Лука 16

1Ѳѳрынгѳѳ шабинарта Иисус иимэ юумэ хѳѳрэбэ: «Нэгэ баян хүн гэрэй хэрэг эрхилэгшэтэй байгаа һэн ха. Зѳѳрииешни ехээр үрижэ байна гэжэ тэрэ эзэндэ эрхилэгшэ тухайнь хүнүүд дуулгаба гэхэ. 2Гэрэй эзэн эрхилэгшэеэ дуудаад: „Шам тухай юун гэнэб? Эрхилжэ байһан ажал хэрэг тухайгаа бүрин тоосоо хэ, саашадаа шамайе эрхилэгшын тушаалһаашни халаахаб“, – гэбэ. 3Тэрэ эрхилэгшэ ѳѳртѳѳ: „Яахамни гээшэб? Эзэмни ажалһаамни халааха гэжэ байнал. Хүрзѳѳр газар малтаха аргамгүй, гуйраншалхам эшхэбтэр. 4Зай, юу хэхэеэ би мэдэнэб! Ажалһаа халагдаһан хойноо гэртээ дуудажа ажаллуулха нүхэдтэй яажа болохоёо мэдэнэб“, – гэбэ. 5Тиигээд эзэндэнь үритэй хүнүүдые ганса гансаарнь дуудаад: „Минии эзэндэ ши хэдые үритэйбши?“ – гэжэ түрүүшынхиһээнь һураба. 6„Зуун торхо ургамалай тоһо“, – гэжэ тэрэнь харюусаба. „Энэ үри тухай саарһаяа абаад, табиие үритэйб гэжэ шэнээр бэшэ“, – гэжэ эрхилэгшэ хэлэбэ. 7Нүгѳѳ үритэй хүндэ хандажа: „Ши хэдые үритэйбши?“ – гэбэ. „Мянган мэшээг шэниисэ“, – гэжэ тэрэнь харюусаба. „Тэрэ саарһаяа абаад, найман зууе үритэйб гэжэ шэнээр бэшэ“, – гэжэ эрхилэгшэ хэлэбэ. 8Һүүлэй һүүлдэ эзэниинь һэшхэлгүй эрхилэгшэеэ арга мэхэтэй ябадал гаргабаш гэжэ магтаба. Юундэб гэхэдэ, энэ оршолонгой зон гэрэл туяагай зондо ороходоо арга хурга ехэтэй байдаг бшуу. 9Харин таанадта, шабинарни, би хэлэхэ байнаб: энэ дэлхэйдэхи зѳѳри баялигаараа ѳѳһэдтѳѳ нүхэдые оложо байгты. Тиигэбэл хооһорон наһа барахадатнай, таанадые диваажанай орондо угтажа абаха. 10Багахан юумэндэ үнэн сэхэ хүн, ехэшье юумэндэ үнэн сэхэ байдаг, харин багахан юумэндэ мэхэ гаргаһан хүн ехэшье юумэндэ мэхэшэн зандаа байдаг. 11Тиимэһээ хэрбээ таанадай энэ дэлхэйн эд зѳѳриие эрхилхэдээ үнэн сэхэ бэшэ байбалтнай, хэн танда бодото баялигые даалгахаб даа? 12Тиин хэрбээ хүнэй юумэндэ үнэн сэхэ хандажа шадаагүй һаатнай, хэн танда ѳѳрынхииетнай даалгажа үгэхэб даа? 13Ямаршье зараса хоёр эзэндэ зарагдажа шадахагүй: нэгэн гэбэл, таанад нэгэ эзэндээ дурагүй, нүгѳѳдэдѳѳ дуратай байхалта; али үгышье һаа, нэгэ эзэндээ дуратайгаар, нүгѳѳдэдѳѳ дурагүйгѳѳр ажаллаха бшуут. Таанад Бурханда болон эд зѳѳридэ нэгэ зэргэ алба хэжэ шадахагүйлта!» 14Энэ хэлээшыень фарисейнүүд дуулаба. Тэдэ алта мүнгэндэ ехэл дуратай хадаа Иисусые наада бариба. 15Иисус тэдэндэ хэлэбэ: «Таанад зоной урда Бурханай захяа заабари дүүргэдэг хэбэр үзүүлдэгта, харин Бурхан танай досоохиие нэбтэ хаража байна. Хүнүүдэй ехэ шухала гэжэ тоолодог юумэнүүд Бурханай урда юуншье бэшэ ха юм. 16Уһаар арюудхагша Иоаннай ерэтэр Моисейн Хуули болон лүндэншэдэй номууд хүсэн түгэлдэр байгаа, гэбэшье мүнѳѳ Бурханай хаан түрэ тухай мэдээсэлэй айладхагдаһанһаа хойшо, хүн бүхэн тиишэ орохо гэжэ нилээд хүсэ шармай гаргана. 