Лука 18

1Һанаа үнѳѳндѳѳ дарагдаһанай хэрэггүй, саг үргэлжэ Бурхандаа зальбаржа ябаха ёһотой гэжэ ойлгуулхын тула Иисус иимэ һургаалта үгэ шабинартаа хѳѳрэбэ: 2«Нэгэ хотодо зарга шиидхэгшэ ажаһуугаа һэн ха. Тэрэ Бурханһаашье айдаггүй, хүнүүдһээшье эшэдэг гайхадаггүй бэлэй. 3Тус хотын нэгэ бэлбэһэн эхэнэр тэрэ заргашада ерэжэ: „Намда туһалыт, заргыемни зүбѳѳр шиидхэжэ үгыт!“ – гэдэг гэлэй. 4Заргаша туһалха дурагүй байжа, нилээд удаан саг үнгэргэбэ. „Би Бурханһааш айдаггүйб, хүнһѳѳшье эшэдэг гайхадаггүйб. 5Зүгѳѳр намайе энэ эхэнэрэй ходол хашараажа байхагүйнь тула туһалха болоо хаб. Тиигээгүй һаамни, энэшни бүри голдомни орохол!“ – гэжэ һүүлэй һүүлдэ бодобо. 6Хуурмаг заргашын хэлээшые хаража бодожо үзыт. 7Тэрэнэй тиигэжэ байхадань, Бурхан шэлэжэ абаһан зонойгоо үдэр һүнигүй туһаламжа гуйхадань, бүришье һайнаар харгалзаха хамгаалха бэшэ гү? Тэдэндээ анхаралаа табиха бэшэ гү? 8Бурхан тэдэнэй хэрэгүүдые үнэн зүб руунь түргѳѳр шиидхэн туһалха гэжэ танда хэлэнэб. Теэд Хүн түрэлхитэнэй Хүбүүнэй ерэхэдэ, газар дээрэ тиимэ һүзэгтэй хүн байха гү?» 9Ѳѳһэд тухайгаа Бурханай эрхэ мэдэлые дүүргэнэбди гэжэ тоолоод, бусадые доромжолдог зарим хүнүүдтэ Иисус иимэ һургаалта үгэ хѳѳрэбэ: 10«Хоёр хүн мүргэхэеэ Бурхан Һүмэдэ оробо ха. Нэгэниинь фарисей, нүгѳѳдэхинь алба татааша байгаа. 11Фарисейнь аман соогоо иигэжэ зальбарба: „Бурхан, шамда ехэ баяр баясхалан хүргэнэб! Би болбол эд зѳѳридэ шуналтай, хуурмаг, забхай зальхай бусад зондо адли бэшэб, мүн тээ тэндэ зогсоһон алба татаашадашье адли бэшэб. 12Долоон хоногтоо хоёр дахин масагладагби, олзынгоо арбанай нэгэ хубиие шамдаа үргэдэгби“. 13Харин тээ холохоно зогсоһон алба татаашань нюдэеэ тэнгэри ѳѳдэ шэглүүлхэеэшье зүрхэлбэгүй, харин үбсүүгээ шаажа байгаад: „Бурхан, нүгэлтэ намайе үршѳѳн хайрлыт!“ – гэжэ зальбарба. 14Алба татааша фарисей хоёрой гэртээ харихадань, Бурхан тэдэ хоёрһоо алба татаашыень үнэн сэдьхэлтэнэй тоодо оруулаа гэжэ танда хэлэхэ байнаб. Ѳѳрыгѳѳ дээгүүр абхуулдаг хүн доошолуулагдаха, харин ѳѳрыгѳѳ доошонь дарадаг зантай хүн үргэгдэхэ бшуу». 15Хүнүүд үхибүүдээ адиста хүртүүлхэеэ Иисуста асарба. Шабинарынь тэдэниие хараад, багшадаа ойртуулбагүй. 16Харин Иисус үхибүүдые ѳѳртѳѳ дуудажа, шабинартаа хэлэбэ: «Үхибүүдые наашань табигты, намда ерэхэдэнь һаалта бү хэгты. Иимэшүүл Бурханай хаан ороной амитад гээшэ. 17Эдэ үхибүүд мэтээр Бурханай хаан орониие тогтоон абаагүй хүн тэндэ хэзээшье орожо шадахагүй юм гэжэ баталан хэлэнэб». 18«Эрхим багша! Мүнхын амидаралда хүртэхын тула би юу хэхэ ёһотойбиб?» – гэжэ нэгэ дарга Иисусһаа һураба. 19Иисус тэрээндэ хэлэбэ: «Юундэ намайе эрхим гэбэш? Имагтал Бурхан эрхим гээшэ. 