Иоанн 13

1Иимэ ушар Паасхын һайндэрэй урдахана болоо һэн. Энэ дэлхэйе орхёод, Эсэгэдээ бусаха сагни ерэбэ гэжэ Иисус мэдэжэ байгаа. Энэ дэлхэйдэ үлэхэ шабинартаа тэрэ аргагүй дуратай һэн. Мүнѳѳ тэрэнээ Иисус тон элеэр харуулба. 2Үдэшэлэн тэрэ шабинартайгаа хамта хоол барихаяа байба. Симон Искариодой Иуда гэжэ хүбүүндэ шолмос Иисуста урбаха гэһэн һанал бодол идхан түрүүлбэ. 3Эсэгэмни бүхы юумэ намда үгѳѳ, би Бурханһаа ерээб, мүнѳѳ иигээд Бурхандаа бусахамни гэжэ Иисус мэдэжэ байгаа. 4Иисус шэрээгэй саанаһаа бодожо, гадар хубсаһаа тайлаад, аршуул абажа бэһэлбэ. 5Удаань хүнэг соо уһа хээд, шабинарайгаа хүл угаажа, бэһэлһэн аршуулаараа хүлыень аршажа эхилбэ. 6Симон Петрто Иисус ошобо. – Дээдын Эзэн аа! Ши минии хүл угаахаяа һанаба гүш? – гэбэ Петрынь. 7– Минии юу хэжэ байһые ши ойлгоногүйш. Һүүлдэ ойлгохош, – гэжэ Иисус харюусаба. 8– Минии хүл угаахашни гээшэ гү? Яабашье угаалгахагүйб! – Хэрбээ шамайе угаагаагүй һаамни, ши хойшодоо минии бэшэш. 9– Дээдын Эзэн аа! Тиигээ һаа, хүлыемни угаахаһаа гадна, мүн гарыемни, толгой тархииемни угаагыш! – гэжэ Петр хэлэбэ. 10– Угаагдаһан хүнэй хүлыень лэ угааха ёһотой юм – тэрэ хүн арюун сэбэр байна ха юм. Мүн таанаршье арюун сэбэр хүнүүд гээшэт, зүгѳѳр бултадаа арюун сэбэр бэшэт, – гэжэ Иисус харюусаба. 11Ѳѳрыень хэн барижа үгэхэб гэжэ Иисус мэдэжэ байгаа, тиимэһээ: «Бултадаа арюун сэбэр бэшэт», – гэжэ тэрэ хэлээ. 12Шабинарайгаа хүл угааһанай удаа хубсаһаа үмдѳѳд, тохоногоороо дэрэ тулан һуужа, тэрэ иигэжэ хэлэбэ: – Минии таанарта юу хэһэн тухай мэдэнэ гүт? 13Таанар намайе багша, Дээдын Эзэн гэжэ нэрлэнэт, энэ зүб – би үнэндѳѳ тиимэб. 14Тиин Дээдын Эзэн, багша байһан аад, би таанарай хүл угаагааб, тиимэһээ таанаршье бэе бэеынгээ хүл угааха ёһотойт. 15Намдал адли юумэ хэжэ байхынтнай тула би таанарта жэшээ харуулба гээшэб. 16Би таанарта үнэн зүбые хэлэнэб: зараса ѳѳрынгѳѳ эзэнһээ ехэ бэшэ, эльгээмэл эльгээгшэһээ ехэ бэшэ юм. 17Мэдэжэ абаһан энэ юумэеэ бэелүүлээ һаа, таанар аза жаргалтай байхат. 18Бултанайтнай тухай би хэлэнэгүйб: хэдыетнай шэлэжэ абаһанаа би мэдэнэб. Теэд: «Намтай суг хамта хилээмэ эдижэ байһан хүн минии урдаһаа эсэргүүсэбэ» гэһэн Нангин Бэшэгэй үгэнүүд бодото дээрээ хүсэлдэг лэ даа. 19Би таанарта энээн тухай энэ үйлэ хэрэгэй болохоһоо урда хэлэжэ байнаб. Тиин иимэ юумэнэй болоходонь, намайе «Би» байна гэжэ таанар этигэхэт. 20Би таанарта үнэн зүбые хэлэнэб: минии эльгээһэн хүниие угтажа абаһан хүн намайе угтажа абана гээшэ, намайе угтажа абаһан хүн намайе эльгээһэн Эсэгые угтажа абана гээшэ. 