бүдтэ орёогоод, наринаар хадагалжа байгааб. 21Шэрүүн хүн хадашни шамһаа айгааб. Ши ѳѳрын бэшэ юумэ абадаг, ѳѳрѳѳ таряагүй ургаса хададаг ха юмши“, – гэжэ хэлэбэ. 22Эзэниинь тэрээндэ хэлэбэ: „Хара мэхэтэй барлаг, хэлэһэн үгыншни ёһоор шамайе хэһээхэб! Ѳѳрын бэшэ юумэ абадаг, ѳѳрѳѳ таряагүй ургаса хададаг шэрүүн хүн гэжэ намайе мэдэжэ байгааш. 23Үгэһэн мүнгыем юундэ эрьесэдэ оруулаагүйбши? Тиигэбэл би бусажа ерэхэдээ мүнгэеэ түрсэтэйгѳѳр абаха бэлэйб“. 24Тиигээд хажуудань байһан зондо хандажа: „Энээнһээ мүнгыень абаад, арба дахин ехэ болгоһон хүндэ үгэгты“, – гэбэ. 25„Эзэмнай, теэд тэрэтнай ехэ мүнгэтэйл“, – гэжэ тэдэнь хэлэбэ. 26„Юумэтэй хүндэ үшѳѳ ехэ юумэн үгтэхэ. Юумэгүй байһан хүнһѳѳ һүүлшын юумэниинь абтаха гэжэ танда хэлэнэб. 27Намайе хаан болгохо дурагүй байһан дайсадыемни асаржа, хараһаар байтарни хюдажа алагты“, – гэжэ эзэн хэлэбэ». 28Һургаалта үгэнүүдээ хѳѳрѳѳд, Иисус саашаа, Иерусалим тээшэ ябаба. 29Элеон хадын хаяада оршодог Беттагэ ба Бетани тосхонуудта дүтэлѳѳд, тэрэ хоёр шабияа түрүүлэн эльгээжэ: 30«Урдамнай байгааша тосхон ошоод, тэрэнэй захада хүн амитанай оройдоо унаагүй нэгэ элжэгэнэй уяатай байхые харахат. Тэрэниие уяаһаань тайлаад, наашань хүтэлжэ асарагты. 31Хэрбээ хэн нэгэнэй: „Юундэ уяаһаань тайланабта?“ – гэжэ һураа һаань: „Энэ элжэгэн Эзэндэ хэрэгтэй болоо“, – гэжэ хэлээрэйгты», – гэжэ Иисус захиба. 32Шабинарынь ошоод, багшынгаа хэлэһэнэй ёһоор тэрэ элжэгэ олобо. 33Тэрэниие сэргэһээнь тайлажа байхадань: «Таанад юундэ энэ элжэгэ сэргэһээнь тайланабта?» – гэжэ эзэниинь һураба ха. 34«Манай эзэндэ хэрэгтэй болоо», – гэжэ шабинарынь харюусаба. 35Тиигээд тэрэ элжэгэ Иисуста асаржа, нюрган дээрэнь хубсаһаяа дэбдеэд, багшаяа унуулба. 36Иисусай элжэгэ унаад ябахада, хүн зон ябаха харгы дээрэнь хубсаһаяа дэбдибэ. 37Иисусай Элеон хадаһаа бууха замдаа ябахадань, олон тоото шабинарынь булта харуулһан, үзэһэн гайхалтай хэрэгүүдэй түлѳѳ Бурхан багшадаа магтаал соло дуудаба: 38«Дээдын Эзэнэй нэрээр заларан ерэһэн Хаан үршѳѳл хайратай байһай! Тэнгэридэ амгалан байдал оршоһой, Бурханай алдаршахань болтогой!» – гэжэ шанга шангаар хашхаралдаба. 39«Багша аа, эдэ шабинартаа абяагүй болохыень захирыт!» – гэжэ зоной дундаһаа фарисейнүүдэй зариман Иисуста хандаба. 40«Шабинараймни абяагүй болоо һаа, харгы дээрэхи шулуунууд хашхаралдаха», – гэжэ Иисус тэдээндэ харюусаба. 41Иисус Иерусалим хотодо ойртожо, хотын харагдахада, хүн зонииень хайрлаһандаа бархиржа: 42«Хотын зон, амгалан байдалда юун хүргэхэб гэжэ энэ үдэр ойлгодог һайт! Теэд тэрэтнай мүнѳѳ танай нюдэнһѳѳ далда байна даа. 43Хожом нэгэтэ дайсадтнай добтолжо, хотыетнай тала талаһаань бүһэлэн, газар хүреэгээр хүреэлхэ, 44тиигээд ѳѳһэдыетнай, үри хүүгэдыетнай хюдажа, хотыетнай һандаргажа, үнэһэн тоборог болгохо. Юундэб гэхэдэ, Бурханай шамайе абарха гэжэ ерэһэн саг мэдээгүй бшууш», – гэжэ хэлэбэ. 45Һүмэдэ орожо, Иисус тэндэ хонжоо наймаа хэгшэдые, юумэ худалдажа абагшадые намнажа гаргахадаа: 46«Нангин Бэшэг соо Бурхан: „Минии гэр мүргэл зальбаралай газар байха ёһотой“, – гэжэ хэлэнэ. Харин таанад энэ гэрые дээрмэшэдэй шэбээлдэг үүр болгожорхёот!» – гэжэ зэмэлбэ. 47Иисус үдэр бүри Бурхан Һүмэдэ ерэжэ, һургаалаа номнодог байгаа. Түрүү санаартан, Хуули заадаг багшанар, ахамадууд хамтаржа, Иисусые алаха гэлсээ. 48Теэд бүхы арад зоной нэгэшье үгыень алдангүй Иисусай һургаалые шагнадаг байхада, тэдэнэр яажаш ядаба.

will be added

X\