1 Sinusuratan mi kamo dapit saiya na yaon nang dati poon pa sa kapinonan—an tataramon nin buhay. Nadangog saka nahiling mi siya mismo; napagmasdan saka nakapotan mi siya. 2 Kan ihayag na an buhay, nahiling mi iyan dangan pinatotoohan mi man saindo. Ipinapahayag mi saindo an buhay na iyan na daing kataposan na kaiba kan Ama asin ipinahayag samo. 3 Kun ano an nahiling mi saka nadangog sinasabi mi saindo, tanganing kamo man magin kasaro mi sa pakisumaro sa Ama saka sa Aki niyang si Jesu-Cristo. 4 Isinusurat mi an mga bagay na ini tanganing an samong kaogmahan magkaigwa nin kapanoan. 5 Ini an nadangog mi sa saiyang Aki saka ibinabareta mi saindo: an Dios ilaw, asin mayo nanggad nin anoman na kadikloman saiya. 6 Kaya kun sinasabi ta na nakikisumaro kita saiya, alagad namumuhay kita sa kadikloman, nagpuputik kita sa satong pagtaram saka sa satong gibo. 7 Alagad kun nabubuhay kita sa liwanag—siring na an Dios nasa liwanag—may pagkasararo kita, asin an dugo ni Jesus na saiyang Aki an minalinig sato sa gabos na kasalan. 8 Kun magsabi kita na mayo kita nin kasalan, dinadaya ta an sadiri ta, asin mayo sato an katotoohan. 9 Alagad kun ikumpisal ta sa Dios an satong mga kasalan, lilinigan niya kita saka papatawadon; lilinigan kita kan gabos tang kasalan, huli ta maimbod siya asin matanos. 10 Kun sabihon tang dai kita nagkasala, ginigibo tang putikon an Dios, asin mayo sato an saiyang tataramon.