17Газар тэнгэри хоёр амархан һүнэхэ, харин Хуулиин гансаханшье зүйл хосорхогүй. 18Һамганһаа һалаад, ондоо эхэнэртэй һууһан хүн түрүүшынгээ һамганда урбаба гээшэ. Мүн үбгэнһѳѳ һалаһан эхэнэрээр һамга хэһэн хүн баһал түрүүшынгээ нүхэртэ урбаба гээшэ. 19Нэгэ баян хүн байгаа гэхэ. Магнал торгон хубсаһа үмдэдэг, мүн үдэр бүхэндэ ялагар тологор найр зугаа хэдэг байгаа. 20Яра түүхэйдэ барюулшанхай Лазарь гэжэ нэгэ ядуу гуйраншые баянай хаалгынь хажууда асардаг бэлэй. 21Тэрэ гуйранша баянай эдеэнэй үлѳѳдэһѳѳр хоолойгоо тэжээхэ дуратай байгаа. Нохойнуудшье ерэжэ, тэрэнэй яра шархые долёодог һэн. 22Тииһээр байтар тэрэ үгытэй баарһан үхэбэ гэхэ. Бурханай Эльгээмэлнүүд тэрэниие тэнгэридэ абаашажа, Абраһамай хажууда һуулгаба ха. Мүнѳѳхи баяншье наһанһаа нүгшэжэ, тэрэниие хүдѳѳлүүлээ һэн. 23Тэрэ баян тамын оёорто хаягдаад зобожо байхадаа, дээшээ хаража, Абраһамые, мүн хажуудань Лазариие холоһоо анхарба. 24„Ай, Абраһам, үбгэ эсэгэмни, намайе үршѳѳн хайрлажа, Лазариие намда эльгээгыт; хурганайнгаа үзүүртэ уһа дүрэжэ, халуун галда хайруулан тулижа байһан минии хэлые норгог лэ. Би энэ гал соо аргагүй ехээр тулижа байнаб“, – гэжэ тамада һууһан баяниинь бии шадалаараа хашхарба. 25„Хүүгэмни, наһан соогоо хамаг баяр жаргал эдлэһэнээ, харин Лазариин хара муу байдал үзэһыень һаныш. Мүнѳѳ тэрэшни эндэ амаруулагдаба, харин ши зоболон эдлэжэ байнаш. 26Гэбэ яабашье эндэһээ шамда ошохо гэгшэдэй хүрэхын аргагүй, тэндэһээ манда ерэхэ гэгшэдэй ерэхын аргагүй оёоргүй гүнзэгы ганга жалга хоорондомнай байна“, – гэжэ Абраһам хэлэбэ. 27Тиихэдэнь тамын амитан: „Тиигэбэл Абраһам, үбгэ эсэгэмни, та Лазариие абындамни эльгээжэ хайрлыт даа. 28Тэндэмни табан дүүмни үлэһэн юм: тэдэнииемни нам шэнги тамын газарта орохогүйень һэргылэг лэ“, – гэбэ. 29Тиихэдэнь: „Дүүнэртэшни Моисейн болон лүндэншэдэй һэргылэмжэ бии ха юм: тэдэнэйнгээ хэлэһые дүүнэршни дуулажа байг лэ“, – гэжэ Абраһам хэлэбэ. 30„Үгы даа, Абраһам, үбгэ эсэгэмни, наһанһаа нүгшэһэн хүнэй дүүнэртэм ошоо һаань, тэдэнэр Бурхандаа хандан, хубилха байгаа“, – гэжэ тамада байгша баяниинь хэлэбэ. 31„Моисейн болон лүндэншэдэй заабариие анхардаггүй юм һаа, нүгшэһэн хүнэй амидыржа ошоошье һаань, тэдэшни үнэншэхэ этигэхэгүй байна даа“, – гэжэ Абраһам тэрээндэ хэлэбэ».

will be added

X\