20„Ханидаа бү урба, бү ала, хулгай бү хэ, бусад тухай худал юумэ бү хэлэ, эхэ эсэгэеэ хүндэлэ“ гэһэн Бурханай захяа заабаринуудые мэдэхэ ха юмши», – гэбэ. 21«Эдэ захяа заабаринуудые бултыень би эдир наһанһаа сахижа ябадаг хүнби», – гэжэ нүгѳѳдэхинь харюусаба. 22Энэ харюуень дуулаад, Иисус тэрээндэ хэлэбэ: «Үшѳѳл нэгэ юумэн шамда дутана: зѳѳри зѳѳшэеэ бултыень худалдаад, мүнгыень үгытэйшүүлдэ хубаажа үгэ, тиигээ һаа, тэнгэри дээрэ баялиг зѳѳритэй болохош. Тиигээд намда ерэжэ, хажуудамни ябаарай». 23Иисусай хэлэһые дуулаад, нүгѳѳдэхинь ехэ һанаата болобо, юундэб гэхэдэ, ехэ баян хүн байгаа бшуу. 24Тэрэнэй гашуудал ойлгоод, Иисус хэлэбэ: «Баян хүнүүдэй Бурханай хаан орондо орохонь бэрхэтэйл байха даа. 25Баян хүнэй Бурханай хаан орондо орохоһоонь бэлээр зүүнэй һүбѳѳр тэмээн ороод гарахал». 26«Тиигэхэдээ хэн абарагдаха аргатайб?» – гэжэ шагнажа байгшад Иисусһаа асууба. 27«Хүнэй хэжэ шадахагүй юумэ Бурхан хэжэ шададаг», – гэжэ Иисус харюусаба. 28«Харин бидэ яахабибди? Бидэ хамаг юумэеэ орхёод, шамайе дахаабди», – гэжэ Пётр хэлэбэ. 29«Тиимэ даа, Бурханай хаан орондо орохын тула гэр бараагаа, аба эжыгээ, аха дүүнэрээ гү, эгэшэ дүүнэрээ гү, һамга үхибүүдээ гү орхиһон хүн бүхэн 30энэ наһандаа хэдэ дахин ехэ юумэндэ хүртэхэ, ерээдүйн үедэ мүнхэ наһа наһалха гэжэ үнэниие хэлэнэб», – гэжэ Иисус харюусаба. 31Арбан хоёр ойрын шабинараа хажуу тээшэнь абаашаад, Иисус иигэжэ хэлэбэ: «Мүнѳѳ бидэ Иерусалим орохомнай. Эндэ Хүн түрэлхитэнэй Хүбүүн тухай лүндэншэдэй бэшэһэн бүхы хэрэгүүд бэелхэ. 32Хүн түрэлхитэнэй Хүбүүниие хариин зоной гарта тушааха, тэдэнь тэрэниие баһаха, доромжолхо, нёлбохо, 33үшѳѳ сохихо, хожомынь алаха байна. Зүгѳѳр Хүбүүн гурбадахи үдэртѳѳ амидырха». 34Шабинарынь хэлээшыень оройдоо ойлгобогүй. Үгынь удха орёо далда байжа, юуншье тухай багшынгаа хэлэһыень ойлгожо шадабагүй. 35Иисусай Иерихондо дүтэлхэдэнь, харгын хажууда нэгэ һохор хүн гуйраншалжа һууба. 36Хажуугаарнь хүнүүдэй ябахые дуулаад: «Энэ юун зон бэ?» – гэжэ һураба. 37«Назаредэй Иисус ябана», – гэжэ тэрээндэ дуулгаба. 38Тиихэдэнь һохор хүн: «Давидай үри һадаһан Иисус, намайе үршѳѳжэ хайрлыш!» – гэжэ хашхарба. 39Иисусай урда ябаһан хүнүүд абяагүй боло гэжэ тэрэ һохорые зандарба, теэд тэрэнь: «Давидай үри һадаһан Иисус, намайе үршѳѳжэ хайрлыш!» – гэжэ бүри шангаар хашхарба. 40Тиихэдэнь Иисус тогтожо: «Тэрэниие намда асарагты!» – гэбэ. Тэрэ һохорой Иисусай ойро ерэхэдэнь: 41«Шамда юу хэжэ туһалхабиб?» – гэжэ Иисус асууба. «Ай, эзэн! Намайе харадаг болгыш даа!» – гэжэ тэрэ гуйгаа хаш. 42«Хара даа! Этигэлшни шамайе элүүр мэндэ болгобо», – гэжэ Иисус тэрээндэ хэлэбэ. 43Һохор хүниинь тэрэ дороо харадаг боложо, Бурханиие алдаршуулан, Иисусай хойноһоо ябалсаба. Һохор хүнэй хараатай болохые хараһан бүхы хүн зон Бурханиие магтан алдаршуулба.

will be added

X\