21Тиигэжэ хэлээд, Иисус ехэ һанаагаа зобобо. – Таанарай нэгэнтнай намайе барижа үгэхэнь, би үнэхѳѳрѳѳ баталан хэлэнэб, – гэжэ Иисус хэлэбэ. 22Хэн тухаймнай хэлэнэ гээшэб гэжэ ойлгожо ядан, шабинарынь урда урдаһаа харалсаба. 23Иисустай зэргэлээд тэрэнэй дуратай шабинь толгойгоо сээжэдэнь налаад һуугаа. 24Энэ хэн тухай хэлэнэб гэжэ Иисусһаа һурахыень Симон Петр тэрэ шабидань дохёо тэмдэг үгэбэ. 25Тиин шабинь Иисуста хандан: – Дээдын Эзэн аа, тэрэ урбагша хэн гээшэб? – гэжэ асууба. 26– Табаг соо хилээмэ дэбтээгээд, нэгэндэтнай үгэхэб, тэрэтнай намда урбаха, – гэжэ Иисус харюусаба. Тиигээд Иисус зүһэм хилээмэ табаг соо дэбтээгээд, Симон Искариодой Иуда хүбүүндэ үгэбэ. 27Хилээмэ абахатай сасуунь Иудын досоо Сатана ороодхибо. – Хэхэ гэжэ һанаһан юумэеэ үтэр хэ, – гээд Иудада Иисус хэлэбэ. 28Юундэ Иисусай тиигэжэ хэлэһыень шэрээдэ һуугшадай хэнииньшье ойлгобогүй. 29Хамтын мүнгэ Иудын барижа байһан тула «һайндэртэ хэрэгтэй юумэ бидэндэ худалдажа аба» гэжэ тэрээндэ Иисус хэлээ гээшэ ха, али үгышье һаа, үгытэй ядуу зондо юумэ абажа үгэхыень Иудада захяа ха гэжэ зариманиинь бодобо. 30Иуда хилээмэеэ абаад, тэрэ дороо газаашаа гараба. Һүни болоод байгаа. 31Иудын газаа гараһан хойно Иисус хэлэбэ: – Одоол мүнѳѳ Хүн түрэлхитэнэй Хүбүүнэй алдаршаха саг ерэбэ, Хүн түрэлхитэнэй Хүбүүнэй алдар солонь Бурханай алдар соло гээшэ. 32Хүн түрэлхитэнэй Хүбүүнэй алдар солонь Бурханай алдар солые элирүүлбэл, Бурханшье ѳѳрѳѳ Хүн түрэлхитэнэй Хүбүүниие алдаршуулха. Бурхан энээниие мэнэ гэһээр бүтээхэ. 33Үхибүүдни, таанартай суг хамта байха сагни бага үлѳѳ. Таанар намайе бэдэрхэт, теэд еврейнүүдэй ахамадуудта хэлэһэндэл адляар, би таанарташье мүнѳѳ хэлэхэмни: «Минии ошохо газарта таанар ерэжэ шадахагүйт». 34Би таанарта шэнэ захяа заабари үгэнэб: бэе бэедээ дуратай байгты. Би таанарта дуратай байгааб, тэрээндэл адляар таанаршье бэе бэедээ дуратай байгты. 35Хэрбээ таанарай бэе бэедээ дуратай байгаа һаа, таанарые минии шабинар гэжэ хүн зон барандаа мэдэхэ. 36– Дээдын Эзэн аа, ши хайшаа ошохошни гээшэб? – гэжэ Симон Петр Иисусһаа һураба. – Мүнѳѳ дээрээ ши минии хойноһоо ябажа шадахагүйш, теэд хожомшог хойноһоомни ерэхэш, – гэжэ Иисус харюусаба. 37– Дээдын Эзэн аа! Би мүнѳѳ шинии хойноһоо яахадаа ошожо шадахагүй хүнбиб? Шинии түлѳѳ үхэхэшье болобол, би бэлэн байналби! 38– Минии түлѳѳ үхэхэб гэнэ гүш? Эрэ тахяагай дуугархаһаань урда ши намһаа гурба дахин арсахалши гэжэ баталан хэлэнэб! – гэжэ Иисус харюусаба.

will be added

X\